Angliya yarim finalda mag‘lubiyatga uchradi: Tuchel tanqidi va kelajak

Angliya yana yarim finalda yiqildi. Bu safar Atlanta Stadium sahnasida, Argentina qarshisida, hisob 2:1. Final yo‘li yopildi, savollar esa ko‘paydi.

Gordonning umidi va Tuchelning tanqidi

55-daqiqada Anthony Gordon to‘pni to‘rga yo‘llaganida, hammasi boshqacha ko‘rinardi. Angliya oldinda, kayfiyat baland, final eshigi ochilgandek. Tribunalar portladi, o‘yinchilar yugurib kelib, Gordonni quchoqladi. Shu lahzada jamoa butun turnir davomida kutgan momentumni topgandek edi.

Ammo shundan keyin Thomas Tuchel tanlagan yo‘l butun bahsni o‘zgartirdi. U hujumni emas, ehtiyotkorlikni tanladi. Chiziqlar orqaga tortildi, pressing pasaydi, xavf o‘rnini hisobni asrash istagi egalladi. Aynan shu qaror murabbiyga eng katta tanqidlarni olib keldi.

Muxlislar ham, mutaxassislar ham buni kechirmayapti. Oldinda turgan final o‘rniga, Angliya o‘z maydon yarmiga yopishib qoldi. Argentina bosimi esa daqiqadan daqiqaga ortdi va yakunda o‘z so‘zini aytdi.

Turnir: baland start, notekis yo‘l

Angliya bu Jahon chempionatiga favoritlardan biri sifatida kelgandi. Bunga mos start ham berdi: ilk turdayoq Croatia ustidan 4:2 hisobidagi ishonchli g‘alaba. Hujum chizig‘i erkin nafas oldi, ijodkorlik, tezlik, dadillik – hammasi bor edi.

Keyingi o‘yinlar esa savollar tug‘dirdi. Ghana va Panama bilan bahslarda natija yomon bo‘lmadi, lekin o‘yin sifati ishontirmadi. G‘alabalar bo‘ldi, lekin ishonchga to‘la emas. Shunga qaramay, pley-off bosqichida jamoa qayta o‘zini topgandek ko‘rindi.

DR Congo ustidan g‘alaba Angliyaga biroz yengillik olib keldi. So‘ngra Estadio Azteca sahnasida Mexico ustidan namoyish etilgan o‘yin esa chindan ham ustozona bo‘ldi. O‘sha kecha Tuchel taktikasi, pressing, tezkor o‘tishlar – hammasi mukammal ishladi. Bu g‘alaba jamoaga yana ishonch qaytargan, mamlakatda esa “bu safar bo‘ladi” degan kayfiyatni kuchaytirgandi.

Norway bilan o‘yin ham oson o‘tmadi. Raqib noqulay, tartibli, intizomli edi. Lekin Angliya bu sinovdan ham munosib o‘tdi. Natija – yarim final va Argentina bilan to‘qnashuv. Mana shu yerda hamma narsa hal bo‘lishi kerak edi.

Tuchelning kelajagi: tanqidlar orasida ishonch

Mag‘lubiyatdan so‘ng savol tabiiy: endi nima bo‘ladi? Shuncha tanqid, shuncha bosim ostida murabbiy o‘rnida qoladimi?

BBC Sport xabariga ko‘ra, Thomas Tuchel hali ham Football Association ishonchiga ega. Unga ochiqchasiga tayanch berilmoqda va u jamoani Euro 2028 sari boshqarib borishi kutilmoqda. Bu qaror hissiyot emas, reja asosida qabul qilingandek ko‘rinadi.

Nemis mutaxassis 2025-yil yanvarida Angliya bosh murabbiyi etib tayinlangan, shartnomasi dastlab aynan shu Jahon chempionati yakunigacha mo‘ljallangandi. Lekin 2025-yil fevralidayoq u bilan ikki yillik yangi bitim imzolandi va muddat Euro 2028gacha uzaytirildi. Demak, bu loyiha qisqa nafasli emas, uzoq muddatli.

Angliya turnir davomida hamma vaqt ham ishontirgan bo‘lmasa-da, pley-off bosqichidagi o‘sish, Mexico va Norway ustidan olingan g‘alabalar Tuchel konsepsiyasida samarali tomonlar borligini ko‘rsatdi. Muammo – katta o‘yinlardagi jasorat va qaror qabul qilishda. Ayniqsa, Gordonning golidan keyin tanlangan mudofaa yo‘li bu kamchilikni yorqin ochib berdi.

Oldinda Euro 2028: imkoniyatmi yoki oxirgi imtihon?

Jahon chempionati finalidan yana bir bor mosuvo bo‘lingan bo‘lsa-da, Tuchelga hali bir katta sahna kutib turibdi – Euro 2028. Aynan o‘sha turnir uning Angliyadagi davrini to‘liq baholab beradigan mezonga aylanishi mumkin.

U jamoani yana favorit maqomida maydonga olib chiqadi. Yadro saqlanib qoladi, tajriba ortdi, og‘riqli mag‘lubiyatdan olingan saboqlar esa yanada ko‘proq. Savol bitta: bu saboqlarni u jasoratga aylantiradimi yoki yana bir marta ehtiyotkorlik ustun keladimi?

Atlanta Stadiumdagi o‘sha 55-daqiqa hamon yodda turibdi. Gordonning goli bilan ochilgan eshik, so‘ngra orqaga chekingan jamoa va boy berilgan final. Euro 2028da Angliya xuddi shunday vaziyatga tushsa, Tuchel bu safar boshqa qaror tanlay oladimi?