Anchelotti Braziliya bilan qolishni tanladi: Italiya terma jamoasidagi inqiroz
Italiya terma jamoasi atrofidagi navbatdagi inqiroz fonida FIGC uchun bitta ism boshqalardan balandroq jarangladi: Carlo Ancelotti. Milliy jamoa tizimidagi yuqori darajadagi navbatdagi o‘zgarishlardan so‘ng u asosiy nomzodga aylandi. Ammo yakunda Anchelotti o‘z yurtiga “yo‘q” dedi va Braziliya bilan qolishni tanladi.
Maldini, Guardiola, Anchelotti – va yakunda kutilmagan burilish
Italiya texnik direktori Paolo Maldini yaqinda ochiq tan oldi: FIGC bo‘shagan lavozim uchun ikki yirik nomni ko‘zlagan — Ancelotti va Pep Guardiola. Reja oddiy ko‘ringan, ammo muzokaralar maydonda emas, kabinetlarda izdan chiqdi.
Murabbiylik bo‘yicha muzokaralar tartibdan chiqib ketdi, jarayon chigallashib, oxir-oqibat Maldinining iste’fosiga olib keldi. Shundan keyin FIGC butun yo‘l xaritasini o‘zgartirdi: Claudio Ranieri texnik direktor etib tayinlandi, bosh murabbiylikka esa Roberto Mancini keldi.
Italiya yana yangi siklni boshladi. Anchelotti esa boshqa qit’ada, boshqa loyihaning markazida qolishni tanladi.
“Bu shartnoma emas, bu majburiyat”
Anchelotti uchun Azzurri bosh murabbiyligi ramziy nuqta bo‘lishi mumkin edi. U murabbiylik yo‘lini aynan Italiya terma jamoasida, Arrigo Sacchi qo‘l ostida 1992–1995 yillarda assistent sifatida boshlagan. O‘sha davr — jahon finali, yo‘qotilgan imkoniyatlar, bir avlodning esida qolgan o‘yinlar. Endi esa aylana yopilishi, u katta bosh murabbiy sifatida qaytishi mumkin edi.
Lekin u boshqa yo‘lni tanladi.
ESPN jurnalisti Pedro Ivo Almeida bilan suhbatda Ancelotti pozitsiyasini juda aniq ifoda etdi: bu FIGC bilan shartnoma tafsilotlari haqida emas.
U shunday dedi: bu CBF va Braziliyaga bo‘lgan majburiyat. Birinchi yilidayoq uni keng quchoq bilan kutib olgan, o‘z uyidek his qildirgan mamlakatga sodiqlik. U aynan shuning uchun qolishni istayotganini aytdi.
Anchelotti Italiya Federatsiyasiga hurmatini yashirmadi, ularga taklif va ishonch uchun minnatdorlik bildirdi. Lekin bir fikrni alohida urg‘uladi: Janubiy Amerikada qolish — hozir uningcha yagona to‘g‘ri yo‘l.
U Braziliya haqida gapirar ekan, “meni shunchalik samimiy qabul qilgan mamlakat” va “ishlash imkonini bergan institut” degan iboralarni ishlatdi. U uchun bu shunchaki navbatdagi terma jamoa emas, balki uzoq muddatli ishonch loyihasi.
Braziliyada uzoq muddatli reja: Neymar’dan keyingi davr
Anchelottining qarori uni Janubiy Amerikaga uzoq yillarga “mixlab qo‘ydi”. U CBF bilan shartnomasini 2026 yilgi Jahon chempionatidan avval uzaytirdi va endi Braziliya terma jamoasini 2030 yil iyunigacha boshqaradi.
Bu — vaqt jihatidan katta kredit. Bu — to‘liq avlod almashtirishni o‘zi ko‘rib, o‘zi boshqarishi mumkin bo‘lgan muddat.
Braziliya Neymar’dan keyingi davrga kirib bormoqda. Endi sahnaga yangi yetakchilar, yangi yulduzlar chiqadi, o‘yin falsafasi ham qayta yozilishi mumkin. Aynan shu jarayonni Ancelotti boshqaradi: o‘tish davrini yumshatish, raqobatbardoshlikni saqlab qolish va yangi cho‘qqilarni mo‘ljalga olish uning zimmasida.
Oldinda CONMEBOL Jahon chempionati saralash o‘yinlari, 2028 yilgi Copa America va, albatta, 2030 yilgi Jahon chempionati bor. Har bir turnir Braziliya uchun alohida bosqich, Ancelotti uchun esa loyihaning keyingi sinovi.
Italiya esa boshqa yo‘ldan ketmoqda. Savol ochiq qoladi: tarixiy imkoniyatni qo‘ldan chiqargan tomoni kim — FIGCmi yoki Anchelottining o‘zi? Yoki bu qaror Braziliya bilan birga uning eng katta sahnadagi navbatdagi shoh asariga aylanadimi?
