Serhiy Rebrov uzr so‘radi: Padel o‘yini va siyosiy voqea
Ukraina futbolida og‘ir bahs-munozaraga sabab bo‘lgan voqea atrofidagi shovqin tinmayapti. Sobiq terma jamoa bosh murabbiyi Serhiy Rebrov ijtimoiy tarmoqlarda Vasiliy Berezutsky bilan bir maydonda padel o‘ynagani uchun ochiqchasiga uzr so‘rashga majbur bo‘ldi.
Marbella, Ispaniya. Quyosh, dam olish, raketkalar va mayda to‘p. Oddiy yozgi kadrdek tuyulgan video bir necha kun ichida ukrainalik foydalanuvchilar tasavvurida mutlaqo boshqa ma’no kasb etdi. Rebrov va sobiq Rossiya terma jamoasi himoyachisi Vasiliy Berezutsky juftlik bo‘lib padel o‘ynamoqda. Video qachon olingani noma’lum, lekin uning tarqalishi yetarli bo‘ldi — tanqid to‘lqini darhol ko‘tarildi.
Ijtimoiy tarmoqlarda Rebrovga savollar yog‘ildi: davlatiga qarshi urush olib borayotgan mamlakat ramzlaridan biri bo‘lgan futbol tizimi bilan bog‘liq sobiq futbolchi bilan bir maydonda turish – bu nimaning ifodasi? Murabbiy bunga javobsiz qola olmadi.
U o‘zining Instagram sahifasida yozib qoldirdi: u Berezutskyning urushga qarshi pozitsiyasini bilganini, lekin uning yaqinda Rossiyaga qaytib, murabbiylik faoliyatini davom ettirganidan bexabar bo‘lganini aytdi. Rebrovning so‘zlariga ko‘ra, u “terrorchi davlat” futbolini kuzatmaydi. Shundan so‘ng u o‘zini omma oldida mas’ul shaxs sifatida ko‘rib, ukrainaliklarni ranjitgan bo‘lsa, uzr so‘rashini, ammo o‘zining qat’iy pro-ukrain pozitsiyasiga shubha qilmaslikni so‘radi.
Bu bayonot tasodifiy emas. Rebrov Ukraina futbolida ramziy figura. U 2023 yilda milliy terma jamoa boshqaruvini qo‘lga olgan, ammo 2026 yil bahorida jamoa Jahon chempionatiga yo‘llanma ola olmagach, lavozimini tark etgan. Hozir u Ukraina Futbol Assotsiatsiyasi vitse-prezidenti sifatida futbol siyosati va strategiyasiga ta’sir ko‘rsatishda davom etmoqda. Shunday bir paytda uning har bir qadami, har bir kadri, har bir raqibi jiddiy e’tibor ostida.
Vasiliy Berezutsky esa boshqa tarixning bir qismi. U 2010-yillar davomida CSKA Moscow va Rossiya terma jamoasining eng taniqli himoyachilaridan biri bo‘lib, ko‘plab yirik o‘yinlarda maydonga tushgan. 2022 yil 24 fevralda, urushning ilk kunida, u kam sonli rossiyalik sportchilardan biri sifatida ijtimoiy tarmoqlarda “No to war” shiorini yozib chiqdi. O‘sha paytda u CSKA murabbiylar shtabida, akasi Aleksey boshchiligidagi jamoada ishlardi.
Keyin voqealar tez o‘zgardi. 2022 yil yozida CSKA Aleksey Berezutskyni bosh murabbiylikdan bo‘shatdi, Vasiliy esa Ispaniyaga ko‘chib o‘tdi. Oradan vaqt o‘tib, u yana Rossiya futboliga qaytdi: 2025 yil dekabrida “Ural” klubining bosh murabbiyi etib tayinlandi. Ammo bu sarguzasht uzoq cho‘zilmadi – mavsum oxirida jamoa Birinchi ligadan Rossiya Premyer-ligasiga ko‘tarila olmadi va Berezutsky klubni tark etdi.
Shu fon bilan qaralganda, Marbella maydonidagi o‘yin oddiy dam olish emas, balki ramziy sahnaga aylandi. Urush, bo‘lingan jamiyat, chegaralar, pozitsiyalar, sport va siyosatning chigallashib ketgan nuqtalari – hammasi bitta qisqa videoda jam bo‘lgandek.
Ukrainadagi jamoatchilik kayfiyatini hisobga olsak, Rebrovning tezkor javobi va keskin iboralari bejiz emas. U nafaqat sobiq bosh murabbiy, balki hozirgi futboldagi yuqori lavozimli amaldor. Har qanday noto‘g‘ri qadam, hatto padel kortida ham, uning obro‘siga, eng muhimi, jamiyat ishonchiga zarba bo‘lishi mumkin.
Berezutsky esa o‘zining “No to war” postiga qaramay, Rossiya futbol tizimiga qaytgan shaxs sifatida murakkab obrazda qolmoqda. Rebrov esa endi o‘z tanlovlari uchun yanada ko‘proq javob berishi kerak bo‘lgan davrga kirib keldi.
Savol esa ochiq: urush va keskin siyosiy fon sharoitida futbol olamida qaysi chegara oxirgi chiziq bo‘lib qoladi – va uni kim birinchi bo‘lib bosib o‘tadi?
