Scott McTominay: Old Trafforddan Neapolga o‘tish va kelajak rejalari

Scott McTominayning hikoyasi Manchesterning sovuq tonglaridan Neapolning qaynoq kechalarigacha cho‘zildi. £26 million evaziga amalga oshgan transfer uni Old Trafforddagi bolaligidan uzib oldi, lekin aynan Italiyada u o‘zini chinakamiga kashf etdi.

255 ta o‘yin, lekin to‘liq ishonch hech qachon yo‘q

Manchester United akademiyasidan chiqqan, Jose Mourinho qo‘l ostida asosiy jamoaga kirib kelgan yigit uchun hammasi boshqacha bo‘lishi mumkin edi. 255 uchrashuv – bu ishonch belgisi, lekin hech qachon toshga o‘yilgandek kafolatlangan “start” emas.

United uni ko‘pincha chuqurroq, himoyaga yaqin zonada ushlab turdi. Ustida “holding midfielder” yorlig‘i turar, hujumkor instinktlariga esa go‘yo qo‘l kechilgandek edi. Ko‘p bora savol tug‘ildi: u jamoaga qanchalik haqiqiy qiymat qo‘shyapti?

Neapolda yechilgan kishanlar

Stadio Diego Armando Maradona unga boshqa rol berdi. McTominay endi bu yerda orqaga tiqishtirilgan tayanch emas, balki bo‘sh maydonlarni yirtib o‘tadigan, jarima maydoniga kechikib kiradigan buccaneer No.10.

Natija ham uzoq kuttirmadi: ikki mavsumda 27 ta gol. Skudetto, divizionning eng yaxshi futbolchisi unvoni, Ballon d’Or atrofidagi suhbatlarda tilga olinishi – bularning bari bir paytlar Old Trafford tribunalarida o‘z odamini topa olmagan yigitga tegishli.

Manchester United esa tanqid ostida. O‘z akademiyasidan chiqqan, hozir esa Yevropa sahnasida porlayotgan futbolchini qo‘ldan chiqarib yuborgan klub sifatida tilga olinmoqda.

Shu fon’da savol keskinlashadi: keyin nima bo‘ladi?

So‘nggi transfer oynalarida McTominay atrofida “ketadimi-qoladimi” gap-so‘zlari tinmadi. Bir tomonda – Neapolda qahramonga aylangan, klub bilan uzoq muddatli loyihaga kirishishi mumkin bo‘lgan futbolchi. Ikkinchi tomonda – Angliyaga qaytish ehtimoli, yangi chaqiriq, yangi liga.

Xabarlar shuni aytyapti: Napoli uni 2030 yilgacha klubda ushlab qolish uchun yangi shartnoma tayyorlab qo‘ygan. Shunga qaramay, Britaniya futboli uni yana ko‘rish umidini yo‘qotgani yo‘q.

Sobiq Shotlandiya himoyachisi Colin Hendry

Bunga ishonadi. U Estafa.info bilan hamkorlikda GOAL bilan suhbatda McTominay haqida gapirar ekan, Angliyada jiddiy qiziqish bo‘lishi tabiiyligini ta’kidladi.

“Uning Napoli uchun qilgan ishlarini ko‘ring, – deydi Hendry. – Bir necha yil oldin ularga ko‘rsatgan ulkan ta’siri, erishilgan natijalar… Shundan keyin Angliyada kimdir o‘ylashi tabiiy: ‘Biz ham shunday g‘olib mentalitetiga ega futbolchini olib kelishni istardik’”.

Hendry “top-6” va “top-8” klublarda ham g‘oliblik ruhi borligini tan oladi, lekin yillar davomida bunday xarakterni topish oson emasligini eslatadi. Uning nazarida, McTominay aynan shunday kamyob mentalitet egasi.

Shotlandiyaning yo‘qotilgan imkoniyati

McTominay nafaqat klub darajasida, balki terma jamoada ham markaziy figura bo‘lishi kutilgandi. U Shotlandiyani 1998 yildan keyingi ilk Jahon chempionatiga olib chiqqanlardan biri bo‘ldi. Daniyaga qarshi hal qiluvchi o‘yinda kiritilgan ajoyib “noje scissors” – esda qoladigan lahzalardan biri.

Ammo Shimoliy Amerikadagi Jahon chempionati sahnasida hammasi rejadagidek ketmadi. Shotlandiya yana guruh bosqichidayoq xayrlashdi, McTominay ham, jamoadoshlari kabi, o‘z darajasini to‘liq namoyish eta olmadi.

Hendry buni yashirmaydi: “Shotlandiyaning Jahon chempionatidagi o‘yinidan hafsalam pir bo‘ldi”, – deydi u. O‘sha 1998 yil ham ko‘pchilik uchun xuddi shunday xotiralar bilan tugaganini eslatadi.

Tartan Army – mag‘lubiyat ichidagi g‘urur

Maydondagi alamli natijalar fonida bitta yorqin nuqta bor edi: Tartan Army. Hendry uchun 2026 yilgi Jahon chempionatining haqiqiy hikoyasi – aynan ular.

“Amerikada endi ular yaratgan tarix bor, – deydi u. – Unga hech kim tegmagan, o‘chira olmaydi”. U o‘zi tanigan North East Tartan Army – Peterheaddan chiqqan muxlislar guruhini misol keltiradi. Ular allaqachon oktyabrda Boston tomon yana safar rejalashtirgan, hatto qayiqgacha band qilingan. Bu oddiy safar emas, bu o‘ziga xos rasm-rusmga aylanib bormoqda.

Ammo kayfiyatni butunlay ko‘tarib yuborish qiyin. Haiti bilan 0:1 hisobidagi ochilish mag‘lubiyati hamma narsani chalg‘itib yubordi. Hendry aynan shu o‘yin butun kampaniyaga ohang berganini aytadi.

Marokashga qarshi o‘yindagi paradoks

Keyingi uchrashuv – Marokashga qarshi bahs – g‘alati tarzda burilish nuqtasiga o‘xshab ketdi. Shotlandiya 70 soniya ichida gol o‘tkazib yubordi. Odatda bu ruhni sindiradi. Lekin bu safar aksincha bo‘ldi.

Marokash hisobda oldinga chiqdi va bu Shotlandiyani majburiy javob qaytarishga undadi. Yaxshi tomoni – ikkinchi va uchinchi gol kiritilmadi. Demak, butun o‘yin davomida vaziyatni o‘zgartirish imkoniyati bor edi.

Bahsli epizod ham bo‘ldi. John McGinn ishtirokidagi vaziyatda Hendry penalti berilishi kerak deb hisoblaydi: agar bu jarima maydonchasidan tashqarida bo‘lsa, albatta standart zarba qo‘yilardi, demak, ichkarida bo‘lsa – penalti bo‘lishi lozim edi. Ammo hakam boshqacha qaror qabul qildi.

Baribir yakunda umumiy baho og‘ir: umid katta edi, ijro esa yetarli bo‘lmadi. Hendry 1998 yilni eslatarkan, o‘sha paytda ham yakuniy o‘yin – Marokashga qarshi “gubbed” bo‘lish, ya’ni yirik mag‘lubiyat, hammani tushkunlikka solganini qayd etadi.

McTominay oldida turgan tanlov

Shunday fon’da McTominay uchun savol yanada keskinlashadi. U allaqachon Italiyada chempion, mukofotlar egasi, katta sahnada o‘zini isbot qilgan. Lekin Britaniya futboli uchun u hali tugallangan bob emas.

Angliyadagi top-klublardan biri uni qaytarib olib, yangi markaziy figura sifatida ko‘rishga jur’at qiladimi? Yoki u Neapolda qolib, Diego Armando Maradona nomi bilan ataladigan stadionda yana bir necha yil davomida o‘z sulolasini quradimi?

G‘olib mentalitetli, Jahon chempionatining alamini ichida ko‘targan, o‘z o‘yinini chuqur tayanchdan hujumdagi “o‘nchi”gacha o‘zgartira olgan futbolchi uchun bu tanlov oddiy bo‘lmaydi.

Lekin bitta narsa aniq: Scott McTominay endi hech qachon shunchaki “akademiya bolasi” sifatida ko‘rilmaydi. Endi u qaror qabul qiladigan darajadagi yulduz. Va bu qaror butun karerasining keyingi bobini belgilab beradi.