Rahulning Test kriketidagi o'zgarishlari va ishonchi

Oddiy savolga berilgan oddiy javob edi. Lekin matbuot anjumanida aytgan deyarli har bir gapidek, bu jumla ham Rahulning Test kriketidagi bugungi ruhiy holatini ochib berdi. Ishonch. O‘ziga ishonish. Nimalar qilayotganini aniq bilish.
Yangi Zelandiyada ilk Test iningida urilgan ilk Test yuzligi – kariyerasidagi 13-yondagi – uni bu hindcha zarba chizig‘ining “katta akasi” sifatida muhrlab qo‘ydi. Bu batting chizig‘ida 30 yoshdan oshgan yagona o‘yinchi ham o‘zi, 34 yoshda esa allaqachon haqiqiy sardor qiyofasida.
Rahulning Testdagi yo‘li uzoq va o‘zgarishlarga boy bo‘ldi. U ilk bor 2014-yil dekabrida MCGda sahnaga chiqqanida, bu MS Dhoni uchun formatdagi so‘nggi o‘yin, Sachin Tendulkarning xayrlashuvidan atigi bir yil o‘tgan payt edi. Talantga limmo-lim, ismi ham tanish bo‘lgan bu o‘ng qo‘l batsman 20 yoshlarda dunyoni zabt etishga tayyordek ko‘ringan. Keyin esa tanaffuslar, qaytishlar, turli rollar, turli versiyalar.
Ammo hozirgi davri – eng uzog‘i va eng serhosili. Ayniqsa ochuvchi sifatida atrofida qancha tarkib o‘zgarishlari bo‘lib o‘tdi, u esa shular orasida barqaror ustun bo‘lib qolyapti.
Endi u shakllanib, o‘zini topayotgan batting chizig‘ining eng keksa a’zosi. Va aynan shu maqomda yanada ochilib boryapti. Bu uning zarba berish uslubida ham seziladi. Gapirayotgandagi kabi, ortiqcha shovqin-suron yo‘q. Keraksiz dramatizm ham.
U kriket to‘pini tark etishda ham xuddi shunday ishonchni olib chiqdi. Yangi Zelandiyaning intizomli hujumi va to‘p surish uchun mo‘ljallangan, ammo sekinroq pitchida u to‘pni ajoyib aniqlik bilan qoldirdi. Test kriketidagi eskirmaydigan haqiqat: eng yaxshi ochuvchilar – to‘pni eng yaxshi tark eta oladiganlar.
Rahulning chiroyli zarbalari bilan bezatilgan bu yuzligi qanchalik yoqimli bo‘lmasin, undan ham ta’sirli jihat – vasvasalarga berilmaslik edi. Ayniqsa bowlerlar charchay boshlaganida, pitch unga ko‘plab “sovg‘alar” taklif qila boshlagandi. U esa ochko‘rlikka berilmadi. Uning haqiqiy “g‘azablangan” yagona zarbasi nihoyasiga yaqin, Jacob Duffy sekinlashgan pitchda balanddan to‘p otishga majbur bo‘lgan paytda keldi. O‘sha zarba – ichida yig‘ilib qolgan hamma narsaning qisqa, ammo tiniq ifodasi.
Qiziq bir fakt: Rahulning Testdagi eng sermahsul sherikligi hozircha Yashasvi Jaiswal bilan. Klassik yin-yang. Bir uchida Rahulning sokinligi, ikkinchi uchida esa yosh sherigining o‘tkir, o‘zgaruvchan tabiati. Ammo aynan shu kontrast Rahulning o‘zini ham yuksaltirgandek.
Ularning o‘rtasidagi sherikliklarda bir detal ko‘zga tashlanadi: Jaiswal tabiiy agressiyasiga berilib ketgan paytlarida, Rahul darhol uning yoniga yurib boradi. Qattiq tanbeh yo‘q, murabbiylik ohangi ham yo‘q. Ko‘proq “men sendaman” degan eslatma. Go‘yo: “Sen o‘zing bo‘lib o‘yna, men seni orqadan sug‘urtalab turaman”, degandek.
Xuddi shunday yondashuvni u atigi beshinchi Testini o‘tayotgan Devdutt Padikkal bilan ham ko‘rsatdi. Muhim ikkinchi wicket sherikligi shunday tug‘ildi. Padikkal inning boshida qiynalayotgandi, ritm topishi og‘ir kechdi. Rahul esa Matt Henry va Kyle Jamieson kabi asosiy hujumchilardan ko‘proq to‘p olishni o‘z zimmasiga oldi. Yosh No 3 esa asta-sekin ohang topdi, zarbalari yumshadi, harakati erkinlashdi. Reja ish berdi.
Shubman Gill bilan esa boshqa manzara. Bu yerda Rahul orqa planga o‘tishdan cho‘chimaydi, yosh sardor o‘yinning sur’atini belgilab berayotgan paytda u bemalol ikkinchi rolni bajaradi. Muhimi – jamoaning ritmi, nafaqat shaxsiy statistika.
Rahulning umumiy sinfi esa o‘zgarmagan. 3-kundagi dastlabki ikki zarbani olaylik: biri oldingi oyog‘idan, kvadrat chizig‘i oldidan off-side bo‘ylab yorib o‘tgan zarba, ortidan esa backward point yonidan o‘tgan nafis late cut. Keyin Glenn Phillipsga qarshi inning oxirlarida oyoqlarini ajoyib ishlatib bergan bir nechta chiroyli yakuniy zarbalar. Hammasi bir xil xotirjamlik, bir xil nazorat bilan.
Yillar davomida Rahul yulduzlar soyasida yashashga majbur bo‘ldi. Bugun esa u – boshqalarga soyabon bo‘layotgan daraxt. Atrofidagi yoshlar aynan undan kuch olayapti. Eng qizig‘i, bu rol uning o‘ziga ham yoqyapti.
U endi faqat runs urmayapti. U yonidagilarni ham o‘stiryapti. O‘zi esa shu jarayonda yana bir bor yangidan shakllanmoqda. Test kriketida haqiqiy yetakchi bo‘lish bundan ortiq yana nimani talab qiladi?
