Premyer-liga ochilishi: Hull City va Lucas Herringtonning debyuti

Premyer-liga mavsumining birinchi kuni, “Hull City” – “Manchester United” uchrashuvida soat ko‘rsatkichlari 60-daqiqadan oshgan payt. “KCOM” tribunalarida hayajon, tablodagi hisob esa kutilmaganda 2:0. Shunda Sergej Jakirović skameykaga qaradi va atigi bir haftadan beri Angliyada bo‘lgan, 18 yoshli avstraliyalik yigitni chaqirdi. Lucas Herrington kiyim yechish xonasidan emas, butunlay boshqa hayotdan maydonga chiqayotgandek edi.

U Nobel Mendy o‘rniga tushdi – jarohat olgan gollautorni almashtirish, ustiga ustak, bu ustunlikni saqlab qolish vazifasi bilan.

“Qaysi ishni bajarishim kerakligini bilardim, – deydi Herrington, debyutidan ikki hafta o‘tib. – O‘yinni oxirigacha bosib turishimiz zarurligini tushungandim. Oson bo‘lmasdi, ular hammasini hujumga tashlashini bilar edim. Zaxiradan tushganlar bilan shunday bo‘ldi ham – ancha hujumkor bo‘lishdi.”

Bir haftalik Angliya, besh yillik shartnoma, tarixiy narx

O‘sha paytda Herrington Buyuk Britaniyada atigi yetti-sakkiz kun edi. U MLS klubi Colorado Rapidsdan besh yillik shartnoma asosida kelib qo‘shildi. Transfer summasi borasida raqamlar turlicha aytildi, bonuslar, qo‘shimcha bandlar haqida ham aniq bir og‘iz gap yo‘q. Lekin bitta narsa bo‘yicha kelishilgan: u hozir avstraliyalik futbolchilar tarixidagi eng qimmat himoyachilardan biri, eng qimmat avstraliyalik o‘smir va MLS himoyachisi uchun qilingan eng yirik bitim qahramoni.

Bu yo‘lni “meteoritdek ko‘tarilish” deb ta’riflash ham kamlik qiladi. U bu hafta oxirida, deyarli tug‘ilgan kuniga to‘g‘ri keladigan kunda, “Aston Villa”ni kutib oladi. Atigi bir yil avval u NPL QLD vakili Olympic FCga qarshi mavsumoldi o‘yinida maydonga tushgan edi. O‘shanda u 2026 yildan boshlab Colorado Rapidsga o‘tishi e’lon qilingan, xolos. Ammo oradan ko‘p o‘tmay, u Amerika oliy ligasida muntazam asosiy tarkib, milliy terma jamoadagi debyut, Jahon chempionatida ilk daqiqa va nihoyat Premyer-ligaga transferni boshidan kechirdi.

Bugunga kelib, Herrington “Hull City” safida ilk ikki o‘yinda ham zaxiradan maydonga tushdi. Klub esa Manchester City, Chelsea va Arsenal bilan birga, mavsumni 100 foizlik natija bilan boshlagan atigi to‘rtta jamoa qatorida turibdi. Yangi ko‘tarilgan jamoa uchun bu ssenariy mavsum oldidan deyarli hech kimning xayoliga kelmagandi. 50 ta professional o‘yin ham o‘ynamagan 18 yoshli himoyachi uchun esa yanada.

Lekin u murakkab ko‘ringan manzarani ajablanarli darajada sodda qilib ko‘rsatmoqda.

“Buni oson deb aytmayman. Lekin juda zavqli, – deydi u. – O‘yinlarning intensivligi shunaqaki, bir lahza ham e’tiborsiz qololmaysiz. Atrofingizni doim his qilishingiz, skanerlashingiz, gaplashishingiz kerak. Mening pozitsiyam uchun bu juda muhim. Butun maydonni ko‘rasiz. Bu ajoyib.”

Hull ko‘chalaridagi suratlar va Haaland orzusi

Maydon tashqarisida esa mutlaqo boshqa dunyo. Hull ko‘chalarida uni to‘xtatishadi, suratga tushish so‘rashadi. U Premyer-liga avtoturargohiga munosib, “yetarlicha chiroyli” mashina ham topib oldi. Endi esa dunyoning eng kuchli hujumchilaridan ba’zilari bilan to‘qnash kelishni sabrsizlik bilan kutyapti. Gap kelganda, ko‘z oldida bitta ism jonlanadi – Erling Haaland.

“Hujumchilar haqida gap ketganda, uni chetlab o‘tish juda qiyin”, – deydi Herrington.

Bu tezlik, bu trayektoriya – uning bolalik orzusi bo‘lgan yo‘l. Endi u o‘sha yo‘lda katta tezlikda uchib ketmoqda.

“Har doim orzu qilgan yo‘lim aynan shunday bo‘lgan. Lekin men faqat menga imkoniyat bergan murabbiylarga minnatdorman, – deydi u. – Bu [Socceroos murabbiyi Tony Popovic]ni ham o‘z ichiga oladi – Jahon chempionatida bunday yoshda o‘ynash imkoniyatini bergani uchun. Klub darajasida menga yordam bergan har bir murabbiy. Ularning hammasi men uchun juda muhim.”

Avstraliyadan chiqqan iste’dodlar ko‘p. Lekin hech kim bu tezlikda portlamagan.

“Rolls-Royce” himoyachi va 11 metrlikdagi sinov

O‘sha paytda Brisbane Roar bosh murabbiyi bo‘lgan Ruben Zadkovich, Herrington hali A-Leagueda ham o‘ynamasidan oldin uni “Avstraliya futbolidagi eng yaxshi himoyachi” deb atagan. Socceroos sardori Harry Souttar esa Paragvayga qarshi Jahon chempionati o‘yinidan keyin uni “Rolls-Royce”ga qiyoslagan.

Popovic esa undan shunchalik ishonch bilan foydalandiki, u nafaqat pley-offdagi Misrga qarshi o‘yinda startda maydonga tushdi, balki 11 metrlik zarbalar seriyasida penaltini ham ijro etdi. Bu qaror to‘g‘ri bo‘ldimi-yo‘qmi – bahsli. Lekin bir narsa aniq: murabbiy uning yelkasiga katta mas’uliyat yuklashdan cho‘chimadi.

Shimoliy Amerikadagi yig‘inlarda deyarli har bir jamoadoshi uni “ishonib bo‘lmaydigan” darajada yaxshi deb ta’rifladi. Yana bir detal: Zlatan Ibrahimović Misrga qarshi o‘yindagi yo‘qotilgan penalti ortidan bergan va’dasini unutmagan.

“U: ‘Hech kimdan qo‘rqma; bu yerda bo‘lishing bejiz emas, shunchaki zavq ol’, dedi, – deya eslaydi Herrington. – Bu zo‘r liga, u ham bu yerda o‘ynagan. Uning xabari shunday edi: bor, o‘yna, zavqlan, hech narsadan qo‘rqma. Mehnat qil, o‘zing bo‘l… chunki Premyer-ligada o‘ynash – ajoyib tajriba.”

Yosh, sokin, sovuqqon

Oldinda yana bir moslashuv bosqichi turibdi. Onasi – “United”ga qarshi debyutida tribunadan kuzatgan inson – tez orada Brisbanega qaytadi. Unga Yorkshirdagi hayotga ko‘nikishda yordam bergan eng yaqin suyanchiq ham vaqtincha uzoqlashadi.

Shunga qaramay, Herringtonning eng ta’sirli jihatlaridan biri – uning xotirjamligi. Maydondagi sovuqqonligi hayotda ham ko‘rinib turibdi. Socceroosdagi jamoadoshlari ham ko‘pincha uning texnikasi yoki jismoniy sifatlari haqida emas, aynan mentaliteti haqida gapirishadi.

“Ota-onam har doim hayotimda kamtarlikni birinchi o‘ringa qo‘yishgan, yerda yurishni, boshni osmonga ko‘tarmaslikni uqtirishgan, – deydi u. – Hali atigi 18daman, qiladigan ishim, ustida ishlaydigan jihatlarim juda ko‘p. Buni har kuni eslayman. Ko‘p murabbiylarim ham shuni aytishgan: kamtar bo‘l, mehnat qil. Qo‘llab-quvvatlovchi guruhimdagi hammaning shunday deyishi meni yanada chiniqtiryapti, men esa doim yaxshiroq bo‘lishga intilaman.

“Doimiy ijobiy fikr: men hali tayyor mahsulot emasman. Hali ustida ishlashim kerak bo‘lgan juda ko‘p narsa bor. Shuning uchun mehnat qilishni davom ettiraman.”

Bu so‘zlar hozircha faqat intervyu satrlarida. Ammo Premyer-ligada bu qadar erta sahnaga chiqqan, Jahon chempionatida penaltiga yaqinlashishga jur’at topgan himoyachi uchun bu shunchaki gapmi yoki kelasi yillarning asosiy shiori bo‘lib qoladimi – endi aynan Angliya stadionlari bunga javob beradi.