Iraola qaytishi: Anfieldda yangi davr boshlanmoqda
O‘tgan mavsumning shu pallasi. Liverpool beshta o‘yindan beshta g‘alaba, Arne Slot qo‘l ostida chempionlikni himoya qilish yo‘lida to‘xtamasdek ko‘rinardi. Start? Andoni Iraola boshqarayotgan Bournemouth ustidan kechki ochilishdagi g‘alaba.
Endi esa tasvir butunlay o‘zgargan. Slot ketdi, Iraola esa Anfieldda uning o‘rnini egalladi. O‘sha ilk turdagi raqib – bugun sobiq ish joyi, bugun esa sinov maydoni.
Futboldagi beqarorlik bundan yorqinroq tasvirlanmasa kerak.
Anfielddagi yangi davr: kamroq shovqin, ko‘proq ish
Raqamlar qattiqqo‘l: Liverpool bu bosqichda o‘tgan mavsumga nisbatan olti ochkoga ortda. Lekin Iraola jamoasi hali mag‘lub bo‘lgani yo‘q. U 44 yoshda, o‘yin uslubi talabchan, ritmi baland. Endi esa u uch yil “uy” deb bilgan joyi – Bournemouthga mehmon sifatida qaytadi.
Mehmonlar kiyim almashtirish xonasi ham endi boshqacha. Bournemouth uni Yevropa Ligasiga moslashtirish uchun qayta ta’mirladi, shuning uchun Iraola uchun bu safar kamroq siqilgan, biroz qulayroq bo‘ladi.
Ispan murabbiy janubiy sohilning dengiz bo‘yini Formby sohillariga almashtirdi. Jurgen Klopp va Brendan Rodgers yashagan shaharchada endi u ham joylashdi. Shahar markazida bir necha bor ko‘ringan, velosipedga ishqibozligi tufayli qirg‘oq bo‘ylab yo‘llarni sinab ko‘rmoqda.
Ammo uning haqiqiy uyi – Kirkbydagi AXA Training Centre. Klubdagilar ta’rifiga ko‘ra, u “haftasiga olti kunlik” murabbiy. Mashg‘ulot maydoniga ko‘pincha birinchi bo‘lib chiqadi, konuslar va zonalarni o‘zi belgilab chiqadi.
Hujumchi Lewis Koumas buni qisqa, lekin aniq so‘zlar bilan ifodalagan:
“Bu juda intensiv. Juda ko‘p mehnat, yengil kunlar deyarli yo‘q. Hamma 100% berayapti”.
Kamtar murabbiy, baland talablar
Klub ichkarisida kayfiyat aniq: o‘tgan mavsum hamma uchun ortda qolgan bo‘lishi kerak edi. Slot qolgan taqdirda ham, atmosfera baribir yangilanishga intilardi.
Iraola esa bu yangilanishga o‘z ohangini qo‘shmoqda. U o‘z kabinetida kam ko‘rinadi, ko‘proq murabbiylar xonasida, yordamchilari Tommy Elphick, Shaun Cooper va Pablo de la Torre bilan birga ishlaydi. Oldingi bosh murabbiylarga qaraganda binoda ko‘zga kamroq tashlanadi, ammo maydonda – butunlay aksincha.
De la Torre – Iraola bilan Rayo Vallecanodan Bournemouthga, u yerdan esa Liverpoolga kelgan odam – uning tizimidagi jismoniy standartlar uchun asosiy tayanch sifatida ko‘riladi. Futbolchilarni kerakli darajadagi intensivlikka olib chiqish – aynan uning vazifalaridan biri.
Tashqaridan qaraganda, klub ichidagi o‘zgarishlar kimlargadir ulkan inqilobdek tuyulishi mumkin. Aslida esa, Liverpoolning strukturaviy modeli tufayli, jarayon ko‘proq moslashuvga o‘xshaydi. Iraola bosh murabbiy sifatida aniq belgilangan doirada ishlaydi, lekin shu doira ichida o‘z izini qoldiryapti.
Jadval bosimi va yangi odatlar
Bournemouthdagi ishlari unga Anfield eshiklarini ochdi. Endi esa u butunlay boshqa bosim ostida – 49 o‘yindan kam bo‘lmagan, ehtimol 60 taga yetishi mumkin bo‘lgan mavsumni boshqarishi kerak.
Shu sababdan Kirkbyda tibbiy va fitnes bo‘limlari bilan muloqot markazga chiqqan. Iraola tinglaydi, moslashadi, o‘yinchilar yuklamasini qayta-qayta ko‘rib chiqadi.
Mashg‘ulot vaqtlari ham o‘zgardi. Endi ular ko‘pincha bo‘lajak o‘yin boshlanishiga qarab sozlanadi: kechki sessiyalar ko‘paydi. Slot davrida jadval deyarli bir xil vaqtga bog‘langan bo‘lardi.
Akademiya bilan ham aloqa kuchaygan. U-21 murabbiyi Rob Page buni quyidagicha tushuntiradi: birinchi jamoa qanday o‘ynasa, ular ham shunga moslashadi – pressing, “number 10”ning roli, “number 8”ning harakati, markaziy himoyachilarning oldinga chiqishi. Tamoyillar bir xil, sxema yuqoridan pastga ko‘chiriladi.
Dominik Szoboszlai yaqinda jamoaning tuzilishini shunday tasvirladi: maydonda “number 6”, “number 8” va “number 10” bilan o‘ynashadi. Transfer oynasida muxlislar an’anaviy himoyaviy yarim himoyachi talab qilgan bo‘lsa-da, Iraola tizimi shuni ko‘rsatadiki, agar butun jamoa birgalikda darajasini oshira olsa, bu sxema ishlashi mumkin.
U odatda tarkibni o‘yin kuni ertalab e’lon qiladi. O‘yin ortidan esa darhol emas, ertasi kuni tahlil o‘tkazadi – sovigan bosh, aniqroq xulosalar.
Mikrofon ortidagi saboq
Yirik klubda har bir so‘z rezonans beradi. Iraola buni allaqachon his qilib bo‘ldi.
Monaco bilan o‘rtoqlik uchrashuvidan so‘ng LFC TVga bergan intervyusida u jamoa 30 daqiqadan keyin “havo yetishmay” qolganini, hali o‘zi xohlagan intensivlikka chiqa olmaganini aytdi. Bu tanqid sifatida emas, tayyorgarlik bosqichining tabiiy holati sifatida aytilgan edi.
Ammo Liverpool miqyosida bunday iboralar ijtimoiy tarmoqlarda boshqacha talqin qilinishi tayin. Shu bois u OAV bilan ishlashda pragmatikroq bo‘lib bormoqda. Shunga qaramay, matbuot anjumanlarida u xotirjam, ochiq, savollardan qochmaydi.
Bu jarayon bir tomonlama emas: klub ham unga moslashmoqda, u ham klub madaniyatini o‘rganmoqda.
Yoshlar sahnaga chiqmoqda
Liverpool Iraolani tanlaganida asosiy omillardan biri – uning yosh futbolchilarni rivojlantirishdagi obro‘si edi. Bu mavsumda Premyer ligadagi jamoa o‘rtacha yoshi 25,3 bo‘lib, ligada faqat besh klub bundan ham yoshroq tarkibga ega.
Carabao Cup doirasida Tottenhamga qarshi o‘yinda Rio Ngumoha (18), Trey Nyoni (19) va Lewis Koumas (20) asosiy tarkibda maydonga tushdi. Ularning barchasi bu mavsum o‘tgan yilga qaraganda ancha katta rol o‘ynaydi.
“Intensivlik” – Iraola davridagi asosiy shior. Bu borada murosa yo‘q.
Biroq u ham yaxshi biladi: bunday shafqatsiz taqvimda faqat yugurish bilan uzoqqa borib bo‘lmaydi. Ba’zan o‘yin standartsituatsiyadan yoki birgina porlagan individual lahzadan yutiladi.
Statistika qiziq manzara chizadi: jamoa Premyer ligada eng ko‘p sprint qilayotgan bo‘lsa-da, o‘tgan hafta Fulhamga qarshi 0:0 bahsida sust ko‘rindi. Bunga sabab – uch kundan sal ko‘proq vaqt avval Atletico Madrid ustidan qozonilgan og‘ir Chempionlar ligasi g‘alabasi.
Endi esa navbatdagi sinov: 12 kunda to‘rtinchi o‘yin – yakshanba kuni Bournemouthga safar.
Xalqaro tanaffusdan keyin esa jadval yanada tig‘izlashadi: 10 kunda to‘rt o‘yin, 11 oktyabrdan 7 noyabrgacha – to‘qqiz uchrashuv.
Bask yuragi uchun alohida kecha
Iraola, ehtimol, payshanba oqshomida ichida mayin bir tabassum bilan Bournemouthning Real Sociedad ustidan Yevropa ligasidagi g‘alabasini kuzatgan. O‘yin Basklar yurtida, u ulg‘aygan hududda bo‘lib o‘tdi.
Endi esa navbat o‘ziga keladi.
Shanba kuni Liverpooldan uchib ketayotib, u qancha yo‘l bosganini, qanchalik tez ko‘tarilganini o‘ylab ko‘rishi tabiiy.
Liverpool startni ideal tarzda olgani yo‘q, lekin mag‘lub ham emas. O‘tgan mavsumdagi 12 ta liga mag‘lubiyatidan so‘ng raqiblar uchun yengib bo‘lmas jamoaga aylanish – aniq qadam oldinga. Biroq vitse-sardor Alisson yaqinda aytganidek, bu klub uchun duranglar yetarli emas.
Iraola buni yaxshi tushunadi. U o‘zining ikki klubidagi Premyer liga seriyasida yanvar oyidan beri mag‘lubiyat nimaligini bilmayapti. Endi esa tanish stadionda, tanish yo‘laklarda qozoniladigan bitta g‘alaba unga nafaqat xalqaro tanaffusga ko‘tarinki kayfiyatda kirish, balki Anfielddagi yangi davrga aniq ohang berish imkonini taqdim etadi.
Savol bitta: janubiy sohil bu safar uni qanday kutib oladi – eski do‘st sifatida yoki xavfli raqib sifatida?
