Cole Palmer: Jahon chempionati chiptasiz qolgan yulduzning javobi
Cole Palmer bu mavsumda Premer-liga himoyalarini parcha-parcha qilayotganda, ko‘pchilikning miyasi bitta savolga qayta-qayta boradi: Thomas Tuchel o‘shanda nimani o‘ylagan edi?
Fulhamga qarshi o‘yinda Joao Pedroning goliga aylangan nafis bir tegishlik pas. Bernd Leno ostidan yo‘l topgan o‘tkir zarba. Brighton darvozaboni Bart Verbruggenni 20 yarddan “o‘rab” o‘tgan zarbadan oldingi tezlanish. Hullga qarshi o‘yinda chetga siljib, himoya chizig‘ini aylanib o‘tib, yana Joao Pedroga golli vaziyat yaratgan epchillik.
Shu futbolchini ko‘rib, “Tuchel bu yigitni Jahon chempionatiga nega olmadi?” degan fikr tabiiy tug‘iladi. Javob esa ancha sovuq: o‘sha paytda bu Palmer hozirgi Palmer emasdi.
Bir yil ichida qulash va yana ko‘tarilish
Raqamlar hammasini aytib turibdi. 2023/24 yilgi mavsumda u Chelsea safida 42 ta golli harakat (gol + assist) qayd etdi. 2024/25 yili yana 32 ta. Keyin esa keskin tormoz: 2025/26 mavsumida atigi 14 ta golli harakat. Oxirgi 12 o‘yinda esa bor-yo‘g‘i ikkita.
Mavsum boshida olgan chov jarohati uni butun yo‘l bo‘yi quvib yurdi. To‘liq tiklana olmadi. Natijada Tuchel aslida Cole Palmernig o‘zini emas, uning soyasini tomosha qildi. O‘sha Brighton darvozasiga to‘rtta gol urgan, yoki bundan 12 oy avval Club World Cup finalida PSGni yakson qilgan, Jahon chempionati finali bo‘lib o‘tadigan Nyu-Jersidagi o‘sha stadionni zabt etgan Palmerni emas.
Agar Tuchel bahorda aynan o‘sha Palmernig formasini ko‘rganida, ehtimol, uning Shimoliy Amerikaga uchadigan samolyotda joyi allaqachon tayin bo‘lardi. Murabbiy unga imkon ham berdi: mart oyidagi xalqaro pauzada Angliya safida maydonga tushirdi. Ammo Wembleyda Yaponiyaga qarshi 0:1 hisobidagi mag‘lubiyatda Palmer o‘zini yo‘qotib qo‘ygandek ko‘rindi. Ishonchsiz, o‘sha “velkro”ga o‘xshash birinchi tegishdan asar ham yo‘q, maydonda nima qilishini unutib qo‘ygandek yurdi.
Tucheldan yozda uni uyda qoldirgani uchun afsusdami, deb so‘rashdi. Javobi qisqa bo‘ldi: “Yo‘q”. U tarkib tanlashdan oldingi “uyqusiz tunlar” haqida gapirdi, lekin Palmer borasida bir lahza ham ikkilanmaganini ta’kidladi. Yetti haftadan ortiq vaqt davomida qo‘l ostida ishlagan guruhidan qoniqqanini aytdi.
Qaytgan “swagger” va yangi missiya
Endi esa sahnaga qaytish vaqti keldi. Palmer 2026/27 yilgi Nations League doirasida Ispaniya, Xorvatiya va Chexiyaga qarshi o‘yinlar uchun Angliya tarkibiga qaytdi.
“U yana raqamlariga qaytdi, — dedi Tuchel. — Assistlar qaytdi. Hal qiluvchi gollar qaytdi. Shu uchun u yana tarkibda. Endi u o‘zini isbotlashi kerak.”
Faqat raqamlar emas, kayfiyat ham qaytdi. Palmerning maydondagi yurganini ko‘rishning o‘zi yetarli: yumshoq, lekin ishonchli qadamlar, himoyaning zaif nuqtalarini hidlayotgan ovchidek atrofni aylanib yurishi, yelkasini bir oz tushirib, raqibni boshqa yo‘lga yuboradigan oddiy fintlar, bo‘sh keladigan gavdaga qaramay, keskin tezlanishlar.
Hozir futbolda unga o‘xshagan yana bir futbolchi bormi? Uzun, sal noqulay ko‘ringan qo‘l-oyoqlar, o‘tkir burchakli bo‘g‘inlar — lekin hammasi ideal muvozanatda. Go‘yo vazifaga otlangan bir “tayoq hasharot”i. U klassik “10-raqam”ga o‘xshamaydi, shuning uchun ham tomoshabinni o‘ziga tortadi. Uning ijodkorligi, vaziyatni o‘sha onning o‘zida yecha olishi, ingliz futbolchisidan kutiladigan andazadan tashqarida. Balki aynan shu “noingliz” xususiyati bugungi Angliya uchun eng katta boylikdir.
Tanlovdagi qurbonlar va Tuchelning ogohlantirishi
Palmer qaytishi uchun kimlardir chetda qolishi aniq edi. Phil Foden mavsumni yorqin boshlaganiga qaramay, Manchester derbisidagi qizil kartochkadan keyin bu safar ro‘yxatda yo‘q. Fulham hujumchisi Joshua King ko‘rib chiqildi, lekin yakunda tarkibga kirmadi. Nottingham Forest yetakchisi Morgan Gibbs-White esa butun yil davomida ajoyib o‘yin ko‘rsatdi, ammo baribir tashqarida qoldi.
Tuchel aynan Gibbs-White haqida alohida to‘xtaldi: u “juda yaqin” bo‘lganini tan oldi. Forestni quyi ligaga tushib ketishdan saqlab qolgan asosiy futbolchi sifatida maqtadi, uning endi yuqori bosqichga ko‘tarilayotganini aytdi. Lekin bitta chiziqqa uch-to‘rt, beshta sof “10-raqam”ni yig‘ib olish mantiqsizligini ham ochiq aytdi. Tarkibda muvozanat kerak.
Palmer tanlovdan o‘tgan bo‘lsa-da, bu hammasi emas. Tuchel gap orasida, go‘yo mavzudan chetga chiqayotgandek, lekin aslida juda aniq signal berdi. Tarkibga qaytish — faqat birinchi qadam.
“Nomzod bo‘lish — bu bir narsa, — dedi u. — Cole misolida, yana chiptani qo‘lga kiritish. Lekin Angliya safida o‘ynash — boshqa narsa. Ayniqsa Cole uchun: u kelganda darhol darajani ko‘tarishi, raqamlarni, shu turdagi o‘yinlarni ko‘rsatishi kerak. Shunda u o‘z o‘rnini saqlab qoladi, futbolkasini himoya qiladi, bu qarorni oqlaydi.”
Bu endi Palmerning keyingi chegarasi. U hozircha Angliya safida 14 ta o‘yinda atigi ikki gol va bitta assistga ega. O‘z navbatida, u faqat olti marta asosiy tarkibda maydonga tushganini ro‘kach qilishi mumkin. Baribir fakt o‘zgarmaydi: terma jamoada u hali to‘liq portlamagan.
Endi esa sharoit idealga yaqin: forma yuqori, kayfiyat baland, jarohatlar ortda. Balki shu bois Tuchel yozda uni uyda qoldirgani uchun pushaymon emasdir. Bugun ko‘rayotgan Palmer — aynan o‘sha alam, o‘sha bo‘shliq, o‘sha Jahon chempionatisiz o‘tgan yozning motivatsiyasidan tug‘ilgan futbolchi.
Tuchelning so‘nggi gapi qisqa, lekin aniq: Cole Palmernig sifati haqida bahs qilishning hojati yo‘q. Endi bu sifatni eng katta sahnada, oq futbolkada, himoyachilar nafasini ichiga yutgan pallada ko‘rsatish vaqti keldi.
Birinchi qadam — qaytish edi. Endi savol bitta: u shu safar o‘sha futbolkani ushlab qola oladimi?
