Pochettino g‘azabda: nega jamoa tabrik eshitmayapti?
Pochettino g‘azabda: guruhda birinchi bo‘lgan jamoa nega tabrik eshitmayapti?
3:2 hisobidagi mag‘lubiyat, oxirgi zarbada o‘tkazib yuborilgan gol va matbuot zalida qaynagan kayfiyat. Turkey ustidan emas, Turkeyga qarshi o‘yinda. Mauricio Pochettino uchun esa eng alam qilgani hisob emasdi – savollar edi.
USA allaqachon Group Dda birinchi o‘rinni qo‘lga kiritgan, uchinchi tur oldidan vazifa bajarilgan edi. Paraguayga qarshi tarixiy 4:1, jahon chempionati o‘yinlaridagi eng sermahsul g‘alaba. So‘ng Australia ustidan 2:0 va mundial tarixida ilk bor startdagi ikki o‘yinda to‘liq 6 ochko. Shunday fon, shunday “momentum” bilan Turkeyga qarshi deyarli hech narsani hal qilmaydigan uchrashuvga chiqildi.
Oxirgi zarba, so‘nggi daqiqa, 3:2 – va savollar yomg‘iri.
“Momentum? Nima o‘zi u?”
Pochettino matbuot anjumaniga kulib emas, keskin ohangda keldi. Savollar esa bir xil yo‘nalishda aylanardi: bu mag‘lubiyat Bosnia and Herzegovina bilan bo‘ladigan pley-off oldidan ruhiy zarba emasmi?
“[Momentum] – bu mavzu men tushunmaydigan mavzu,” dedi u. “Momentum nima o‘zi? Australia bilan o‘ynagan tarkibni yana maydonga tushirishmi? Keyin sariq kartochka olib, keyingi o‘yinni o‘tkazib yuborish xavfiga borishmi? Germany ham Ecuadorga 2:1 hisobida yutqazib, momentumni yo‘qotdimi? Bilmayman. Futbolda juda ko‘p mavzular bor, men tushunmayman. Maqsad – birinchi o‘rinda tugatish edi. Biz birinchimiz. Endi keyingi bosqich – finalga o‘xshash o‘yin, va biz tayyormiz.”
Murabbiy uchun asosiy chiziq aniq: turnir mantiqi natijani oqlaydi. Guruhda birinchi o‘rin – hammasidan ustun. Uchinchi turdagi rotatsiya, xavflarni boshqarish, kartochkalar va charchoq – bularning bari qarorlar paketining bir qismi.
“Kayfiyat go‘yoki biz uyga ketayotgandek”
Pochettino o‘z fikrini yanada keskinlashtirdi. Zalda o‘tirgan jurnalistlarga qarab, ularning ohangini tushunmasligini yashirmadi.
“Hammasi ijobiy, men juda ijobiyman, baxtliman,” dedi u. “Balki yuzimda ko‘rinmayotgandir, chunki savollaringiz biroz g‘alati. Lekin men juda baxtliman, futbolchilar ham xursand. Chunki biz o‘ynadik, raqobat qildik va birinchimiz… Balki men adashyapman, lekin bu yerda kayfiyat, vibeni qarang – go‘yoki biz bugun uyga qaytamiz-u, Turkey qoladi.”
Uch o‘yinda ikki g‘alaba, bir mag‘lubiyat. Ammo bu mag‘lubiyat hech narsani o‘zgartirmadi: USA baribir cho‘qqida. Shunga qaramay, matbuot zalida ohang – go‘yo turnir yakunlangandek.
“Hech kim tabriklamadi”
Guardian muxbiri jamoa mag‘lubiyatdan keyin qanday jihatlarda yaxshilanishi mumkinligini so‘raganda, Pochettino avval boshqa narsaga to‘xtaldi: e’tirof etishmasligiga.
“Shu paytgacha hech kim bizni juda qiyin guruhda birinchi bo‘lganimiz bilan tabriklamadi,” dedi u. “Men futbolchilarni, shtabni, USA va muxlislarni tabriklayman – juda qiyin guruhda birinchi bo‘lgani uchun. Javobim shuki: jahon chempionatida har doim nimanidir o‘rganasan. Bugun juda ko‘p ijobiy narsalar bo‘ldi. Juda ko‘p futbolchilar debyut qildi yoki ilk bor asosiy tarkibda tushdi. Hozirgi jamoamiz avvalgidan ancha yaxshiroq, deb o‘ylayman. Ikki o‘yinda g‘alaba qozonganingdan keyin, keyingi bosqichga tayyorlanib, hech narsasi yo‘q jamoaga qarshi o‘ynash oson emas. Yigitlar uchun maydonga chiqib, yana maksimal darajada o‘ynash qiyin edi. Shuning uchun ham men ularning o‘yinidan juda xursandman.”
Murabbiy uchun Turkeyga qarshi uchrashuv – ko‘proq laboratoriya, rotatsiya, zaxira kuchini sinash maydoni bo‘ldi. Natija yo‘qolmadi: raqobatbardosh o‘yin, kengaygan zaxira, tajriba orttirgan futbolchilar.
“Sizlar unutib qo‘ydingiz: biz guruhni yutdik”
Suhbat davomida Pochettino yana o‘sha fikrga qayta-qayta murojaat qildi. U uchun asosiy paradoks – raqiblar bayram qilayotgan bir paytda, guruh g‘olibi savol ostida turgandek taassurot uyg‘otilishi.
“Uzr, yigitlar, bu mumkin emas: Turkey uch ochkoni nishonlaydi, Australia keyingi bosqichga chiqishni nishonlaydi, Paraguay ham keyingi bosqichga chiqishni nishonlaydi, men esa bu yerga kelaman-u, sizlardan ‘tabriklaymiz, guruhni yutdingiz’ degan gapni eshitmayman,” dedi u. “Bu biroz achinarli. Sizlarga va hammaga eslatishim kerak: biz guruhni yutdik. Yigitlar, biz yutdik.”
Matbuot zalida jimlik. Raqamlar esa uning yonida: tarixiy 4:1, ishonchli 2:0, oxirgi daqiqadagi 2:3. Uch o‘yinda yetti gol urgan jamoa, kengaygan tarkib, rotatsiya sinovidan o‘tgan murabbiy.
Endi navbat Bosnia and Herzegovina bilan bo‘ladigan o‘yinga. Savol bitta: bu jamoa haqiqiy bahslar boshlanganda ham Pochettino aytganidek “finalga tayyor” ekanini isbotlay oladimi?
