Pepe va Kot-d’Ivuar: Filadelfiyada qaytish va tarixiy g‘alaba

Filadelfiyada kechgan tun – aynan shu yerda Nicolas Pepe yana o‘zini qayta tanishtirdi. Atigi yetti oy avval Afrika Millatlar Kubogi uchun tarkibga ham kiritilmagan, terma jamoadan chetda qolgan futbolchi endi yana Kot-d’Ivuar uchun bosh qahramonga aylandi.

Uzoq tanaffusdan keyingi qaytish shunchaki hikoya emas, keskin burilish bo‘ldi.

Pepe qaytishi va ikki zarba

Uchrashuv endigina boshlangan payt, 7-daqiqa. Curacao himoyasida chalkashlik, bir lahzalik beparvolik – va Pepe buni kechirmadi. Yan Diomande to‘pni nozik pas bilan uning oyog‘iga qo‘ydi, Pepe esa sovuqqonlik bilan darvozabondan pastga qarab zarba berdi. Kot-d’Ivuar uchun bu nafaqat hisobni ochuvchi gol, balki butun kechaning ohangini belgilagan lahza bo‘ldi.

Ikkinchi bo‘limda esa uning eski, tanish qiyofasi – chap oyog‘ining “vizit karta” zarbasi sahnaga chiqdi. 65-daqiqa, jarima maydoni atrofida bo‘shliq, yarim soniyalik bo‘sh vaqt – va Pepe to‘pni yuqori burchakka mixlab qo‘ydi. Darvozabon uchun hech qanday imkoniyat yo‘q. Villarreal safida Ispaniyada qayta ochilgan hujumkor instinktlar endi terma jamoa libosida ham o‘z so‘zini aytayotganini ko‘rsatdi. Arsenal davridagi og‘ir yakunlar esa tobora uzoq xotiraga aylanib bormoqda.

Bu o‘yin bir narsani aniq isbotladi: Emerse Fae uni qaytarib, xato qilmadi. Aksincha, jamoaning yangi yuzini topdi.

Nihoyat yengilgan la’nat

Kot-d’Ivuar futboli afsonalardan xoli emas. Didier Drogba, Yaya Toure – butun qit’a hurmat qiladigan ism-shariflar. Lekin ularning “Oltin avlodi” ham uch marta – 2006, 2010 va 2014-yillarda – jahon chempionati guruh bosqichidan nariga o‘tolmagan edi. Har safar katta umid, har safar erta xayrlashuv.

Filadelfiyodagi g‘alaba esa bu tarixni o‘zgartirdi. Guruh E yakunida olti ochko va ikkinchi o‘rin – va nihoyat, Kot-d’Ivuar uchun pley-off. Avlodlar orzusi kech bo‘lsa-da ro‘yobga chiqdi, “oltin” deb atalgan yillar uddalay olmagan ishni endi yangi, yanada kamtarroq, lekin birlashgan jamoa amalga oshirdi.

Uchrashuvdan keyin Emerse Fae buni yashirmadi. U muxlislarga murojaat qilib, bu tarixiy yo‘llanmani rohat bilan nishonlashni so‘radi, lekin shu bilan birga oldinda turgan bosqichlar uchun ham ijobiy ruh yuborishni iltimos qildi. Murabbiy natijadan mamnun, ayniqsa, hisobni “quruq” saqlash jamoa ruhiyatiga qanday kuch berganini alohida ta’kidladi. G‘alaba ortidan tiklanish har doim oson, dedi u – va hozir bu guruh aynan shu lahzadan zavqlanishi kerak.

O‘sayotgan jamoa, sog‘lom raqobat

Pepe nomi albatta sarlavhalarda bo‘ladi. Ammo Fae bu kechani faqat bitta yulduzga bog‘lab qo‘ymadi. U butun jamoaning o‘sishini, ichkaridagi muhitni ko‘rsatdi. Bu terma jamoa ilk bor Jahon chempionatida qatnashayotgan futbolchilardan tuzilgan bo‘lsa ham, maydonda ham, kiyinish xonasida ham ulg‘ayayotgani sezilib turibdi.

Murabbiyning so‘zlariga ko‘ra, pozitsiya uchun raqobat bor, lekin u “sog‘lom”. O‘yinchilar bir-biri bilan kulib gaplashadi, yonma-yon yuradi, bir-birini siqib chiqarmoqchi emas, aksincha, yuksaltirmoqchi. Shunday kayfiyat maydonda ham sezildi: Kot-d’Ivuar o‘yinni boshqardi, zarbalarni aniq yakunladi, Curacao esa butun ruhiga qaramay, darvoza tomon atigi ikki marta aniq zarba bera oldi.

Yassin Fofana darvozada xotirjam turdi, himoya esa kamdan-kam xatoga yo‘l qo‘ydi. Bu jamoa nafaqat hujumda xavfli, balki endi himoyada ham ishonchli ko‘rinmoqda.

Curacao – kichik orolning katta yuragi

Curacao uchun esa bu turnir yakunlandi. Lekin ularning hikoyasi raqamlar bilan emas, taassurotlar bilan esda qoladi. Jahon chempionati tarixida aholisi eng kam bo‘lgan mamlakat sifatida yo‘llanma olgan “Blue Wave” o‘zini maydonda ham munosib tutdi.

Ecuador bilan durang – bu allaqachon “biz bu yerga bejiz kelmadik” degan bayonot edi. Kot-d’Ivuar bilan o‘yinda ham ular taslim bo‘lmadi. Juninho Bacuna birinchi bo‘lim oxirida hisobni tenglashtirish uchun ideal imkoniyatga ega bo‘ldi, ammo uni boy berdi. Agar o‘sha to‘p tarmoqni topganida, o‘yin butunlay boshqacha yo‘nalishda ketishi mumkin edi.

Curacao oxirigacha kurashdi. Ular hech qachon “qulay oson raqib” bo‘lmadi, lekin Fofana darvozasini ochishga kuchlari yetmadi.

Murabbiy Advocaat o‘yindan keyin shogirdlarini maqtashga haqli edi. U jamoasi jahon darajasidagi raqiblarga qarshi o‘zini ortiqcha cho‘chimay ko‘rsatganini aytdi. Raqib qanotlari haqida gapirar ekan, ularning har biri “50 millionlik” futbolchi ekanini eslatib o‘tdi. Curacao uchun dastlabki maqsad Gold Cup yo‘llanmasini qo‘lga kiritish bo‘lgan, keyingi qadam sifatida esa Jahon chempionatiga chiqish belgilangan edi. Ikkalasi ham bajarildi.

Yana bir mundialga yo‘l olish mumkinmi, degan savolga Advocaat ijobiy kayfiyatda javob berdi: ikkinchi va uchinchi o‘yinlarda ko‘rsatilgan o‘yin kelajak uchun umid uyg‘otishini aytdi. Kichik orol uchun bu – katta sahnaga qaytish va’dasi.

Oldinda – gigantlar va imkoniyat

Endi turnir 32 lik bosqichiga kirib bormoqda. Kot-d’Ivuar esa nihoyat tarixiy devorni yorib o‘tdi va endi savol boshqacha: ular qanchaga qadar bora oladi?

Oldinda ulkan sinov turibdi. Raqib – Kylian Mbappe boshchiligidagi France yoki Erling Haaland yetakchiligidagi Norway bo‘lishi mumkin. Har ikkisi ham nomi bilan bosim qiladigan, xatosiz o‘ynashni talab qiladigan raqiblar.

Lekin bugungi Kot-d’Ivuar ham avvalgidek emas. Pepe yana o‘ziga ishonyapti, hujum qayta jonlandi, himoya esa mustahkam. Jamoa ichida sog‘lom raqobat, tashqarida esa nihoyat uyg‘ongan ishonch.

Bu “Fil”lar endi shunchaki qatnashchi emas. Ular pley-offda “kutilmagan ot” bo‘lishga tayyormi – yoki bu safar ham orzu yoqasida to‘xtab qoladimi?