Mainoo: Angliya futbolining yangi kutilmagan qahramoni
Angliya futboli tarixidagi eng yorqin kadrlar orasida bir sahna bor: Wembley, 1966-yil, final kuni. Geoff Hurst to‘pni darvozaga uch marta joylaydi, West Germany yiqiladi, mamlakat esa nihoyat jahon chempioni bo‘ladi. O‘sha payt hech kim uni bosh rol uchun tanlamagan, u Jimmy Greaves ortida navbat kutayotgan hujumchi edi.
Greaves – otashin hujumchi, xalq sevimlisi, “best thing since sliced bread” maqomiga chiqqan yulduz. Ammo jarohat sahnani bo‘shatdi, imkoniyat esa Hurst qo‘liga tushdi. U esa uni qo‘ldan boy bermadi. Maydonga muxlislar yugurib kirgan, hakam nihoyat hammasi tugaganini ishora qilgan o‘sha kun bugun ham Angliya futbolining ramzi bo‘lib turibdi. West Ham afsonasi hanuzgacha butun avlodlar uchun namuna, uning qilganini birorta Angliya terma jamoasi takrorlay olmadi.
Shu fon, shu tarix bugungi bahslarni ham ranglaydi. Yangi ism – Kobbie Mainoo. Yangi umid.
Sobiq “Three Lions” yulduzi Michael Owen aynan shuni eslatadi. U, hozir Casino.org’ning Britaniyadagi elchisi sifatida, Angliya terma jamoasi atrofidagi bosim va kutilyotgan o‘zgarishlar haqida gapirar ekan, Mainoo uchun ham kutilmagan eshiklar ochilishi mumkinligini ta’kidlaydi.
Owenning nazarida, Angliya ba’zi uchrashuvlarda aynan o‘rtada nazorat yetishmagan paytda, Mainoo kabi futbolchining roli juda muhim bo‘lishi mumkin. U shunday deydi: u Jahon chempionatida o‘z vazifasini bajara oladigan, yetarli salohiyatga ega. Futbolda esa bir lahza hammasini o‘zgartiradi. Kutilmagan qahramonlar aynan shunday paydo bo‘ladi.
Owen otasining Jimmy Greaves haqidagi hikoyalarini eslaydi. Uning otasi uchun Greaves – Angliyaning eng yaxshi “XI” haqida gap ketganda, birinchi bo‘lib tilga olinadigan ism. “U telbalarcha yaxshi edi”, deya ta’riflaydi u. Lekin tarix boshqacha yozildi: Greaves chetda qoldi, Hurst o‘ynadi – va butun mamlakat taqdirini o‘zgartirgan finalni o‘tkazdi.
Shu o‘xshatish bugungi kunda ham kuchli eshitiladi. Owen fikricha, bu safar ham kutilmagan burilish bo‘lishi mumkin. Bu safar sahnaga Mainoo chiqishi ehtimoli bor. Shuning uchun ham hech kim bo‘shashmasligi, o‘zini chetda his qilmasligi kerak.
Owen Angliyaning hozirgacha bo‘lgan yo‘lini ham keskin baholaydi. Uningcha, agar terma jamoa allaqachon musobaqadan chiqib ketganida, mamlakatda ulkan inqiroz kayfiyati hukm surardi. Unga ko‘ra, Angliya hozirgacha duch kelgan raqiblarning birortasi bilan “bir ligada” bo‘lmasligi kerak edi. U Meksikoga qarshi o‘yinni misol keltirib, bu uchrashuvni haddan tashqari bo‘rttirib yuborilgan deb hisoblaydi.
Owen yana bir taqqoslash keltiradi: agar Norvegiya bilan ertaga Ispaniyada neytral maydonda o‘ynalsa, hamma Angliya 2:0 yoki 3:0 hisobida g‘alaba qozonishini kutadi. Uningcha, shu nuqtai nazardan qaralganda, bu bosqichgacha bo‘lgan barcha raqiblar ustidan ishonchli g‘alaba kutilishi tabiiy edi.
Endi esa sahnaga boshqa ism chiqadi – Argentina. Owen buni “birinchi haqiqiy o‘yin” deb ataydi. Bu allaqachon oddiy reja bo‘yicha o‘tadigan uchrashuv emas, “tanga otish”ga o‘xshash, natijasi oldindan aytib bo‘lmaydigan bahs. U Angliya uchun chinakam sinov, haqiqiy mezon bo‘ladi.
Shu bois Owenning fikri keskin: hozirgacha bo‘lgan yo‘l – kutilgan natija, endi esa haqiqiy turnir boshlanadi. Agar Angliya bu safar ham kubokni ko‘tarishni istasa, oldinda ko‘plab burilishlar, kutilmagan voqealar kutib turibdi. Hali hozir esga ham kelmayotgan futbolchilar qahramonga aylanishi mumkin.
O‘sha ro‘yxatda bir ism alohida ajralib turibdi. Mainoo. Owenning o‘zi aytganidek, u ham bu ssenariyning markazida paydo bo‘lishi hech gap emas. Savol shuki, Angliya navbatdagi Geoff Hurstni vaqtida ko‘ra oladimi – yoki yana bir imkoniyat soyada qolib ketadimi?
