Mac Allister – Anfild kechasining talabchan ustoz-qahramoni
Carabao Cup uchinchi bosqichi Anfildda yoshlar uchun imtihon edi. Lekin kechaning markazida baribir bitta ism turdi – Alexis Mac Allister. U nafaqat hisobni ochdi, balki atrofidagi bolalarga mezon bo‘lib, butun o‘yinning ohangini belgilab berdi.
3:1 hisobidagi g‘alabada Trey Nyoni, James McConnell va Rio Ngumoha kabi akademiya bitiruvchilari o‘zini ko‘rsatdi. Ular Premyer-liga raqibiga qarshi asabiylashmadi, to‘pni so‘rab oldinga chiqdi, pressingdan qochmadi. Tomoshabinlar ularni maqtadi, sharhlovchilar ularni tilga oldi.
Mac Allister esa ularga maydondan tashqarida ham, mashg‘ulotlarda ham yengil yo‘l bo‘lmasligini eslatib turadi.
U ITV bilan suhbatda bu borada hech narsa yashirmadi. Uning gaplari ortida ham mehr, ham talab sezilib turardi.
U shunday dedi: u yoshlarni diqqat bilan kuzatadi, ba’zan ularga qattiqroq gapiradi, hatto jahli chiqadi. Buning sababi bitta – u ularning muvaffaqiyatini xohlaydi. Ular sifatli, intensiv, klub ma’nosini tushunadigan futbolchilar, deya ta’kidladi u. Shu bois ular bu mavsumda “Liverpool” uchun juda muhim bo‘lishini ochiq aytdi.
Anfilddagi sinov va o‘yin ohangi
Bu uchrashuv Andoni Iraola qo‘l ostidagi ikkinchi plandagi futbolchilar uchun ham, yoshlar uchun ham sinov edi. Ayniqsa, Roberto De Zerbi tanlagan “Tottenham” tarkibi kuchli bo‘lganini inobatga olsak, xatoga joy yo‘qdek tuyulardi.
Shunga qaramay, yosh “qizillar” ortga chekinmadi. Ular “Spurs”ga qarshi dadil o‘ynadi, pressingni ushlab turdi, to‘pni tez aylantirdi. Markazda esa tajribali argentinalik hammasini tartibga soldi.
Mac Allisterning maydon o‘rtasidagi vazni, o‘yin ritmini his qilishi va pressing ostida to‘pni yo‘qotmasligi atrofidagi bolalarga xotirjamlik berdi. Ayniqsa, Conor Gallagher ikkinchi bo‘limda hisobni qisqartirgach, “Tottenham” o‘yinga qaytishga urinayotganda, aynan argentinalikning sovuqqonligi “Liverpool”ni nazoratni qo‘ldan boy bermaslikka majbur qildi.
O‘yindagi yoshlarning chiqishi tasodif emas edi. Mac Allister buning orqasida AXA Training Centre’dagi og‘ir ish turganini aytdi. Uning fikricha, ular har kuni mashg‘ulotlarda bu darajaga loyiq ekanini isbotlab kelishadi: ko‘p ishlashadi, sifat ko‘rsatishadi, bu kecha esa o‘sha mehnatning mukofoti bo‘ldi. U ular uchun chin dildan xursandligini bildirdi – bu o‘yin ular mashg‘ulotlarda orttirgan mehnatiga yarasha mukofot bo‘lganini aytdi.
Zarba mashqlari va ochilish goli
Anfilddagi gollar xilma-xilligi bir narsani ko‘rsatdi – mashg‘ulot maydonida ishlangan detallar endi natija bera boshladi. Mac Allisterning ochilish goli ham shular jumlasidan.
U o‘yinni faqat tashkil qiluvchi emas, balki uchinchi zonada ham hal qiluvchi futbolchiga aylanishni xohlaydi. Bu istak murabbiylar shtabi bilan birga yo‘lga qo‘yilgan zarba mashqlarida ham aks etmoqda.
U shunday tushuntirdi: ular zarba ustida ko‘p ishlashmoqda. Dominik Szoboszlai uchun bu tabiiy, dedi u, uning zarbasi tug‘ma. O‘zi haqida esa kamtarona gapirdi – bu safar biroz omad ham yonida bo‘lganini tan oldi. Lekin u jarima maydoniga kirib borishni, gol urishni yoqtirishini, bu nafaqat o‘zi, balki butun jamoa ishonchi uchun muhimligini urg‘uladi. Eng asosiysi, g‘alaba – ular aynan shuni xohlagan edi.
Talabchanlik va yerda qolish
Carabao Cupdagi g‘alaba, Anfilddagi shovqin, yoshlarning yorqin kechasi – bularning bari kayfiyatni osmonga olib chiqishi mumkin edi. Mac Allister esa jamoani yerga qaytaradigan ovoz bo‘lib qoldi.
U bitta o‘yin bilan ovora bo‘lib qolmaslik kerakligini eslatdi. Uning fikricha, bu faqat bir bosqich, xolos. U yaqinda bo‘lib o‘tgan uchrashuvlarga ishora qildi: Ipswich va Atletico’ga qarshi o‘yinlar juda yaxshi chiqqanini, lekin Fulham bilan bahsda “Liverpool” o‘zi xohlagan futbolni ko‘rsata olmaganini eslatdi.
Xulosa aniq: barqarorlik – bu klub darajasida eng asosiy talab. Bir kechalik yorqin o‘yin emas, haftadan haftaga bir xil darajada o‘ynash muhim.
Mac Allisterning o‘zi esa bu barqarorlikni talab qiladigan futbolchiga aylanib ulgurgan. U yoshlarni silkitadi, ularga baqiradi, maqtaydi, yonida turadi. Maydonda gol uradi, pressing qiladi, ritmni boshqaradi.
Savol endi bitta: bu talabchanlik va bu avloddagi jasorat “Liverpool”ni mavsum oxirida qayerga olib boradi?
