Leicester City: Russell Martin yangi jamoani qayta tiklaydi

O‘n yil avval bu klub ertak yozgandi. 5 000–1 koeffitsient bilan chiqqan chempionlik, keyin FA Cup g‘alabasi, Yevropa kechalari, King Powerdagi shovqin. Bugun esa o‘sha Leicester City uchinchi ligada, ketma-ket ikki marta tushib ketgan, moliyaviy cheklovlar bilan kurashayotgan, tarkibidan yulduzlar ketayotgan jamoa.

Shu kulis ortida klubni qayta tiklash vazifasi Russell Martin zimmasiga yuklandi. U o‘zini ham, klubni ham boshqatdan isbotlashi kerak bo‘lgan murabbiy.

“Tarix menga emas, biz qurayotgan jamoaga qarshi ishlamasligi kerak”

Southampton bilan Premyer-ligaga ko‘tarilgan, o‘tgan mavsum Rangersdagi 123 kunlik notinch davrdan keyin obro‘sini tiklashga urinayotgan Martin Leicester Cityga aynan shu nuqtada kelib qo‘shildi. Uning uchun ham, klub uchun ham bu bir paytda xavf, bir paytda imkon.

U BBC Radio Leicester’ga bergan suhbatida ochiq gapirdi:

Klub ketma-ket tushib ketgan. Lekin undan oldin? Yillar davomida ulkan muvaffaqiyat, yuqori marralar, kuboklar. Aynan shu fon bugungi ishni baholashni qiyinlashtiradi. Martin esa o‘tmish soyasida yashashni istamaydi.

Uning pozitsiyasi aniq: bu jamoa yangidan o‘z yo‘lini topishi kerak. O‘zi ham xuddi shunday. U oldingi yillarda sodir bo‘lgan voqealar, o‘zining Rangersdagi davri bo‘yicha emas, aynan Leicester Citydagi ishi bo‘yicha baholanishni xohlaydi. Klub ichida ham, tribunada ham.

Tanqid ostidagi rahbariyat va “ochiqchasiga tan olingan muammolar”

Martinning tayinlanishi King Power Stadium’dagi yangi davrning ilk katta qarori bo‘ldi. Sporting director lavozimini o‘tgan mavsum qabul qilib olgan James McCarron uchun ham bu birinchi katta sinov.

Uning ustida chief football officer Jon Rudkin turibdi. So‘nggi yillardagi inqiroz, ketma-ket pasayishlar, moliyaviy qoidabuzarliklar fonida aynan Rudkin va klub egasi, chairman Khun Aiyawatt “Top” Srivaddhanaprabha eng ko‘p tanqid qilingan shaxslardan biriga aylangan.

Shunday sharoitda yangi murabbiy rahbariyat bilan qanday ishlaydi? Savol tabiiy edi.

Martin bu borada keskinlikni emas, ochiqlikni ta’kidladi. U klub ichida “nimalar noto‘g‘ri bo‘lganini yashirishga urinish bo‘lmaganini”, muammolar ochiq tan olinganini aytadi. O‘tmishni u hukm qilmaydi – “bu yerda bo‘lmaganman”, deydi u. Tashqaridan tomosha qilgan, taxminlar qilgan, ammo endi ichkarida butunlay boshqa manzara ko‘rayotganini urg‘ulaydi.

Yangi murabbiy uchun bu muhim nuqta: u eski xatolarni kovlash emas, keyingi qadamni rejalash bilan band.

Maqsad bitta: qaytish

Leicester City 142 yillik tarixida atigi ikkinchi marta uchinchi pog‘onada o‘ynaydi. Bunday klub uchun bu daraja vaqtinchalik bo‘lishi kerak. Martin ham aynan shuni ochiq aytadi: maqsad – avvalo ko‘tarilish.

Ammo u faqat natija haqida gapirmaydi. U o‘yin uslubini ham markazga qo‘yadi. Maydonda hamma tushunadigan, ishonadigan, o‘zini unga bog‘langan his qiladigan, muxlisni yana faxrlantira oladigan jamoa ko‘rishni xohlaydi. Bu gaplar shunchaki shior emas – klubning hozirgi holatida aynan identitet, o‘yin uslubi orqali tiklanish zarur.

Katta tozalash: yulduzlar ketmoqda, qarzlar yopilmoqda

Bu yoz Leicester City uchun birinchi navbatda sotish mavsumi bo‘ldi. Ketma-ket tushib ketgan tarkibning eng katta maosh oluvchi va eng tanilgan futbolchilari bilan xayrlashishdi.

Daniya terma jamoasi himoyachisi Jannik Vestergaard bilan shartnoma o‘zaro kelishuv asosida bekor qilindi. Sobiq Angliya yarim himoyachisi Harry Winks Italiyaning Cagliari klubiga sotildi. Abdul Fatawu transferi esa Ipswich Town uchun qariyb 20 million funtlik bitimga aylandi.

Bu faqat tarkibni “tozalash” emas. Klub moliyaviy qoidalarni buzgani uchun o‘tgan mavsum ochkolarini yo‘qotdi, shuning uchun bu yozda transfer bozorida asosiy vazifa – balansni tiklash, PSR talablari doirasida qolish. Natijada eng istiqbolli yoshlar ham sotuvga qo‘yildi.

Eng achchiq misollardan biri – atigi 17 yoshli Jeremy Monga’ning Manchester City’ga ketishi. Bu klub akademiyasi uchun katta maqtov bo‘lishi mumkin, lekin sport nuqtai nazaridan bu darajadagi talantni yo‘qotish – katta zarba.

Hujumchisiz qolgan jamoa

Mavsum yakunidagi “general tozalash” yana bir muammoga olib keldi: klubda birorta ham tajribali markaziy hujumchi qolmadi. Shartnomasi tugagan o‘yinchilar orasida Patson Daka va Jordan Ayew ham bor edi. Natijada yangi murabbiy uchun eng og‘riqli bo‘shliq aynan oldingi chiziqda paydo bo‘ldi.

Hozircha kelganlar soni juda kam. Ularning eng muhimlaridan biri – sobiq Ipswich Town hujumchisi Conor Chaplin. U to‘rt yil avval Ipswich’ni League One’dan Championship’ga olib chiqqan mavsumda klubning eng yaxshi to‘purari bo‘lgandi. Endi xuddi shunday missiya bilan Leicester Cityga keldi.

Shunga qaramay, bu yetarli emas. Martin ochiq aytadi: oldingi chiziqqa yana kuch kerak.

“Bir xil emas, turli qurolga ega bo‘lishimiz shart”

Martinning transfer rejasida markaziy fikr – xilma-xillik. U faqat bitta asosiy hujumchi bilan cheklanmoqchi emas.

Ideal variant sifatida u ikki-uchta hujumchi ko‘rmoqda. Har biri boshqasidan farq qilishi, turli vaziyatda turlicha qurol bo‘la olishi lozim. Xuddi shu talab qanot futbolchilarga ham tegishli. Profil, xarakter, maydondagi roli – hammasi aniq reja asosida tanlanadi.

Yana bir keskin mezon bor: bu yerga keladigan futbolchi Leicester City uchun yonishi, bu klub bilan muvaffaqiyatga erishishni chin dildan xohlashi kerak. Moliyaviy jihatdan qiyin, ligadagi maqomi pasaygan klub uchun bu hozir eng real yo‘l – ishtiyoqi baland, o‘zini ko‘rsatishga chanqoq futbolchilar bilan qayta qurilish.

Leicester City uchinchi ligaga tushib ketgan bo‘lishi mumkin. Ammo savol boshqa: Martin boshchiligidagi bu yangi loyiha klubni faqat bir pog‘ona yuqoriga emas, yana o‘sha eski ambitsiyalariga qaytara oladimi?