Ispaniya rekord o‘rnatdi: Jahon chempionligi va mag‘lubiyatsizlik seriyasi
Bu safar Ispaniya tarix yozdi. Faqat kubokni ko‘targani uchun emas. Ular mag‘lubiyatsizlik bo‘yicha butun bir avlodni ramzga aylantirgan Italiyani ham ortda qoldirishdi.
2018–2021 yillarda Italiya o‘rnatgan 37 o‘yindan iborat rekord seriya endi ortda qoldi. La Roja esa 2024 yil boshida Kolumbiyaga qarshi o‘rtoqlik uchrashuvidagi mag‘lubiyatdan keyin birorta rasmiy o‘yinda taslim bo‘lmadi. Shu yo‘lda Euro 2024 g‘alabasi, endi esa Jahon chempionligi. Bunday zanjir tasodifiy bo‘lmaydi.
Nations League finalida Portugaliyaga penaltilarda yutqazish bu statistikaga nuqta qo‘ya olmadi – bunday holatlar rasmiy ravishda durang sifatida qayd etiladi. Qog‘ozda – mag‘lubiyatsiz seriya, maydonda esa ruhiy barqarorlik sinovi. Ispaniya ikkalasidan ham o‘ta oldi.
Himoya devori va tarixiy “toza” turnir
Final nafaqat kubok taqdirini, balki yana bir tarixiy ko‘rsatkichni ham hal qildi. Unai Simon boshchiligidagi himoya chizig‘i turnirdagi yettinchi “quruq” o‘yinini qayd etdi. Bir turnir davomida atigi bitta gol o‘tkazib, Jahon chempionligini qo‘lga kiritgan ilk terma jamoa sifatida Ispaniya alohida sahifaga yozildi.
Bu raqamlar ortida sovuqqonlik, sinxron pressing, raqibni bo‘g‘ib qo‘yadigan to‘p nazorati yotibdi. Raqiblar ko‘pincha Ispaniya jarima maydoniga yo‘l topolmay qiynaldi, topganlarida ham Unai Simon devordek turdi. Turnir davomida uning ishonchli o‘yini, markaziy himoyachilarning pozitsion o‘qishi, qanot himoyachilarining intizomi La Roja’ni deyarli xatosiz mexanizmga aylantirdi.
Messi uchun yopilgan eshik
Finaldan keyin Luis de la Fuente aynan shu intizomni alohida urg‘u bilan tilga oldi. U, ayniqsa, Argentina sardori Lionel Messi’ni “o‘chirib qo‘yish” rejasidan mamnun bo‘ldi. Murabbiyning so‘zlariga ko‘ra, Ispaniya Messini to‘pdan uzoqlashtirish uchun aynan to‘pni o‘zi ushlab turdi. Ular raqibning eng xavfli futbolchisini pressing bilan emas, posessiya bilan bo‘g‘ishdi.
To‘pga egalik, to‘g‘ri zonani yopish, markazdagi zichlik – bularning barchasi bir maqsadga xizmat qildi: Messiga vaqt va makon bermaslik. De la Fuente o‘z futbolchilarining bu rejani deyarli mukammal bajarganini ta’kidladi. Argentina sardori maydonda bo‘ldi, lekin o‘yinni boshqarolmadi. Bu esa finalning eng muhim taktik g‘alabalaridan biri bo‘ldi.
“Biz bunga munosib edik”
Murabbiy o‘z jamoasining butun turnir bo‘ylab ko‘rsatgan o‘yinini baholarkan, g‘alaba adolatli ekanini yashirmadi. U har bir o‘yindan saboq olinganini, finalda esa ustunlik aniq bo‘lganini aytdi. Faqat bitta narsa ichida qolganini tan oldi – bu ustunlikni avvalroq hisobda aks ettira olmagani.
Final o‘yinlari hech qachon oson bo‘lmaydi. Bosim, charchoq, mayda xatolar narxi – hammasi ikki karra og‘ir. De la Fuente aynan shunday pallalarda yutib olingan g‘alabani “eng shirin” deb atadi. Qiyinchilik bilan kelgan, lekin shuning uchun ham qadrliroq bo‘lgan unvon.
Yulduzlar soyasida jamoa
Bu Ispaniya haqida gap ketganda, e’tibor ko‘pincha Lamine Yamal, Rodri kabi yulduzlarga qaratiladi. Ammo De la Fuente bu davrni boshqacha qurdi. U har bir intervyusida jamoa manfaatini individual iste’doddan ustun qo‘ydi.
Murabbiy kubokni ko‘targach, futbolchilariga alohida minnatdorchilik bildirdi. U ularni “dunyodagi eng yaxshi futbolchilar” deb atadi, lekin bu maqtov ortida bir fikr yotardi: ular ishni yengil ko‘rsatishsa-da, aslida maksimal fidoyilik bilan ishlashadi. Intizom, mehnat, o‘zaro ishonch – shu uchlik bugungi Ispaniyani shakllantirdi.
De la Fuente bitta chiziqni aniq chizdi: ular “eng yaxshi terma jamoa” emas, “eng yaxshi jamoa” bo‘lishni maqsad qilishgan. Farqi katta. Forma rangidan qat’i nazar, u maydonda bir-biri uchun yuguradigan, yonidagi sherigini yopib beradigan, o‘z rolini baham ko‘radigan futbolchilarni ko‘rishni istadi.
Yevropa va dunyo tepasida
Bugun Ispaniya qo‘lida ikkita asosiy xalqaro toj – Yevropa chempionati va Jahon chempionati. Bu nafaqat qaytish, balki yangi siklning boshlanishiga o‘xshaydi. Ular endi nafaqat o‘yin uslubi bilan, balki natija barqarorligi bilan ham yana cho‘qqida.
Tarkibda tajribali liderlar bilan birga yangi avlod vakillari ham bor. Bu aralashma Ispaniyani nafaqat bugungi kun favoriti, balki yaqin yillar uchun ham eng xavfli nomzodlardan biriga aylantiradi. Mag‘lubiyatsizlik seriyasi allaqachon tarixga kirdi, lekin savol endi boshqacha: bu jamoa bu zanjirni yana qanchaga cho‘zishi mumkin?
Jahon chempionligi bilan yakunlangan bu davr De la Fuente uchun orzu emas, balki boshlang‘ich nuqtaga o‘xshaydi. Endi raqiblar Ispaniyani quvib yetishga urinadi. La Roja esa bir savol bilan yashaydi: yana kim ularni to‘xtata oladi?
