Estadio Aztekada qahramonlar jangida Angliya Meksikani mag'lub etdi
Estadio Azteca yakshanba oqshomi shovqinga to‘lgan, havosi siyrak, asablar tarang sahnaga aylandi. Shu yerda, baland tog‘ bag‘rida, Thomas Tuchel boshchiligidagi Angliya 10 kishi bo‘lib ham Meksikani 3:2 hisobida mag‘lub etib, jahon chempionati chorak finaliga yo‘l oldi. Natija — tarixiy. Kecha — charchatadigan darajada hissiy. Yakun esa — achchiq shirin.
Bellinghamning chaqmoq starti va Quansahning qizili
Uchrashuv Angliya uchun tushdek boshlandi. Meksika hali o‘zini topib ulgurmay, Jude Bellingham ikki bor zarba berdi. Uning tezkor dubliga Aztekadagi olomon ham bir zum jimib qoldi. Angliya o‘yinini boshqarib, tempni belgilab, mezbonni bosim ostida ushlab turardi.
Ammo bu stadion hech qachon oson bo‘lmagan. Bosim ostida o‘ynashni o‘rgangan Meksika asta-sekin o‘yinga qayta boshladi va Julian Quinones javob zarbasi bilan uchrashuvni yana tiriltirdi. Shundan keyin esa sahnaga boshqacha dramatik burilish chiqdi: Jarell Quansah qizil kartochka oldi. Angliya 10 kishi qoldi, balandlik, issiq, shovqin — hammasi bir paytning o‘zida bosimni oshirdi.
Kane – qahramon va aybdor
Shu tarang pallalarda sahnaga yana sardor chiqdi. Harry Kane penaltidan aniq zarba berib, hisobni kengaytirdi va o‘z jamoasiga yana nafas olish imkonini berdi. Ammo u kechaning yagona qahramoni bo‘lib qolmadi. Oradan ko‘p o‘tmay, aynan Kane o‘z jarima maydonida penalti ishlatib qo‘ydi, Raul Jimenez esa bu imkoniyatni qo‘ldan boy bermadi.
Hisob 3:2. Tribunalar qaynaydi. Angliya esa 10 kishi bo‘lib, balandlikda, jahon chempionati hamkori bo‘lgan mezbon qarshisida so‘nggi daqiqalarni chiday olishga majbur bo‘ldi. Har bir to‘p uchun kurash, har bir pressing – chegarada.
Qahramonona mudofaa va finaldek yangragan hushtak
So‘nggi 40-50 daqiqa Angliya uchun nafaqat futbol, balki irodaviy sinov bo‘ldi. Tuchelning jamoasi charchoqni, bosimni, stadiondagi shovqinni bosib o‘tib, natijani ushlab qoldi. Yakuniy hushtak yangraganida murabbiy ham, futbolchilar ham yengil nafas oldi — bu atigi nimchorak final bo‘lsa-da, kayfiyatiga ko‘ra finalga teng kecha edi.
Tuchel aynan shu ruh haqida gapirdi: mentalitet, yurak, to‘sqinliklardan o‘tish. U Angliya jamoasining irodasini “qahramonona” deb baholadi va bu kechani o‘z murabbiylik faoliyatidagi eng yuqori darajadagi tajribalardan biri sifatida ko‘rdi.
Meksika uchun bu mag‘lubiyat ham og‘ir, ham g‘alati. Aztekada ular oxirgi 89 rasmiy o‘yinning atigi ikkitasi yutqazgan edi. Endi esa bu ro‘yxatga Angliya ham qo‘shildi.
Bayram, “Wonderwall” va birdan muzlagan kayfiyat
Hushtakdan keyin maydon portladi. Angliya futbolchilari maydonga yugurib chiqdi, muxlislar tomon yo‘naldi, navbatdagi an’anaviy lahza keldi: Oasis’ning “Wonderwall” qo‘shig‘i ostida jamoa va tribuna birga kuyladi. Balansni yo‘qotgan oyog‘lar, charchagan bo‘lsa-da, baxtiyor yuzlar – chorak final yo‘llanmasi shunga arziydi.
Ammo aynan shu quvonch lahzalarida kecha keskin tus o‘zgartirdi. Zaxiradagi Jordan Henderson, o‘yinda maydonga tushmagan bo‘lsa-da, bayramda faol ishtirok etayotgan edi. Reklama panjaralaridan ortga qaytayotib, u yomon yiqilib tushdi. Bilagi jarohatlandi. U maydonni zambilga yotqizilgan holda tark etdi va Meksika Siti shifoxonasiga olib ketildi.
Tuchel keyinroq jarohatni “juda jiddiy” deb atadi. Tunda qolgan barcha xush kayfiyatga baribir biroz soya tushdi. Qahramonona g‘alaba, lekin og‘ir yo‘qotish.
Henderson yakshanba oqshomida jamoadoshlari bilan birga Kansas Cityga qaytmaydigan bo‘ldi. U Meksika Sitida tibbiy ko‘rik va davolanishni davom ettiradi. Angliya lageri esa chorak final arafasida ruhiy zarba bilan yuzma-yuz turibdi.
Endi – Mayami va Norvegiya
Angliyaning mukofoti – Mayamida Norvegiya bilan chorak final. Balandlik, shovqin, qizil kartochka, penaltilar, dramatik yakun – bularning bari ortda qoldi, lekin iz qoldirmasdan ketmaydi. Bu kecha jamoaning o‘ziga bo‘lgan ishonchini keskin oshirdi.
Savol endi bitta: Estadio Azteca sahnasidagi shu qahramonlik, charchoq va jarohatlar fonida Angliya yana bir marotaba o‘zini qayta safarbar qila oladimi? Mayami bunga javob beradi.
