Ciro Immobile: Yevropalik himoyachilarni qo‘rqitgan to‘purarning so‘nggi hushtagi
Italiya futboli bugun yana bir afsonasini yo‘qotdi. Ciro Immobile kramponlarini mixga ilib qo‘ydi. Rasmiy raqamlar quruq, lekin ta’sirli: 650 dan ortiq o‘yin, 320 dan ziyod gol. Ammo bu raqamlar ortida butun boshli bir avlodni to‘purarlik san’atiga qayta ishontirgan hujumchi turibdi.
Turin yo‘laklaridan Rim yulduzigacha
Immobile hikoyasi Turin chekkasidagi akademiya maydonlarida boshlandi. Juventus tizimida “yaxshi iste’dod” sifatida tilga olinardi, lekin u yerda u hech qachon haqiqiy markaziy sahnani olmadi. Futbol esa ko‘pincha shunday: kimdir ko‘zga tashlanmay ketadi, kimdir esa boshqa joyda portlaydi.
Immobile ikkinchi yo‘lni tanladi. Pescara davri, Zdenek Zeman qo‘l ostidagi yovvoyi hujumkor futbol, keyin esa Italiya, Germaniya, Ispaniya bo‘ylab sayohat. To‘liq shakllangan, yetuk to‘purarga esa u Rimda, Lazio safida aylandi. U yerda u nafaqat gol urdi – u klub tarixini qayta yozdi.
Lazio uchun u kiritgan gollar soni endi klub rekordidir. Bu faqat statistik chiziq emas, bu kelgusi avlodlar uchun deyarli imkonsiz bo‘lib tuyuladigan marradir. Rimda Immobile oddiy hujumchi emas, butun bir davr ramziga aylandi.
36 gol, Yevropa tepasida turgan mavsum
2019/20 mavsumi – Immobile nomi bilan bog‘langan yil. 36 ta gol. Bu raqam Serie A tarixidagi eng yuksak ko‘rsatkichlardan biriga tenglashdi va uni Yevropa tepasiga olib chiqdi.
O‘sha paytda qit’a bo‘ylab to‘purarlik poygasida raqiblar ro‘yxati yengil emasdi: Robert Lewandowski, Cristiano Ronaldo. Baribir “Golden Shoe” Immobile qo‘liga bordi. Bu mukofot uni nafaqat Italiya, balki butun Yevropa miqyosida zamonaviy davrning eng yirik hujumchilaridan biri sifatida muhrlab qo‘ydi.
Serie A to‘rt karra to‘purari bo‘lish – o‘ziyoq kamdan-kam uchraydigan hodisa. Bunga Yevropaning eng yaxshi to‘purari unvoni va Euro 2020 chempionligi qo‘shilganda, uning karerasi qanchalik to‘liq bo‘lganini tushunish qiyin emas.
Azzurri libosidagi bahslar va Wembley kechasi
Italiya terma jamoasidagi Immobile obraziga munosabat doimo bir xil bo‘lmagan. Klubdagi gollar yomg‘iriday yog‘ilayotgan bir paytda, Azzurri safida undan ko‘proq narsa kutganlar ko‘p edi. Har bir qiyin o‘yindan so‘ng savollar ko‘payardi, tanqidlar yangrardi.
Lekin Roberto Mancini qo‘l ostidagi jamoada Immobile boshqa rolni bajardi. U faqat gol uchun emas, butun pressing, bo‘sh zonalarni ochish, raqib chizig‘ini orqaga surish uchun ishlardi. Euro 2020 yo‘lida aynan shu mehnat terma jamoa uchun hal qiluvchi bo‘ldi. U Wembley finaliga yetib kelgan jamoaning ajralmas bo‘lagi bo‘lib qoldi. London kechasida Italiya Angliyani mag‘lub etganida, Immobile ham o‘sha tarixiy sahnaning markazida edi.
So‘nggi bob: Parij va xayrlashuv
Karerasining yakuniy sahifalari esa Fransiyada yozildi. Immobile o‘zining so‘nggi oylarini Paris FC safida o‘tkazdi. Bu Rimdagi uzoq yillik hukmronlik yoki Italiyadagi yorqin davrlar bilan solishtirganda qisqa epizod bo‘ldi, ammo mazmunsiz emasdi.
U yerda u avvalgidek har uch kunda gol urmasligi mumkin edi, lekin kiyinish xonasida uning so‘zi, maydondagi tajribasi, yosh futbolchilar uchun namuna sifatidagi og‘irligi yanada muhimroq bo‘lib qoldi. Klub uning ketishini katta hurmat bilan qarshi oldi, ijtimoiy tarmoqlarda “bir necha avlodlarni belgilab ketgan afsona” sifatida ta’rifladi.
Immobile esa tanlovni o‘zi qildi. Jismoniy talablar tobora og‘irlashayotgan, tana esa har kuni biroz ko‘proq signal yuborayotgan paytda, u o‘yin darajasini tushirmasdan, eng yuqori sahnadan chiroyli chiqib ketishni ma’qul bildi.
Harakat, vaqt va zarba: himoyachilar uchun tush ko‘rish
Immobile hech qachon eng baland, eng kuchli yoki eng texnik hujumchi sifatida ta’riflanmagan. Uning quroli boshqacha edi. To‘xtamas harakat. Himoyachilar orasidagi mikrobo‘shliqlarni topish. Bir lahzalik kechikishni jazolash.
Uning o‘yini uchta asosiy sifatga tayanardi: to‘pdan tashqari ishlashdagi tinimsiz yugurish, darvoza oldida muzdek xotirjamlik va zarba berish uchun mukammal vaqtni sezish. Shu uyg‘unlik uni qit’a bo‘ylab markaziy himoyachilar uchun haqiqiy dahshatga aylantirdi.
Har mavsumda u qayta-qayta isbotladi: Immobilega yarim soniya yetarli. Bir noto‘g‘ri qadam, bir noto‘g‘ri chiziq – va to‘p allaqachon darvozada.
Meros: raqamlar emas, avlodlar
Raqamlar allaqachon tarix kitoblarida. Lazio tarixidagi eng yaxshi to‘purar. Serie A to‘rt karra to‘purari. Golden Shoe sohibi. Euro 2020 chempioni. 650 dan ortiq o‘yin, 320 dan ko‘p gol.
Ammo Immobile merosi faqat shu bilan cheklanmaydi. U o‘z karerasini hech qachon eng yirik favorit bo‘lmagan, ko‘p marta o‘zini isbotlashga majbur bo‘lgan futbolchi sifatida boshladi va yakunda zamonaviy davrning eng samarali hujumchilaridan biri sifatida yakunladi.
Pescara davridan boshlab, Zdenek Zeman tizimidagi ilk portlashlardan tortib, Rim kechalari va Wembley g‘alabasigacha – bu yo‘l butun dunyo bo‘ylab yosh hujumchilarga oddiy, lekin og‘ir haqiqatni ko‘rsatdi: harakat, qat’iyat va maydonda aql bilan o‘ynash hali ham hamma narsani o‘zgartira oladi.
Endi Ciro Immobile maydonni tark etmoqda. Ammo uning Lazio uchun o‘rnatgan rekordlari, Yevropa bo‘ylab urgan gollari va Italiya terma jamoasi bilan ko‘targan kubogi hali uzoq yillar davomida so‘raladigan bitta savolni ochiq qoldiradi: keyingi shunday to‘purarni ko‘rish uchun qancha vaqt kerak bo‘ladi?
