Belgiya oltin avlodining qaytishi: Tielemansning goli
Seattle kechasi uzoq vaqtgacha Belgiya uchun xotima bo‘lib tuyuldi. Ikki gol farq, soat ishlamoqda, Senegal chorak final sari bir oyog‘ini qo‘yib bo‘lgan. Ammo bu jamoa hali ham “oltin avlod” deb atalishiga arzigulik xarakterga ega ekanini yana bir bor ko‘rsatdi.
Besh daqiqa. Shuncha vaqt yetdi.
2:0 hisobidan ortda qolgan Belgiya avval Romelu Lukaku zarbasi bilan umidni qaytardi, so‘ng Youri Tielemans sahnaga chiqdi. Avval qo‘shimcha daqiqalarda tenglikni ta’minladi, keyin esa 125-daqiqada — charchoq, bosim, shovqin ichida — hammasiga nuqta qo‘ydi.
Penalti belgilangach, jarima nuqtasi atrofida janjal boshlandi. Senegal futbolchilari to‘pni kechiktirdi, chiziqlarni ko‘rsatdi, hakam bilan bahslashdi, raqibning asabini buzishga urinib ko‘rdi. Uzoq tanaffus, og‘ir nafaslar, tomoshabinlarning shovqini.
Tielemans esa to‘pni qo‘ydi, ortga bir necha qadam tashladi va hech narsani ko‘rmagandek zarba berdi. Aniqlik. Sovuqqonlik. Belgiyani Jahon chempionati nimchorak finaliga olib kirgan zarba.
Rudi Garcia o‘z sardorini yashirmay maqtadi: “Eng muhimi — Youri Tielemansning xotirjamligi va sifati, — dedi u. — Bunday penalti tepish oson emas. 2:2 hisobida, 120-daqiqada yoki undan keyin, charchagan paytingda, ayniqsa Youri jismonan qiynalayotgan bir vaqtda buni uddalash — juda qiyin vazifa. U uddaladi. Natijada bizni nimchorak finalga olib kirdi. Sardorimizni tabriklayman. U ajoyib o‘yin ko‘rsatdi”.
Senegal qo‘lga kiritganini boy berdi, Belgiya esa qaytdi
Uzoq vaqt davomida Senegal o‘yin taqdirini nazorat qildi. Ikki gol farq, intizomli pressing, Belgiya orqa chizig‘ida taraddud. Tribunadagi afrikalik muxlislar allaqachon bayram kayfiyatida edi.
Belgiya esa uzoq yillar davomida umid bog‘langan Lukaku, Kevin De Bruyne va ehtimol so‘nggi katta turnirini o‘tayotgan Thibaut Courtois boshchiligidagi avlod bilan xayrlashishga tayyorgandek ko‘rindi. 2018-yilda bronza medali olgan, ammo keyingi yillarda ko‘p bora tanqid ostida qolgan bu jamoa uchun bu o‘yin ramziy yakun bo‘lishi mumkin edi.
Ammo so‘nggi daqiqalarda maydonda boshqa kayfiyat paydo bo‘ldi. Lukaku gol urdi — va hammasi birdaniga o‘zgardi. Belgiya oldinga tashlandi, Senegal esa charchoq va asab bosimi ostida orqaga chekina boshladi. Bosim kuchaydi, bo‘shliqlar paydo bo‘ldi, Senegal mudofaasi ilk bora ishonchsiz ko‘rina boshladi.
Shu paytda Tielemans yetakchi sifatida javob berdi. Uning zarbalari, pressingdagi ishtiroki, to‘pni so‘nggi daqiqagacha talab qilishi jamoani tortib bordi. 2:2 hisobiga olib kelgan gol ham, yakuniy penalti ham bejiz emasdi — bu o‘yin davomida ortib borgan bosimning mantiqiy natijasi edi.
Garcia bunday ssenariyning jamoa ruhiga ta’sirini alohida ta’kidladi: “2:0 hisobida ortda qolib, 2:2 ga qaytish — ulkan ruhiy turtki beradi va bizning sayohatimiz davom etadi. Bunday o‘yin ssenariysi guruhni yanada jipslashtirishi mumkin. Futbolchilar shuni anglab yetishadi: hakamning so‘nggi hushtagi yangramaguncha hamma narsa mumkin — biz buni ko‘rsatdik”.
Seattleda qolgan Belgiya, oldinda — yangi sinov
Bu g‘alaba nafaqat turnirdagi yo‘lni uzaytirdi, balki Belgiya uchun ramziy ma’noga ham ega bo‘ldi. “Oltin avlod” haqida so‘nggi yillarda ko‘p yozildi: o‘tkazib yuborilgan imkoniyatlar, yirik sovrinsiz qolgan yulduzlar, almashinuv davri. Senegal ustidan bunday tarzda qaytish — bu avlod hali so‘nggi so‘zini aytmaganini eslatdi.
Endi Belgiya Seattleda qoladi va nimchorak final yo‘llanmasi uchun co-hosts United States yoki Bosnia and Herzegovina bilan o‘ynaydi. Raqib hali aniqlanmagan, ammo bir narsa aniq: bu jamoa endi turnirni tark etish haqida emas, keyingi bosqich haqida o‘ylayapti.
2:0 hisobida yonib turgan chiroqlar o‘chmadi. Tielemans o‘sha chiroqlarni qayta yoqdi. Savol endi boshqacha: bu nur qancha uzoq davom etadi?
