Bahia va Fluminense de Feira U-20 finali: Asalarilar va 8:0 mag‘lubiyat
Bahia shtati U-20 chempionatining finali ilk daqiqalardanoq hayajonli bo‘lishi kutilgandi, lekin Joia da Princesa stadionida hech kim bunday manzarani tasavvur ham qilmagandi. Bahia va Fluminense de Feira o‘rtasidagi birinchi o‘yin atigi 11-daqiqada to‘xtab qoldi. Sababi oddiy emasdi – maydonni ulkan asalari to‘dasi bosib oldi.
Feira de Santana shahridagi stadion birdaniga futbol emas, omon qolish maydoniga aylandi. Asalarilar hech qanday ogohlantirishsiz o‘yinchilarga yopirildi. Hakam bir soniya ham ikkilanmadi, o‘yinni darhol to‘xtatdi. Futbolchilar esa instinkt bilan yerga yotib, yuzlarini qo‘llari bilan berkitishga majbur bo‘ldi. O‘sha lahzada hisob, taktika, final bosimi – hammasi ikkinchi o‘ringa tushdi. Eng muhimi – chaqilishdan qutulish.
Stadiondan olingan video va suratlarda manzara yanada g‘alati ko‘rinadi: asalarilar to‘dasi maydon chetidagi telekamera atrofida girdikapalak bo‘lib uchmoqda. Aynan shu kamera ularga qandaydir tarzda “ma’qul joy” bo‘lgani, shu sabab stadion ichiga kirib kelgani taxmin qilinmoqda. Kamera atrofida qora bulutdek to‘plangan asalarilar futbolni bir zumda ikkinchi darajaga tushirdi.
Stadion xodimlari tez harakat qildi. Tomoshabinlar hayrat bilan kuzatar, futbolchilar yerda yotar, hakamlar vaziyatni baholayotgan bir paytda, texnik xizmat maydon sug‘orish tizimini ishga tushirdi. Chig‘irlar ovoz berdi, suv purkagichlar ishga tushdi, butun maydon bo‘ylab suv sepildi. Maqsad bitta edi – asalari to‘dasini tarqatib yuborish.
Bu qaror o‘zini oqladi. Bir necha daqiqa ichida asalarilar sekin-asta chekina boshladi, suv tomchilari havoni salqinlatdi, maydon yana futbol uchun yaroqli ko‘rinish oldi. Taxminan 10 daqiqalik tanaffusdan so‘ng o‘yin qayta tiklandi. Lekin hamma baribir ehtiyotkor edi: har bir yugurish, har bir to‘xtashda futbolchilar ko‘z qiri bilan atrofga, osmonga, kamera tomon qarab qo‘yardi.
Asalarilar ketdi. Muammo tugagandek tuyuldi. Ammo Bahia uchun haqiqiy azob endi boshlanayotgan ekan.
O‘yin qayta boshlanganidan keyin Bahia mutlaqo o‘ziga kelolmadi. Ruhiy zarba, diqqatning sochilishi, final bosimi – hammasi birlashib, jamoani maydondan yo‘q qilgandek bo‘ldi. Fluminense de Feira esa bunday sovg‘ani qo‘ldan boy bermadi. Ular raqibning har bir xatosini jazoladi, har bir bo‘sh zonani topdi, har bir hujumni oxirigacha yetkazdi.
Hisob tabloga tom ma’noda og‘ir zarba bo‘lib tushdi: 8:0. Finalning birinchi uchrashuvida. Bahia uchun bu nafaqat mag‘lubiyat, balki obro‘ va ishonchga urilgan kuchli zarba bo‘ldi. Ular asalarilar hujumidan qutulishdi, lekin Fluminense de Feira hujumidan emas.
Stadiondagi tomoshabinlar o‘yinni tomosha qilishdan ko‘ra ko‘proq boshlarini chayqab, yonlaridagi odamlar bilan gaplashishdi: bunday finalni kim kutgandi? Bir tomonda asalarilar bilan to‘xtab qolgan o‘yin, ikkinchi tomonda hisobda 8:0. Futbol uchun kamdan-kam uchraydigan, deyarli grotesk manzara.
Endi esa hisob shunchaki noqulay emas, deyarli qaytarib bo‘lmas darajada. Ikkinchi o‘yin oldidan Fluminense de Feira deyarli chempiondek nafas olyapti. Bahia esa savolga javob topishi kerak: ular bu zarbadan keyin maydonga qanday kayfiyatda qaytadi? Va eng muhimi – bu finalda hali futbol gapiradimi yoki birinchi o‘yindagi g‘alati manzara butun mavsum xotirasini egallab oladimi?
