Arsenal: 22 yildan keyin himoya, Yevropa orzusi va savollar
Arsenal yakshanba emas, juma kuni boshlab yuboradi. Premier League chempioni sifatida, 22 yildan keyin ilk bor, o‘z uyida, yangi ko‘tarilgan Coventry ga qarshi. Bu faqat kalendar ochilishi emas. Bu klubning butun zamonaviy tarixini sinovdan o‘tkazadigan mavsum starti.
O‘tgan mavsumda Champions League finalida penaltilarda yonib ketgan jamoa endi ikki frontda ham javob talab qiladi: Angliyada unvonni himoya qilish, Yevropada esa nihoyat kubokni ko‘tarish.
90 yillik devor: Arsenal unvonni himoya qila oladimi?
Savol keskin: Arsenal 90 yildan keyin ilk bor ligani ketma-ket yutishga qodirmi?
Raqiblar qayta qurilmoqda. City endi Enzo Maresca qo‘l ostida, Liverpool esa Andoni Iraola bilan yangi yo‘l izlayapti. Shimoliy London tomonda esa boshqa manzara: Mikel Arteta deyarli yetti yildirki, o‘z tizimini mayda detallarigacha o‘rnatib bo‘lgan. Uslub tanish, talablar keskin, jamoa esa bir-birini yod olgan.
Chempion tarkib ham joyida qolmadi, kuchaydi. Markazga Bruno Guimaraes kelishi – bu shunchaki transfer emas, o‘yin markaziga yangi yurak qo‘yish. Leandro Trossard ketdi, uning o‘rniga esa qanotda tezlik va bevosita tahdid olib kiradigan yunon vingeri Christos Tzolis paydo bo‘ldi. Qog‘ozda bu yangilanishlar jamoani yanada to‘liqroq ko‘rsatadi.
Lekin bir katta bo‘shliq bor. William Saliba uzoq muddatli bel jarohati bilan safdan chiqqan. O‘tgan mavsum 27 ta gol o‘tkazib, chempionlikni qo‘lga kiritgan mudofaa endi o‘z markaziy ustunlaridan birisiz qolmoqda. Bu faqat taktik masala emas, ruhiy tayanch ham yo‘qolishi mumkin.
Yana bir mayda, lekin muhim detal: standart vaziyatlar. Arsenal o‘tgan mavsumda burchak va jarima zarbalaridan maksimal foyda olgan jamoalardan biri bo‘ldi. Endi esa hakamlik me’yorlaridagi o‘zgarishlar va o‘tgan mavsumdagi bahsli epizodlar fonida bu qurol yanada diqqat markazida bo‘ladi. Har bir itarish, har bir blok – lupa ostida.
Arteta gapni qisqa qiladi: endi bu darajaga tegishli ekanini isbotlash va klubni “boshqa o‘lcham”ga olib chiqish vaqti kelganini aytadi. Uning jamoasi esa allaqachon signal yubordi: Community Shield da Manchester City ustidan 3:0 hisobidagi yirik g‘alaba – bu oddiy mashg‘ulot emas, raqiblarga yo‘llangan aniq xabar edi.
Champions League: abadiy savolga javob beriladimi?
Arsenal uchun Yevropa mavzusi allaqachon romantika emas, og‘riq. Klub tarixida European Cup/Champions League da eng ko‘p o‘yin o‘tkazib, kubokni hech ko‘tarmagan jamoa – aynan Arsenal. 226 ta o‘yin, lekin birorta ham yakuniy sovrin yo‘q.
Budapeshtdagi final hali ham ko‘z oldida. Kai Havertz oltinchi daqiqadayoq hisobni ochdi, himoya esa butun mavsum bo‘yi bo‘lgani kabi ishonchli ko‘rindi. 14 yevrokubok uchrashuvida atigi 6 ta gol o‘tkazilgan edi. Lekin hammasi bir penaltiga tiqildi. PSG penaltidan hisobni tenglashtirdi, seriya esa 4:3 bilan yakunlandi, hal qiluvchi zarbani Gabriel Magalhaes boy berdi.
PSG endi ketma-ket ikki bor chempion, uchinchi marta ketma-ket g‘alaba izlayapti. Bayern Munich ularni yarim finalda devorga tiqib qo‘ydi, lekin o‘ta olmay qoldi. Bu fon Arteta jamoasiga ham o‘lchov beradi: Arsenal eng kuchlilar bilan bemalol raqobat qila olishini ko‘rsatdi, lekin oxirgi tezlik – o‘sha “qo‘shimcha uzatma” – hanuz yetishmayapti.
Endi savol boshqa: bu mavsumda o‘sha yo‘qolgan tezlik topiladimi yoki Budapesht faqat og‘riqli xotira bo‘lib qoladimi?
Bruno Guimaraes: yetishmayotgan bo‘lak topildimi?
Yozgi transfer oynasidagi asosiy zarba aniq: Bruno Guimaraes. Newcastle dan 75 million funt evaziga kelgan braziliyalik nafaqat texnik mahorat, balki sardorlik tajribasini ham olib keldi. U markazda hamma ishni qila oladigan, tempni belgilaydigan, pressingni boshqaradigan turdagi futbolchi.
Bu, ayniqsa, Declan Rice uchun nafas rostlash imkoniyati. O‘tgan mavsum oxiri va Jahon chempionati davrida jarohatlar bilan qiynalgan Rice endi maydonda yolg‘iz yuk ko‘taruvchi emas. Bosim bo‘linadi, mas’uliyat tarqaladi.
Guimaraes allaqachon Community Shield da City ga qarshi o‘yinda o‘zini ko‘rsatdi: vaqtida qo‘yilgan to‘p uzatishlar, o‘rtadagi keskin to‘qnashuvlarda g‘alaba, pressingni yo‘lga qo‘yish – hammasi yangi markaziy figura maydonga tushganini ko‘rsatdi.
Arteta uni “jangchi” deb ta’riflaydi, lekin gap faqat agressiyada emas. Intuitsiya, xarizma, boshqalarni tortib ketish qobiliyati – bu jamoani ichkaridan “yoqadigan” omillar. Savol endi shunday: bu qo‘shimcha kuch Arsenal yarim himoyasini yakuniy, to‘liq mexanizmga aylantiradimi?
Viktor Gyokeres: yaxshi forvarddan haqiqiy “to‘qqizlik”ka
Arsenal muxlislari yillar davomida bir xil gapni aytishdi: klubga haqiqiy, ishonchli “to‘qqizlik” yetishmaydi. Viktor Gyokeres kelganda, ko‘pchilik aynan shu bo‘shliq nihoyat to‘ladi, deb o‘yladi.
Statistika yomon emas, lekin portlash ham emas: 14 ta Premier League goli, jami 21 ta gol. “Yaxshi”, lekin “hal qiluvchi” emas. Chempionlikka o‘ynaydigan jamoa uchun esa old chiziqda “yaxshi” yetarli bo‘lmasligi mumkin.
Klub yozda unga raqobat yaratish o‘rniga, atrofini mustahkamlash yo‘lini tanladi. Bu juda aniq ishora: Gyokeresga ishonch bor, ammo endi navbat unda. Endi u ilk mavsumdagi moslashuvni bahona qila olmaydi. Mavsum ikkinchi, bosim esa birinchi darajali.
Arsenalning hujumdagi taqdiri ko‘p jihatdan shunga bog‘liq bo‘ladi: Gyokeres “solid” darajadan chiqib, haqiqiy yetakchi bombardierga aylanadimi yoki jamoa yana bir yozda markaziy hujumchi izlashga majbur bo‘ladimi?
Max Dowman: 16 yoshli bola va katta sahna
Ba’zan klub tarixini katta transferlar emas, birgina bola o‘zgartirib yuboradi. Max Dowman haqida gap ketganda, aynan shunday tuyg‘u paydo bo‘ladi.
U o‘tgan yil dekabrda atigi 16 yoshga to‘ldi. Mart oyida esa Everton ga qarshi o‘yinda so‘nggi daqiqalarda urgan goli bilan Premier League tarixidagi eng yosh to‘purarga aylandi. Bu nafaqat rekord, balki sahnaga kirish uslubi edi.
Arteta uni ehtiyotkorlik bilan boshqaryapti. Maktab, yuklama, ruhiy bosim – hammasi hisobga olinmoqda. Bu yondashuvda shoshilish yo‘q, lekin yashirish ham yo‘q: Dowman iste’dodi shu qadar yorqinki, uni chetda ushlab turish qiyinlashib boradi.
Bu mavsumda u, asosan, kubok bahslarida ko‘proq maydonga tushishi kutiladi. Lekin agar u o‘sha potensialini amalda ko‘rsata boshlasa, Arteta eng katta o‘yinlarda ham unga suyanish vasvasasiga tushishi mumkin. 16 yoshli o‘yinchiga bu darajada mas’uliyat yuklash xavfli, lekin ba’zan eng katta sakrashlar aynan shunday yoshlardan boshlanadi.
Arsenal yangi mavsumni chempion sifatida, lekin hali ham o‘zini nimanidir isbotlashi kerak bo‘lgan jamoa sifatida boshlayapti. Liga unvonini himoya qilish, Yevropada yillar davom etgan la’natni sindirish, yangi yulduzlarni shakllantirish – bularning barchasi birgina kampaniyaga jam bo‘lgan.
Savol endi bitta: bu jamoa navbatdagi qadamni tashlaydimi yoki yana bir bor “deyarli” so‘zi bilan yashashga majbur bo‘ladimi?
