Angliya terma jamoasi Tuchel rejasi bilan mag‘lubiyatga uchradi
Atlanta kechasi Angliya terma jamoasi bir lahzaga orzu qilganini qo‘lga kiritdi. Anthony Gordon zarbasi hisobni ochdi, uch rangli bayroq yonib ketdi, stadionda shovqin osmonga ko‘tarildi. His-tuyg‘ular chindan ham Angliya tomonga og‘di.
Shu payt maydon chetida boshqa o‘yin boshlandi. Thomas Tuchelning qarorlari.
“Past blok”ga qaytish – va Messi uchun ochilgan eshik
Gary Lineker “The Rest is Football” podkastida hech narsani yashirmadi. Unga ko‘ra, Angliya gol urishi bilan o‘yin rejasi emas, jasorati o‘zgardi.
Biznesni yakunlash o‘rniga, jamoa orqaga chekina boshladi. Hujumchilar almashtirildi, tizim besh himoyachili shaklga o‘tdi, jamoa chuqur blokda turishga majbur bo‘ldi. Aynan shunday vaziyatni Lineker “mutlaqo mantiqsiz” deb atadi.
Uning fikricha, Messi va jamoadoshlari uchun bundan yaxshiroq taklif bo‘lishi qiyin edi: raqib o‘zi orqaga qaytadi, jarima maydoni atrofida to‘pni bemalol aylantirishga ruxsat beradi, qanotdan birin-ketin uzatmalar yog‘iladi. Eng xavfli hududda eng buyuk futbolchiga metr-metr bo‘shliq.
Lineker aynan shundan hayratda: Messi bilan o‘ynayotgan bo‘lsang, unga yaqin bor, bosim qil, nafas oldirmagin. Angliya esa unga yana va yana to‘p uzatish, yana va yana jarima maydoniga to‘p yo‘llash imkonini berdi.
Rooney: “Bu qarorlar bugun bizni yutqazdi”
Wayne Rooney ham sukut saqlamadi. U Tuchelning ehtiyotkorligi nafaqat taktikani, balki maydondagi futbolchilarning ruhiyatini ham sindirganini ta’kidlandi.
Uning nuqtai nazari aniq: hujumchi sifatida 1:0 hisobida oldinda borayotgan bo‘lsang, murabbiy senga “ortga qaytamiz, to‘pni beramiz, chidaymiz”, degan signal yuborsa, ichingdan ishonch so‘na boshlaydi. Bir-ikki marta bunday strategiya ish berishi mumkin, lekin abadiy emas.
Rooney aynan shu lahzani tasvirlaydi: futbolchi fikrlay boshlaydi – “endi qancha muddat orqaga tiqilib o‘ynaymiz, bunga chidab bo‘ladimi, bu bosimni qanday yengamiz?”. Bu reja emas, vahima. Bu “omonga chiqish” rejimi.
Uningcha, 1:0 hisobidan keyin to‘pni topshirib qo‘yish, ikkinchi golni izlashdan voz kechish – aynan eng katta xato bo‘ldi. Chunki bunday darajadagi raqibga jarima maydoni atrofida to‘p bilan o‘ynashga ruxsat bersang, ertami-kechmi gol bo‘ladi. Bu faqat vaqt masalasi.
Eski xatolar, yangi murabbiy
Bunday mag‘lubiyatdan keyin taqqoslashlar o‘z-o‘zidan paydo bo‘ladi. Joe Hart ham o‘sha yo‘lni tanladi. Uningcha, murabbiy almashdi, lekin “katta daqiqalarda” Angliyaning odati o‘zgarmadi.
Hart eslatadi: Gareth Southgate ham aynan shunday vaziyatlar uchun ko‘p tanqid eshitgan – hisobda oldinda borayotganda jamoani haddan tashqari orqaga tortib, o‘yinni yopishga uringani uchun. Atlanta kechasi esa, Hart fikricha, sahnada boshqa ism bo‘lsa-da, ssenariy deyarli o‘zgarmadi.
U Tuchelning erta va keskin o‘zgarishlarini shunday talqin qiladi: bu murabbiyning o‘z jamoasiga ishonmasligi, Argentina ustiga yana zarba bera olmasligiga ich-ichidan ishongani yo‘qligi ramzi bo‘ldi. Hisobda oldinda bo‘lgan jamoa emas, o‘zini himoya qilishga majbur bo‘lgan autsayder kabi ko‘rinish paydo bo‘ldi.
Tanqid chegaradan oshdi: Muller va Casillas ham hayratda
Bu safar norozilik faqat Angliya atrofida aylanib qolmadi. Dunyoni zabt etgan chempionlar – Thomas Muller va Iker Casillas ham o‘z fikrini yashirmadi.
Muller o‘zining X sahifasidagi videosida Angliyaning yondashuvini “tushunib bo‘lmaydigan” deb atadi. Ayniqsa, hisobda oldinda bo‘lgan paytdagi o‘yin rejasi uni lol qoldirdi: raqibni doimiy ravishda ideal kross pozitsiyalariga taklif qilish, jarima maydoni atrofiga qayta-qayta uzatma yo‘l qo‘yish – bularning barchasi unga ko‘ra, Angliyaning o‘zi yozgan ssenariy edi.
Casillas esa yanada keskinroq so‘zlarni tanladi. U Angliya gol urganidan keyin ortga chekinganini, o‘z jarima maydonidan deyarli chiqmay qo‘yganini, Argentina esa tobora oldinga siljishiga imkon berilganini yozdi. Uning fikricha, natija “mantiqiy yakun” bo‘ldi.
Eng og‘ir zarba esa so‘nggi ta’rif bo‘ldi: Casillas Tuchel jamoasining harakatini “harakiri” deb atadi – o‘z qo‘li bilan, o‘z irodasi bilan o‘zini yo‘q qilishga teng taktika.
Atlanta kechasi bitta savolni yana kun tartibiga qaytardi: Angliya katta sahnada nihoyat raqibni bo‘g‘ib tashlaydigan, jasorat bilan ikkinchi golni izlaydigan jamoaga aylanadimi yoki yana va yana ustunlikni saqlab qolishdan qo‘rqadigan, orqaga chekinadigan terma bo‘lib qoladimi?
