Alex Eala Osiyo o‘yinlariga qaytmoqda
Filippin sportida yoz hali tugagani yo‘q. Mamlakat ramziga aylanib borayotgan 21 yoshli Alex Eala endi e’tiborini Yaponiyada bo‘lib o‘tadigan 20-Osiyo o‘yinlariga qaratmoqda. U buni oddiy turnir sifatida emas, o‘z davomi bo‘lgan missiya sifatida ko‘rayapti.
Yozgi mavsum uning uchun tarixiy bo‘ldi. Chim kortlarda yorqin o‘tgan kampaniya natijasida u “Open Era” davrida “Grand Slam” turnirida, aniqrog‘i Wimbledon musobaqasida, to‘rtinchi bosqichga chiqqan ilk filippinlik ayolga aylandi. Bu natija uni birdan Osiyo tennisidagi eng yirik figuralardan biriga aylantirdi.
Shu fon ortida Eala yil oxiridagi rejalarini ham aniq qilib qo‘ydi: imkon bo‘lsa, Osiyo o‘yinlari albatta kun tartibida bo‘ladi. U bu niyatini Bank of the Philippine Islands tomonidan tashkil etilgan matbuot uchrashuvida ochiq aytdi.
“Osiyo o‘yinlari rejamda bor”, — dedi u. “Bu har doim sharaf. Osiyo va Janubi-Sharqiy Osiyo o‘yinlarida o‘ynash boshqa, u yerda butunlay boshqa kayfiyat bo‘ladi, WTA Tour dagidan farq qiladi”.
Taxtadagi taqvim ham unga qo‘l kelayotgandek. Aichi–Nagoya shahrida o‘tadigan musobaqa 19 sentyabrdan 4 oktyabrgacha belgilangan. Demak, bu US Open tugaganidan keyin, ehtimoliy Singapore Open ishtirokidan so‘ng boshlanadi. Ya’ni u yirik tur turnirlarini yakunlab, hali ham o‘yin ritmini yo‘qotmagan holda terma jamoaga qo‘shilishi mumkin.
Shu bilan birga, murakkab tanlov ham kutib turibdi. China Open 30 sentyabrdan 11 oktyabrgacha davom etadi va bu sanalar Osiyo o‘yinlari bilan to‘qnash keladi. Biroq Eala uchun Osiyo o‘yinlari shunchaki yana bir turnir emas — u yerda “bitmagan ishlar” bor.
O‘tgan yil Hangzhou-2023 buni isbotlagan edi. O‘shanda u atigi 18 yoshda bo‘lishiga qaramay, Filippin tennisi tarixidagi eng yorqin ishtiroklardan birini taqdim etdi: ayollar yakkalik bahslarida yarim finalga yetib bordi va bronza medalini oldi, aralash juftlikda esa Francis Casey Alcantara bilan yana bir bronzani qo‘lga kiritdi. Ikki medal — mamlakat uchun katta yutuq. Lekin Eala uchun bu yetarli emasdi.
Podiumdagi suratlar, medal taqish marosimi, madhiyaning yangrashi… Bularning bari unda yana qaytish, yanada yuqoriga intilish istagini kuchaytirdi. U buni yashirmaydi: “Men juda hayajondaman, motivatsiyam juda yuqori va borimni beraman”, — deya ta’kidlaydi u bo‘lajak Osiyo o‘yinlari haqida gapirar ekan.
So‘nggi mavsum uning o‘zi haqida gapiradigan yil bo‘ldi. 2026 yil Eala uchun burilish nuqtasiga aylandi. U WTA Tour taqvimidagi eng muhim sovrinini Birmingham Open turnirida qo‘lga kiritdi. Berlin Open musobaqasida esa Elena Rybakina va Elina Svitolina kabi “Grand Slam” chempionlarini mag‘lub etib, yarim finalgacha yetib bordi. Wimbledon dagi tarixiy to‘rtinchi bosqich esa uni nafaqat Filippinda, balki butun Osiyoda ramziy figura darajasiga olib chiqdi.
Bu natijalar Eala’ni WTA reytingida 28-o‘ringa ko‘tardi — uning karyerasidagi eng yuqori pog‘ona. Shu bilan birga, u Filippin terma jamoasi uchun yaqinlashib kelayotgan Osiyo o‘yinlarida eng real oltin medal umidlaridan biriga aylandi. Endi undan nafaqat chiroyli o‘yin, balki chempionlik ham kutishmoqda.
Eala uchun esa bu bosim emas, energiya manbai. U ko‘p yillardan beri bir narsani o‘zgartirmagan: mamlakatni ifodalash, bayroqni ko‘tarib yurish uning karyerasidagi asosiy harakatlantiruvchi kuchlardan biri bo‘lib qolmoqda. Shu yondashuvi tufayli u o‘z avlodining eng sevimli sport qahramonlaridan biriga aylangan.
“Qayerga bormay, bayroqni o‘zim bilan olib yuraman”, — dedi u Manila shahridagi Malacañang saroyida o‘tkazilgan tantanali qabul marosimida. O‘sha kuni u Prezident Ferdinand Marcos Jr. tomonidan prezidentlik faxriy yorlig‘ini qabul qilib oldi. “Qayerdan kelganing — kimligingning katta qismi. Men maydonda ham, undan tashqarida ham mamlakatimizni munosib ifodalashga harakat qilaman, chunki bundan faxrlanaman, bu chin dildan keladigan muhabbat”.
Endi esa navbat Yaponiyaga. Aichi–Nagoya kortlarida u Filippin bayrog‘ini yana bir bor yelkasiga oladi. Savol bitta: Hangzhoudagi bronza hikoyasi bu safar oltin sahifaga aylanadimi?
