Zian Flemming Ipswich Townda yangi qahramon sifatida
Portman Road yorug‘likka to‘ladi, sahnaga esa yangi qahramon chiqdi. Zian Flemming Ipswich Town safidagi ilk golini shunchaki urib qo‘ymadi – u Crystal Palace maydonida 90-daqiqada kiritilgan zarba bilan uch ochkoni tortib oldi va klubdagi hayotini baland notada boshladi.
Selhurst Parkdagi o‘sha kecha hanuz uning qulog‘ida jaranglaydi. Soat tugashiga soniyalar qolganida darvozani ishg‘ol etish, safarda Premier League uchrashuvida g‘alabani tortib olish – bu oddiy uchrashuv emas, kelgan zahoti o‘zini tanitishga majbur bo‘lgan hujumchi uchun kuchli bayonot edi.
“Keç qolib yutish har doim eng yoqimlisi, to‘g‘rimi?” deydi u BBC Radio Suffolk bilan suhbatda.
Gap qisqa, ammo ma’nosi og‘ir. U o‘sha lahzani hali ham o‘ziga singdirib ulgurmaganini aytadi – chunki bu darajadagi safar o‘yinida g‘alaba hech qachon kafolat emas.
Yangi klub, yangi kiyimxona, yangi talablar. Flemming buni juda yaxshi tushunadi. U Burnley safidan kelgan, u yerda allaqachon o‘zini isbotlagan, Premier League darvozalari yo‘lini topgan futbolchi sifatida tanilgan edi. Shunga qaramay, ichida bitta fikr tinchlik bermaydi: har safar yangidan isbotlash kerak.
“Yangi klubda hisobni ochish juda yoqimli. Men Burnleydan keldim, u yerda ko‘p Premier League gollarim bor edi, lekin baribir yana o‘zingni isbotlash kerak degan tuyg‘u bo‘ladi,” deydi u.
Bu so‘zlar tajribali hujumchining ichki bosimini ochib beradi: o‘tmish yutuqlari emas, ayni damdagi zarbasi baholanadigan liga bu.
Endi esa sinov darajasi yanada oshadi. Keyingi to‘siq – Portman Roadda Carabao Cup uchinchi bosqichida amaldagi Premier League chempioni Arsenal. Kechki soat sakkizda, projektorlar ostida, to‘lib-toshgan tribunalar qarshisida.
Flemming bu juftlikni eshitganda ko‘zlari chaqnaydi. “Bu juda zo‘r eshitilayapti, shunday emasmi? Biz o‘zimizga ishonamiz, albatta. Nega ishonmasligimiz kerak?” deydi u. Bu shunchaki odatiy diplomatik gap emas, ichida yashirin jasorat bor ibora. Ipswich Town bu bosqichga tasodifan kelmadi, ularning ritmi bor, ishtahasi katta.
U Arsenalni “hozir duch kelish mumkin bo‘lgan eng katta jamoa” deb ataydi. Bu hurmat, lekin ayni paytda chaqiriq ham. Portman Roaddagi o‘yin faqatgina kubokdagi navbatdagi bosqich uchun emas, balki Ipswich o‘z chegarasini qayerga qadar kengaytira olishini ko‘rsatib beradigan sahna bo‘lib turibdi.
“Uyda, chiroqlar ostida, muxlislarimizning qaynab turganini kutyapman. Biz futbolchilar esa bor kuchimizni beramiz,” deydi Flemming.
Uning ovozida ikki xil ohang seziladi: yangi klubidagi ilk qahramonlikdan keyingi ishonch va Arsenalga qarshi o‘yinni sabrsizlik bilan kutayotgan futbolchining sog‘inchli hayajoni.
Ipswich muxlislari uchun bu haftaning kayfiyati allaqachon belgilangan. Avval Selhurst Parkda kech qolib keltirilgan uch ochko, endi esa Portman Roadda chempionlarga qarshi tun. Yangi hujumchi allaqachon o‘zini tanitdi. Endi savol bitta: u shu tezlikda davom etsa, bu mavsum Ipswich uchun qanchalik baland marralarga eltishi mumkin?
