Yaponiya terma jamoasi Kubo yo‘qligida Braziliyaga qarshi o‘yin oldidan
Braziliyaga qarshi tarixiy kecha arafasida Yaponiya terma jamoasi bazasida bitta savol havoda muallaq turibdi: Kubo Takefusa bo‘lmasa ham bu jamoa orzusini davom ettira oladimi?
Chap tizzasidan olgan jarohati sabab so‘nggi ikki o‘yinni o‘tkazib yuborgan Real Sociedad yarim himoyachisi jurnalistlar qarshisida qisqa va lo‘nda javob berdi: “Yaxshiman”. Ammo maydon bunday demayapti. Turnir ochilishida Niderlandiyaga qarshi o‘yinda yiqilganidan beri u faqat tiklanish mashqlari va yakka yugurish bilan cheklanmoqda. Tizzasi qalin bint bilan o‘ralgan, to‘p bilan esa deyarli ishlamagan.
Murabbiy Moriyasu Hajime esa yakshanba, 28 iyun kuni bu mavzuga nuqta qo‘ydi: Kubo Braziliyaga qarshi o‘ynamaydi. Mamlakat esa tun soat birgacha uxlamay, ekran qarshisida qoladi va baribir bir fikr miyani kemiradi: “Agar Kubo bo‘lganida-chi?”
“Tezroq safga qaytishini kutyapmiz, u holatini tiklash uchun qo‘lidan kelgan hamma ishni qilyapti”, dedi Moriyasu o‘yinoldi matbuot anjumanida.
Kubo yo‘qligi Yaponiya uchun hukmmi?
Savol shafqatsiz. Bu jamoa nafaqat Braziliyani yengishiga ishonishini, balki butun Jahon chempionatini qo‘lga kiritish niyatida ekanini ochiq aytdi. Bunday paytda asosiy ijodkor futbolchingizni yo‘qotish – og‘ir zarba.
Kubo bilan Yaponiya ancha kuchli ekani deyarli bahsga o‘rin qoldirmaydi. 25 yoshli iqtidorning chap oyog‘ida jamoada boshqa hech kimda yo‘q bo‘lgan mayin sehr bor. U Mitoma Kaoru, sardor Endo Wataru va Minamino Takumi jarohatlari fonida maydonda ham, kiyinish xonasida ham liderlik mas’uliyatini o‘z zimmasiga ola boshlagan edi. Uning ovozi, uning ishonchi butun lager bo‘ylab eshitilib turgan.
Endi esa Yaponiya boshqa quroliga tayanishi kerak: chuqur tarkibiga.
Moriyasuning jamoasi aynan shu bilan turnirda tirik turibdi. O‘rnini bosadigan futbolchilar maydonga tushsa ham, sifat keskin tushib ketmaydi. Buning isboti aniq: murabbiy 26 kishilik tarkibidan faqat uch nafarini hali maydonga tushirmagan, ulardan ikkitasi – zaxira darvozabonlar. Qolganlar allaqachon o‘z hissasini qo‘shib bo‘lgan.
Sportda tez-tez tilga olinadigan “keyngi navbatdagi yigit” shiori bu yerda shunchaki shior emas. Yaponiya uchun bu – ish uslubi.
Braziliyaga qarshi to‘qnashuvga kelganda ham ular ko‘zini yerga tikib turgani yo‘q. Vfl Wolfsburg hujumchisi Shiogai Kento Jahon chempionatining eng kuchli jamoalari haqida so‘ralganda Frantsiya va Argentinani tilga oldi, xolos. Braziliya? Tiliga ham olmadi.
“Yaqinda Braziliya haqida ko‘p eshitmayapsiz”, dedi u.
Bu gaplar oddiy jasorat emas, mentalitetning o‘zgarganidan darak. Bir paytlar, 33 yil avval J.League yo‘lga qo‘yilganida, Braziliya Yaponiya futboli uchun andoza edi. O‘yinchilar ham, muxlislar ham Selecao va Joga Bonito oldida hayratdan lol qolgancha qarab turardi.
Endi esa boshqa manzara. Neymar haqida so‘raganlarida, u Yaponiyaga qarshi besh o‘yinda to‘qqizta gol urganini eslatishdi. Shiogai yelka qisdi:
“Bu o‘sha eski Neymar. Hozir biz o‘zimizni yaxshi his qilyapmiz”.
1993 yilda bunday gapni aytish tasavvurga ham sig‘masdi. Hozir esa yapon futbolchilari Braziliyani afsona emas, raqib sifatida ko‘rayapti. Tengma-teng raqib.
Shu bilan birga, Kubo yo‘qligi baribir bo‘shliq qoldiradi. U bo‘lganida, Braziliya himoyasi uchun butunlay boshqa bosh og‘rig‘i paydo bo‘lardi. Ammo bu jamoa aynan shunday vaziyatlar uchun tayyorlangandek ko‘rinadi: kimdir tushsa, boshqasi ko‘tariladi.
Darvoza chizig‘ida Suzuki Zion, 39 yoshli yuragi hanuz yosh bo‘lgan Nagatomo Yuto, tajribasi bilan butun osiyo rekordini yangilayotgan himoyachi – bu jamoaning boshqa tayanch nuqtalari. Kubo sahnadan tushgan bo‘lsa, boshqalar sahnaga chiqishi kerak.
Yaponiya endi Braziliyani tarixiy qo‘rquv timsoli sifatida emas, o‘z yo‘lida turgan navbatdagi to‘siq sifatida ko‘rayapti. Natija ham shunga yarasha bo‘ladimi?
Javobni butun mamlakat tun yarmida, soat birda kutib o‘tiradi. Shu kecha yapon futbolining yangi bosqichi boshlanadimi yoki eski hikoya yana takrorlanadimi?
