Tuchel va yarim final: Angliya muxlislarining fikrlari
Thomas Tuchel uchun bu yozgi mundial hali ham tugamagan. U hanuz o‘sha 2:1 hisobidagi Argentina bilan yarim final, o‘sha bahsli almashtirishlar, o‘sha so‘nggi 30 daqiqa haqida savollarga javob berishga majbur. Ammo murabbiy o‘zini boshqa nuqtadan himoya qilmoqda.
Unga ko‘ra, Angliya muxlislarining “99,9 foizi” bu turnirni eslar ekan, taktik sxemalar yoki kechikkan almashtirishlar haqida gapirmaydi.
“Muxlislarning 99,9 foizi almashtirishlar, taktik o‘zgarishlar yoki mayda taktik detallar haqida gapirmaydi”, – deydi Tuchel matbuot anjumanida. – “Ular Meksika o‘yinini qayerda tomosha qilganini aytadi. Xorvatiyaga qarshi ikkinchi bo‘limdagi energiya haqida gapirishadi. Kongo bilan o‘yinni tomosha qilish qanchalik asabiy bo‘lganini, qayerda nishonlashganini eslashadi. Menga kelayotgan fikr-mulohaza shunaqa. Biz yaratgan narsa shu, va shunday bo‘lishi kerak”.
Argentina bilan zarbali yakun
Angliya o‘sha yarim finalda hammasini qo‘liga olgandek edi. Ikkinchi bo‘limda Anthony Gordon hisobni ochdi, turnir orzusiga eshik ochilgandek tuyuldi. Ammo bosimni ushlab turishmadi.
Tuchel qaror qildi: uch nafar himoyachini maydonga tashladi. Natija? Orqaga chekinayotgan, chiziqqa yopishib qolgan jamoa va to‘lqinma-to‘lqin Argentina hujumlari. Oxiri chidam yorildi.
Avval Enzo Fernandez kech gol bilan hisobni tenglashtirdi. So‘ng Lautaro Martinez zarbasi Angliya uchun qattiq zarba bo‘ldi. Bir necha daqiqa ichida final orzusi qo‘ldan uchib ketdi.
Aynan mana shu paytlar bugun ham bahs markazida. Tuchel esa bu qismni butun kampaniyani belgilovchi lahza sifatida ko‘rishni istamaydi.
“Bu jahon chempionati – odamlar bilan aloqa uchun”
Tuchel o‘z qarashini davom ettiradi. Uningcha, jahon chempionati faqat natija emas, hissiyot, xotira, birlashuv haqida.
“Jahon chempionati – odamlar bilan bog‘lanish, ular hech qachon unutmaydigan tajribalar berish uchun”, – deydi u. – “Bu meni faxrlantiradi, baxtli qiladi. Taksi bo‘lsin, qahvaxonada bo‘lsin, supermarketda bo‘lsin – shu kichik lahzalarni bo‘lishasiz va bu ular uchun nimanidir anglatganini his qilasiz. O‘yinchilar barpo etgan narsa odamlarga yetib borganini ko‘rsatdi. Biz aynan shunga tayanib, davom qurmoqchimiz”.
U o‘z ichki hisob-kitobida “go‘zal” lahzalarni ko‘proq eslaydi: jamoa ichidagi birodarlik, “ehtimol dunyodagi eng kuchli tarkib” deb ta’riflagan France ustidan bronza-medal o‘yinidagi ishonchli o‘yin. Ha, o‘sha bahs amalda “o‘lik o‘yin” edi, lekin Tuchel uchun bu ham hikoyaning muhim bo‘lagi.
Muxlislar kayfiyati bilan ziddiyat
Shu bilan birga, umumiy kayfiyat boshqacha. Angliya uchinchi o‘rin bilan 1966 yildan beri eng yaxshi natijasiga erishdi, bu faktni hech kim inkor eta olmaydi. Ammo ko‘pchilik uchun asosiy sarlavha baribir bir xil: yana bir imkoniyat qo‘ldan boy berildi.
Gareth Southgate davrida Angliya ikki marta chiziqqa juda yaqin bordi. Tuchel katta maosh evaziga aynan o‘sha chiziqdan o‘tkazib yuborish uchun olib kelingan edi. Argentina bilan o‘yin – aynan shu vazifada muvaffaqiyatsizlik ramzi sifatida ko‘rilmoqda.
Muxlislar o‘sha uch himoyachini eslaydi. O‘rta chiziqdan voz kechilganini eslaydi. Lionel Messi va jamoadoshlari tobora ko‘proq chaqirilayotganini, Angliya esa o‘z jarima maydoniga “qamalib” borayotganini eslaydi. Tuchel esa aynan shu bo‘limni fon sifatida qoldirib, kengroq rasmni ko‘rsatmoqchi.
Savol esa ochiq: keyingi safar boshqacha bo‘ladimi yoki Angliya yana o‘tmish xatolarini takrorlaydimi?
Ichki ishonch va federatsiya yordami
Tuchel bir muhim detaldan ham parda ko‘tardi: u Meksika bilan o‘yindan oldin ham turnirdan keyin lavozimida qolishini bilgan.
“Butun turnir davomida rahbariyatning to‘liq ishonchini his qildim”, – deydi u. – “Meksika o‘yinidan oldin ular menga: futbolda hamma narsa bo‘lishi mumkin, lekin xavotir olma, biz nimalar bo‘layotganini ko‘ryapmiz, deb aytishdi. Men tanlovlarimni erkin qabul qilish, erkin murabbiylik qilish erkinligini his qildim. Birga davom etishimizga shubha bo‘lmadi, ular tomonida ham shubha bo‘lmaganini bildim. O‘sish uchun ba’zan mulohaza zarur, tajriba esa hal qiluvchi omil”.
Bu ishonch unga yarim finaldagi qarorlarni ham o‘zi xohlagancha qabul qilish imkonini berdi – shu jumladan bugun ham eng ko‘p tanqid qilinayotgan o‘sha himoyaviy almashtirishlarni.
Endi navbat boshqasida: shu tajriba, shu og‘riqli darslar va shu ichki erkinlik Angliyani keyingi safar chiziqdan o‘tkazishga yetadimi? Yoki Argentina bilan o‘sha 30 daqiqa yana va yana eslatilaveradimi?
