Skaloni va Argentina futbolining ruhiy yuksalishi
Yakuniy hushtakdan keyin Lionel Scaloni maydon chetida uzoq qolib ketdi. Bu safar taktik sxemalar yoki raqamlar haqida emas edi. Gap — bu jamoaning ichidagi narsa, tashqi tomondan ko‘rinmaydigan, lekin har bir duel, har bir pressingda sezilib turgan ruh haqida ketdi.
U jurnalistlar oldiga kelganida, so‘z topishning o‘zi qiyin edi. Ovozi titradi, pauzalar cho‘zildi.
“Men so‘zsiz qoldim. Bu — mamlakatimiz, xalqimiz uchun quvonch. Yaqinda aytgandim, bu guruh meni hech to‘xtamasdan hayratda qoldiradi”, — deya tan oldi u TyC Sports bilan suhbatda.
Uning gaplari balandparvoz maqtov emas, ichidan kelayotgan yengillik va faxr edi. Skaloni o‘zini emas, futbolchilarni oldinga surdi.
“Ovozim uzilayapti, chunki bu juda ko‘p narsalarning namoyishi: jamoaviy ruh, birodarlik, hech qachon taslim bo‘lmaslik, oxirgi daqiqagacha kurashish. Endi finalni yutamiz, albatta, hammasini beramiz, lekin bu jamoa bundan ortiq yana nima qilishi kerak? Ular meni juda chuqur his-tuyg‘ularga soldi. Aytadigan ko‘p gapim yo‘q, hammasi ularning xizmatlari”, — dedi u.
“Bu kibr emas, bu — bizning yagona yo‘limiz”
Skaloni atrofidagi shov-shuvni, “o‘ziga ortiqcha ishonch” haqidagi savollarni ham eshitgan. U bunga javobni maydondan topadi.
“Biz g‘alaba qozonishga harakat qilamiz, bor kuchimizni beramiz, lekin shundan keyin odamlarga futbolchilar nimalarni ko‘rsatayotganini tushuntirish juda qiyin. Biz noyobmiz, bu kibr emas. Bu yigitlar bizni g‘alabaga olib chiqishdi”, — deya urg‘u berdi murabbiy.
U “noyobmiz” deganda raqibni kamsitmayapti, o‘zlarini osmonga ko‘tarmayapti. U jamoaning ichki darajasini, mentalitetini ta’riflayapti. Bosim ostida ham buzilmaydigan, zarba yegan sayin javob qaytaradigan jamoani.
Misr o‘yini ortda qoldi — yarim final yangi mezon bo‘ldi
Argentina so‘nggi yillarda bir necha marotaba “eng yaxshi o‘yin” yorlig‘ini olgan bahslar o‘tkazdi. Skaloni uchun esa shu yarim final alohida bo‘lib qoldi.
“Misrga qarshi o‘yinni bizning eng zo‘r o‘yinimiz deb o‘ylagandik, buni esa u ham ortda qoldirdi”, — dedi u. “Raqib kim bo‘lishidan qat’i nazar, bu yarim final. Bunga o‘xshash narsa ilgari bo‘lganmi, bilmayman. Diego’ning ikkinchi goli tarixda qoladi, lekin bugungi o‘yinimiz nuqtai nazaridan — bu aql bovar qilmas daraja edi”.
Diego Maradona 1986-yilda Angliyaga kiritgan o‘sha afsonaviy golni eslatish — bu tasodif emas. Argentina futboli uchun bu eng yuqori nuqtalardan biri. Skaloni esa hozirgi jamoaning umumiy performansini o‘sha darajadagi tarixiy mezon bilan yonma-yon qo‘yayapti. Bu — mas’uliyatli taqqoslash.
Bosim — bu jamoa uchun signal
Skaloni gapida eng ko‘p takrorlangan chiziq — bosim ostidagi o‘yin.
“Bu jamoa eng zo‘r futbolini aynan bosim paytida ko‘rsatadi, raqibda zaiflik sezsa, darhol ustiga boradi. Hattoki yutqazganimizda ham, xursand bo‘lardik, chunki jamoa oxirigacha xarakterini ko‘rsatdi; biz qiladigan ishni qildik”, — dedi u.
Bu so‘zlar faqat g‘alaba shukuhida aytilgan iboralar emas. Bu — murabbiyning jamoasiga bo‘lgan ishonch deklaratsiyasi. Ular uchun natija muhim, lekin yo‘l undan kam emas. Oxirgi daqiqagacha pressing, oxirgi metrda blok, oxirgi hujumda ham tajovuzkorlik — Skaloni Argentina’ni shunday ko‘rishni istaydi.
Endi esa savol bitta: shu ruh, shu darajadagi performans bilan finalda ham so‘zini ayta oladimi?
