Ronaldo va So‘nggi Mundial: Vijdonim Pok
Dohada hakam so‘nggi bor hushtak chalgan payt, stadionning bir burchagida bitta odam qimirlamay qoldi. Bu odatdagi dramatik mag‘lubiyat sahnasi emasdi. Bu Cristiano Ronaldo uchun olti marta qatnashgan, ammo hech qachon zabt etolmagan turnirga xayr edi.
Portugalning Ispaniyaga 0:1 hisobidagi mag‘lubiyati, Mikel Merinoning qo‘shimcha daqiqalardagi zarbasi bilan kelgan zarba, nafaqat jamoani, balki butun bir avlod ramziga aylangan futbolchini ham turnirdan chiqarib yubordi. Ronaldo ko‘zida yosh, ammo yuzida bir oz yengillik ham bor edi – u o‘zini aldamasdi, bu yakun edi.
So‘nggi mundial, ammo tugamagan meros
Ronaldo o‘yin tugagach, odatdagidek o‘zini yo‘qotmadi. Gapirayotganda ham ohangida iztirob bilan yonma-yon qat’iyat turardi. U allaqachon matbuot anjumanida aytgan gaplarini yana bir bor takrorladi: u o‘z merosidan xotirjam.
“Jahon chempionatini shunday tark etish — normal, alamli,” dedi u tarjimon orqali. “Lekin men kecha aytganimdek, hammasini berdim, qo‘limdan kelganini qildim. Vijdonim pok holda ketayapman.”
Boshqa ko‘p yulduzlar bu holatda bahona izlagan bo‘lardi. U esa futbolning eng sodda, ammo eng og‘ir haqiqatini tan oldi: ba’zan yutasiz, ba’zan yutqazasiz. Futbolchi hayoti shunday. U uchun bu so‘zlar shunchaki ibora emas, 20 yildan ortiq davom etgan xalqaro sahnadagi kurashning qisqa xulosasi edi.
“Bu mening so‘nggi Jahon chempionatim, ha,” dedi u. “Qolgani... o‘ylashga vaqtim bor. Oilam bilan bo‘laman, hissiyot chog‘ida qaror qabul qilmayman. Hayot davom etadi.”
Jahon chempionatisiz afsona
Ronaldo endi hech qachon Jahon chempioni bo‘lmaydi. Finalga ham chiqmadi. Uning eng yaxshi yurishi — 2006 yilda, Germaniyada, yarim final va to‘rtinchi o‘rin. Statistikada bu holat ko‘p yillab yonida turadi: eng buyuklardan biri, ammo mundial kubogisiz.
Shunga qaramay, raqamlar o‘z so‘zini aytadi. U Jahon chempionatlarida 27 o‘yinda 11 ta gol urdi. Bu raqamlar uni turnir tarixidagi eng samarali futbolchilardan biriga qo‘shadi. Eng muhimi, u 39 yoshli Lionel Messi bilan bir qatorda tarixga kirdi — olti marta Jahon chempionatida maydonga tushgan yagona ikki futbolchi sifatida.
Bu ikki ism o‘n yillab futbolni bo‘lib oldi, rekordlarni bo‘ldi, sovrinlarni bo‘lishmadi. Endi esa ikkalasi ham o‘z xalqining tarix kitoblarida alohida bob sifatida qoladi.
Yevropada yutib bo‘lingan cho‘qqi
Ronaldo uchun eng katta terma jamoa lahzasi esa boshqa joyda yozilgandi. U Yevropa chempionatlarida 30 o‘yinda 14 ta gol urdi va 2016 yilda Portugaliyani tarixdagi ilk katta sovringa yetaklashga yordam berdi.
“Cristiano’dan oldin Portugaliya hech qanday sovrin yutmagan edi,” dedi u. Bu gapda maqtanchoqlikdan ko‘ra ko‘proq fakt bor. 2016 yilgi Yevropa chempionligi — uning terma jamoa bilan olgan eng ulkan mukofoti, o‘zi aytganidek, u uchun Jahon chempionati bilan barobar ahamiyatga ega.
U yana bir bor bir xil fikrga qaytdi: “Vijdonim pok. Bor kuchimni berdim. Ertaga yangi kun. Hayot davom etadi.”
Bu so‘zlar ortida yillar davomida yelkaga ortilgan bosim, tanqidlar, solishtirishlar va hamon davom etayotgan bahslar turibdi. U esa endi bu bahslarning o‘rtasida emas, biroz chetida turishni tanlayotgandek.
Oldinda — so‘nggi klub bobimi?
Ronaldo hozircha futbolni tark etmaydi. U Saudi Pro Leaguedagi Al-Nassr bilan yana bir mavsumga shartnomaga ega. To‘rt yil davomida klub sharafini himoya qilayotgan hujumchi uchun bu kelayotgan mavsum so‘nggisi bo‘lishi mumkin, ammo bu hali rasman e’lon qilinmagan.
Demak, uning hikoyasi hali butunlay yopilgani yo‘q. Jahon chempionatisiz tugagan xalqaro sahna ortidan endi klub darajasidagi yakuniy bob yoziladi. Savol bitta: u yana bir bor o‘zini qayta kashf eta oladimi yoki bu safar vaqt ham, tana ham unga raqib bo‘lib qoladimi?
