Rishabh Pantning Velingtondagi yovvoyi qaytishi

Velingtondagi maysazor tribunalarida quyosh qizdirib turgan payt, bir paytlar yo‘qotilgandek ko‘ringan kriketchi yana sahnaga qaytdi. Bu safar u avvalgidan ham balandroq tovushda.
So‘nggi 12 oy Rishabh Pant uchun xalqaro kriketda chindan ham bo‘ronli o‘tdi. Test vitse-sardorligi ketdi, ODI tarkibidan tushib qoldi, tanqidlar esa to‘lqin ustiga to‘lqin bo‘lib kelaverdi. Uning o‘zi kabi past qo‘li ba’zan bittaga chiqib ketadigan zarbalari singari, karerasiga bo‘lgan mahkam ushlashi ham bo‘shashgandek edi.
Ammo Velingtonda bu hikoya boshqa ohangda yozildi.
Bosim ostidagi odam
Pant maydonga qadam qo‘ygan har safar atrofida doim shovqin bo‘ladi. MCGdagi ikkilanib qolgan lahzasi, Guwahatidagi qarorlari — bularning bari sakkiz yillik barqaror o‘yinini ko‘lanka ostida qoldirgan. Irani Cup paytidagi jarohati esa uni Test seriyasiga tayyorgarlik ko‘rishda ham ortga tortdi, jamoadoshlari olgan to‘liq o‘yin amaliyotidan u bebahra qolgandi.
Shunga qaramay, u Yangi Zelandiyaga uchib keldi, parvoz charchog‘ini sidirib tashladi va yana o‘ziga xos “Pant ishlarini” boshladi. Bu safar — yanada tiniq, yanada keskin.
Dastlab u ham qiynaldi. Shubman Gill bilan 100 o‘rinli sheriklik chog‘ida Pant muvozanatini yo‘qotdi, gavdasi “sinib” ketayotgandek ko‘rindi, zarbalari markazga to‘liq tushmayotgandi. 37 to‘pdan atigi 15 ochko — bu Pant emasdek tuyulardi.
Shunda maydon o‘rtasidan kelgan baland ovoz hammasini o‘zgartirdi. U tayoq almashtirishni so‘radi. Chetda turgan Mohammed Siraj qaysi tayoqni olib kelishni aniq bilar edi. To‘g‘ri tanlov bo‘ldi.
Yangi tayoq bilan u Jacob Duffyga ketma-ket ikkita sakkizlik zarba berdi, so‘ngra chiziqni topdi, yana bir to‘rtlik — va nihoyat o‘zi izlayotgan “Pantastic” ohangni tutib oldi. Shu paytdan boshlab Gill deyarli tomoshabinga aylandi. Sahna endi faqat Pantniki edi.
Yarmi — raqs, yarmi — sabr
Pantning yarmi chiroyli, yarmi shiddatli bo‘ldi. U ilk 37 to‘pdan 15 ochko yig‘di, keyingi 18 to‘pda esa 37 ochko urdi. Tribunalar buni darhol his qildi — 50 ochkolik chiziqni kesib o‘tgan lahza atrofni baland qarsaklar tutib ketdi.
Gill bu orada 91 dan 98 gacha zo‘rg‘a siljidi. Pant esa asta-sekin emas, keskin ravishda o‘yinni o‘z qo‘liga ola boshladi. Hindistonning ustunligi ham, uchrashuvdagi nazorati ham endi ko‘proq uning tayoq ushlashiga, uning kayfiyatiga bog‘liq edi.
To‘rtinchi kun tongida rollar qisqa muddatga almashdi. Anshul Kamboj zarba intensivligini o‘z zimmasiga oldi, Pant esa bir oz chetroqda qoldi. Lekin u yana strikni qaytarib olgach, ikki tomondan ham chiziqlar yog‘ila boshladi. Chap qo‘l egasi 90-larga kirib bordi.
Shunda eng qiyin bosqich boshlandi — 90 dan 100 gacha bo‘lgan tor yo‘lak. Pant bu safar o‘zini bilib turdi. Ikki katta zarba bilan hammasini tez hal qilishi mumkin edi, lekin u shoshilmadi. Sehrli raqamni shu qadar istardiki, tarix yaratish uchun 15 ta to‘p kutishga ham rozi bo‘ldi.
99 dagi sukunat va portlash
99. Tribunada taranglikni qo‘l bilan ushlasa bo‘lardi. Tomoshabinlar telefonlarini ko‘tardi, kadrni tayyorladi — hamma bir narsa bo‘lishini kutardi. Pantning karerasi bo‘ylab ko‘p “yovvoyi” lahzalar bo‘lgan, yana shunday zarba keladigandek edi.
Kutilgan zarba keldi. U to‘pga mahkam yopishdi, chiziq ustidan uchirib o‘tdi. Sakkizlik. To‘qqizinchi Test yuzligi.
Shlyoma yechildi. Ko‘zlar osmonga qadaldI. Qo‘llar yengil ko‘tarildi. Na mushtlar bilan yerni urish, na hissiyotlarga bo‘g‘ilgan yugurish — faqat tayoqni sokin ko‘tarish, olqishlarni ichiga singdirish va ich-ichidan yengil nafas olish. Tanqidchilar yana bir bor jim bo‘ldi, hech bo‘lmaganda shu lahza uchun.
Pant maydonda yana o‘ziga xos tarix yozdi: u dunyoda SENA mamlakatlarining barchasida (South Africa, England, New Zealand, Australia) Test yuzligi urgan yagona viketkiper-betterga aylandi. To‘qqizta Test yuzligining to‘rttasi — o‘ziga xos Pant uslubida, sakkizlik zarba bilan yakunlangan.
“Pant bo‘lgani uchun” bo‘ladigan yakun
Yuzlikdan keyin ham u o‘z tabiatiga sodiq qoldi. Katta zarba izlab, yana chegarani oshirmoqchi bo‘ldi va shunday urinishda ketdi. Tanaffus yaqinida bunday xatarga borish qarori uchun shubhasiz tanqidchilar yana tig‘larini charxlaydi, vaqtni, vaziyatni, “javobgarlikni” tilga oladi.
Lekin bu Rishabh Pant. U shovqinni eshitadi, lekin unga yopishib qolmaydi. Yangi gard oladi, yana oldinga yuradi, yana trek bo‘ylab raqsga tushadi, zarba paytida past qo‘lidan ushlashni yo‘qotib, to‘pni chiziqdan oshirishga urinadi.
Unga yaxshi ko‘ngan bo‘ling yoki yoqtirmang — uni chetlab o‘tib bo‘lmaydi. Hozirgi Hindiston Test kriketida savol shunday: bu yovvoyi, nazorat va xavf o‘rtasidagi nozik chiziqda yurgan Pant yana qancha bor o‘yinning taqdirini o‘zgartiradi?
