Piritubada yo‘qolgan sobiq hujumchi Regis
Pirituba soyalarida yo‘qolgan hujumchi
San’atkor hujumchi sifatida bir paytlar Braziliya stadionlarini larzaga keltirgan, Ponte Preta, Corinthians va Vasco libosida gol urgan Regis bugun San-Pauluning shimoliy qismidagi Pirituba tumanida ko‘cha-ko‘yda kun kechiryapti. Endi u tribuna olqishlari ostida emas, balki vayronalar, chiqindilar va chang bosgan maydachada, yirtiq brezent, eski adyol va karton ostida boshpana izlaydi.
49 yoshli sobiq futbolchining bugungi manzarasini Globo Esporte jurnalisti Emilio Botta ochib berdi. Botta bilan suhbatda Regis ichidagi iztirobni yashirmadi. U shunchaki tushkun emas, umidsiz: “Yaxshisi, meni o‘lik deb o‘ylashsin… Men borligimni hech kim bilishini istamayman”, dedi u.
Bir paytlar professional himoyachilarni aldab o‘tgan, jarima maydoni ichida o‘zini yo‘qotmaydigan hujumchi endi o‘z hayotini boshqarishga ham qurbi yetmayapti. Crack kokainiga qarshi halokatli kurash unga uyini, sha’nini, deyarli barcha yaqinlarini yo‘qotishga olib keldi. Oila va do‘stlarning ko‘pchiligi undan yuz o‘girgan, qolganlari esa ojiz.
Ogohlantiruvchi signallar avvalroq chiqqan edi. Uning ahvoli yomonlashayotganidan xavotirga tushganlar — na federatsiya, na sobiq yirik klublar, balki havaskor jamoada birga o‘ynagan sobiq jamoadoshlari bo‘ldi. Ular Regisning sog‘lig‘i keskin yomonlashayotganini ko‘rib, yordam so‘rab ovoz chiqara boshlashdi.
Bu qulash birdaniga sodir bo‘lgani yo‘q. Moddaga qaramlik izlari uning futbolchilik davridayoq sezilgan. U muntazam antidoping nazoratida ikki marta cannabis uchun ijobiy natija bergan. O‘sha paytda bu ogohlantirish bo‘lishi mumkin edi. Ammo ogohlantirish eshitilmadi, kasallik esa ildiz otib bordi.
Shunga qaramay, Regisning o‘yinchi sifatidagi yo‘li qisqa emasdi. U Coritiba, Bahia, Portuguesa kabi klublar safida maydonga tushdi, Yaponiya, Turkiya va Saudiya Arabistonida legioner bo‘lib o‘ynadi. Rasmiy uchrashuvlarda 170 ta o‘yinda 49 ta gol — yulduzlar darajasidagi statistika bo‘lmasligi mumkin, lekin u har doim ish topa oladigan, foydali hujumchi edi. Ko‘chmanchi, ammo talabgir.
Futbol tugagach, maydon chizig‘i o‘rnini ko‘cha chizig‘i egalladi. Narkotiklar ustidan nazorat yo‘qoldi, aksincha, ular uning hayotini boshqarishni boshladi. Klub tartibi, mashg‘ulot rejimi, ichki intizom — bularning bari yo‘q bo‘lgach, Regis bo‘shliqqa qulab tushdi. Bu bo‘shliqni esa eng og‘ir turdagi modda egalladi.
Huquqiy muammolar ham uzoq kuttirmadi. 2025 yilda u o‘zi yashagan binoning boshqaruvchisiga hujum qilgani uchun qo‘lga olindi. Bu voqea uning hayotidagi navbatdagi burilish bo‘ldi: u nafaqat qonun bilan yuzma-yuz keldi, balki o‘z uyidan ham mahrum bo‘ldi. Shundan keyin unga ko‘chadan boshqa manzil qolmadi.
Bugun Piritubadagi kichikgina maydoncha Regisning yangi “stadioni”. Tomoshabin yo‘q, faqat sovuq yer, nam havo va yon-atrofga tashlab ketilgan chiqindilar. Bir paytlar uni olqishlaganlar endi uning qaerdaligini ham bilmaydi. O‘zi esa bitta jumla bilan o‘zini dunyodan uzib qo‘ygan: yashirinib yashashni, unutilgan bo‘lishni tanlagan.
Savol esa o‘tkirligicha turibdi: bu hikoya shu yerda tugaydimi yoki Braziliya futboli o‘zining yo‘qolib borayotgan sobiq hujumchisini qayta topishga, hech bo‘lmaganda uni ko‘chadan olib chiqishga kuch topadimi?
