Pedri va Rodri: Ispaniya terma jamoasining markazidagi bahs
Rodri parlayi uchmoqda, Pedri esa savol ostida. Ispaniya terma jamoasining markazidagi bu juftlik ikki yil oldin Germaniyada olingan Yevropa chempionligi ustiga jahon chempionligi qo‘shish rejasining asosiy ustunlaridan biri deb qaralgan edi. Shimoliy Amerikadagi bu mundialda Rodri yana “Ballon d'Or” darajasiga qaytdi. Pedri esa – o‘z yurtida tugamaydigan bahs markazida.
Turnirning ilk o‘yinidayoq bu keskinlik sezildi. Cape Verde bilan golsiz durangda Las Palmasda ulg‘aygan yulduz beshta golli vaziyat yaratdi – maydondagi eng yuqori ko‘rsatkich. Lekin Ispaniyada Pedri uchun mezon shu qadar balandki, bu ham yetarli deb topilmadi. G‘alaba olib bermagan “o‘yin diktori” sifatida tanqidlar ostida qoldi.
Keyinchalik Cape Verde ko‘rsatgan o‘yin Ispaniyaning nol-nol natijasini biroz oqlagandek bo‘ldi, baribir bir narsa ko‘zga tashlanib bordi: Pedri turnir cho‘zilgani sayin hal qiluvchi harakatlardan uzoqlashib ketdi. Oxirgi pas yo‘q, zarba yo‘q. Statistika sahifasi sovuq.
Shu paytda boshqa bir yulduz sahnani egallab oldi. Real Madrid muxlislari har kuni deyarli zavq bilan eslatib turishmoqda: Jude Bellingham bu mundialda o‘yindan o‘yinga farqni o‘zi qilayapti. Gol urayapti, golga uzatmayapti, o‘yin ritmini o‘zgartirayapti. Barcelona markazidagi asosiy ijodkor esa, ularning tilida aytganda, “yo‘qolib qolgan”.
Albatta, bu taqqoslash yuzaki. Bellingham bilan Pedri boshqa tipdagi futbolchilar, ustiga ustak Pedri bu safar ancha chuqurroq zonada harakat qilyapti. Lekin zamonaviy futbol shafqatsiz: oxirgi natija hammasidan muhim. Bellingham – gollar va assistlar. Pedri – yo‘q va yana yo‘q.
Murabbiy qarori
Shu fon ostida Luis de la Fuente qarori yanada kutilmagandek tuyuldi. Pedri 2026 yilgi jahon chempionatida besh o‘yinni ketma-ket asosiy tarkibda boshlagan, Qatar bilan birga olganda seriyada to‘qqizta start bor edi. Shunday bo‘lsa-da, murabbiy uni zaxiraga o‘tirgizdi. Rasmiy izoh esa sodda: bu Ispaniya tarkibida ayniqsa markazda raqobat mislsiz darajada kuchli.
De la Fuente buni ochiq aytdi: agar kimdir norozilik bildirmoqchi bo‘lsa, Mikel Merino bunga ko‘proq haqli. Portugaliyaga qarshi o‘yinda kech gol urib, jamoani olib chiqqan bo‘lsa-da, keyingi bahsda yana zaxirada qoldi. Arsenal yulduzi labini ham burmadi – maydonga tushdi va Belgiyaga qarshi 2:1 hisobidagi g‘alabada yana so‘nggi daqiqalarda bosh bilan gol urdi.
Murabbiy matbuot anjumanida shunday dedi: “Mikelning asosiy tarkibda o‘ynamayotgani adolatsiz, lekin kimnidir chetda qoldirish ham adolatsizlik bo‘ladi. Maydonga faqat 11 kishi tushishi mumkin. Ular buni tushunadi, har lahzada qanday rol bajarishini biladi. Shu bois ularni boshqarish – zavq. Muhimi – jamoa. Kim boshlashi muhim emas. O‘ynamayotganlar ham muhim.”
Shu ruhda Pedri ham qarorini qabul qilgandek ko‘rinadi. Hech qanday isyon, hech qanday keskin bayonot yo‘q. Belgiyaga qarshi o‘yindan keyin darvozabon Unai Simon shunday dedi: “U buni yaxshi qabul qildi. Barchamiz o‘ynashni xohlaymiz, lekin hamma uchun joy yo‘q. David va Joan kabi darajasida darvozabonlar bor, ular o‘zini qanday his qilishi kerak? Hamma maydonga tushishni xohlaydi, lekin hamma Jahon chempionligini ham xohlaydi. Senga boshqa rol tushsa, uni qabul qilasan.”
Fransiyaga qarshi bahs
Savol esa o‘sha-o‘sha: Fransiyaga qarshi bahsda Pedriga qanday rol beriladi?
Belgiyaga qarshi o‘yinda zaxiradan tushgan Pedri hech kimni ishontira olmadi. Yakuniy daqiqalardagi keskin qarshi hujumni noodatiy ravishda noaniq pas bilan barbod qildi. Shu paytda Fabian Ruiz esa asosiy tarkibdagi o‘rnini yanada mustahkamlab oldi: Los Anjelesda Ispaniyaning birinchi golini aynan u urdi. Unai Simon uni “ulkan iste’dod” deb atadi va “ketma-ket ikki marta Chempionlar Ligasi g‘olibi bo‘lgan futbolchi” ekanini eslatdi.
Pedri ham, albatta, o‘z kunida tomoshabin uchun bayram. To‘pni qaytarishdagi o‘qdek tez pressing, uzatmalardagi aniqlik – ko‘pchilikka nasib etmaydigan daraja. Lekin bu mundialda hali uning “Barcelona versiyasi”ni ko‘rmadik. Bunga sabab, ehtimol, aynan murabbiyning o‘zi bo‘lsa kerak.
De la Fuente buni yashirmadi: “Pedri – klass futbolchi, dunyodagi eng yaxshilaridan, balki eng yaxshisi. Lekin Fabian ham shunday.” So‘ngra bir nuqtani aniq qilib qo‘ydi: “Pedri biz bilan Barcelona dagidek o‘ynay olmaydi, chunki biz boshqacha o‘ynaymiz. O‘xshashliklar bor, lekin bir xil emas. Bizda boshqa futbolchilar bor. Rodri bor, demak uning yonidagi sherik ham boshqacha bo‘ladi. Pedrini 6, 8 yoki 10 raqamda tasavvur qila olaman, lekin har bir qarorimiz raqibga moslab, chuqur tahlil qilinib qabul qilinadi.”
Yana savollar
Endi esa eng og‘riqli savol: Fransiyaga qarshi startga kim mosroq?
Nazariy jihatdan, Rodri ortida ham Pedri, ham Fabian birga boshlashi mumkin. Cape Verde ga qarshi shunday bo‘lgandi. Markaz – Ispaniyaning Fransiyadan ustun bo‘lishi mumkin bo‘lgan kam sonli zonalaridan biri. Uch nafar texnik jihatdan mukammal yarim himoyachi bilan La Roja to‘pni deyarli butunlay o‘zida ushlab turishi mumkin. Bu esa Didier Deschampsning dahshatli hujum chizig‘i xavfini kamaytirishning eng to‘g‘ri, balki yagona yo‘li.
Ammo bunday sxema bir qurbonni talab qiladi. Ehtimol, Dani Olmo. U pleymeyster zonasida pley-off bosqichidan beri asosiy tarkibni egallab oldi va raqib chizig‘ini yorib o‘tish, chiziqlar orasida joy topish bo‘yicha juda katta ish qilmoqda. Ha, yakuniy mahsuloti – gol va assistlar – hali ham yetarli emas, lekin uning harakati Ispaniya hujumi uchun ritm beradi.
De la Fuente Pedrini “maxsus iste’dod” deb atab, uni “raqib jarima maydoni atrofiga yaqinroq o‘ynatishni” yoqtirishini aytgan. Aynan o‘sha hududda uning fintlari, bir teginishli devor paslari, mayda kombinatsiyalari eng ko‘p zarar keltiradi. Murabbiy, shuningdek, Pedrining “hatto eng yaxshi holatida bo‘lmaganda ham jamoaga ohang berib turishini” alohida ta’kidlagan.
Shunga qaramay, murabbiy hozircha boshqa yo‘lni ma’qul ko‘rayotgandek. Belgiyaga qarshi o‘yindan keyin u ochiq aytdi: Pedri ko‘proq Fabian bajarayotgan ish mevasidan foydalanishi mumkin. Avvaliga Fabian maydonni sindiradi, raqibni charchatadi, bo‘shliqlarni ochadi. So‘ngra sahnaga Pedri chiqadi. “Bu – jamoaviy ish,” dedi De la Fuente. “Bir-birini to‘ldirish.”
Bu Ispaniya terma jamoasining eng katta kuchi aynan shu – egolarni yutib yuborgan jamoaviylik. Pedri kabi yulduzning o‘rni bo‘yicha bahs yuritilishi g‘alati ko‘rinsa-da, murabbiy uchun bu shunchaki boy tanlov. Uning qo‘lida o‘yin taqdirini o‘zgartira oladigan futbolchilar to‘la zaxira bor.
De la Fuente Fransiya haqida gapirar ekan, raqibni “favqulodda, noodatiy salohiyatga ega” deb atadi va darhol o‘z jamoasini ham shunday ta’rifladi. Uning fikricha, bu yarim final “butunlay ochiq”. Bu o‘yin yangilangan, energiyaga to‘la tarkibni talab qiladi. Va, eng muhimi, Ispaniyaning o‘zining eng yaxshi versiyasini.
Savol esa osilib turibdi: shu eng yaxshi versiyada maydon markazida qaysi Pedri paydo bo‘ladi – terma jamoa uchun yaratilgan yangi rolga moslashgan, sokin, hisob-kitobli Pedrimi yoki Barcelona dagidek o‘yinni o‘z oyog‘i ostida ushlab turadigan, raqibni ritm bilan bo‘g‘adigan Pedrimi?
