Ouahbi Fransiya o‘yini haqida: hakam va jamoa
Fransiyaga qarshi asablarni junbushga keltirgan o‘yindan so‘ng Marokash murabbiyi Ouahbi maydon markazidan emas, hakam Facundo Tello qaroridan ko‘proq norozi bo‘lib tushdi. Uningcha, fransuzlarning dastlabki goli oldidan qo‘l bilan o‘ynash aniq bo‘lgan.
Bahsli epizod shunday boshlandi: Adrien Rabiot to‘pni nazorat ostiga olmoqchi bo‘lgan paytda marokashliklar qo‘l bilan o‘ynashni ko‘rganini da’vo qilishdi. To‘p esa shu vaziyatdan so‘ng Kylian Mbappe ixtiyoriga tushdi va u Marokash darvozasini kuchli zarba bilan ishg‘ol qildi.
Ouahbi o‘yindan keyin beIN Sports telekanaliga bergan intervyusida o‘sha lahzani shunday esladi: qo‘shma to‘p, to‘xtab qolgan himoyachilar, ko‘tarilgan qo‘llar. U shunday dedi: bu qo‘l bilan o‘ynash bo‘lgan, lekin u hamon bir narsaga ishonch hosil qilolmayapti – bu holat qayd etilishi shartmidi yo‘qmi.
Shunga qaramay, u bahsni faqat hakam atrofida qurib qo‘ymadi. Norozilik fonida ham raqibga nisbatan hurmatini yo‘qotmadi. Uning so‘zlariga ko‘ra, Marokash juda yuqori saviyadagi jamoaga qarshi maydonga tushdi va ayniqsa birinchi bo‘limda jiddiy qiynaldi.
Murabbiy 49 yoshda, lekin ohangi tajribali mutaxassisga xos edi: sovuqqon, lekin talabchan. U birinchi bo‘limda jamoasi bosim ostida qolganini tan oldi, penalti zarbasida esa darvozabon Bounouning ajoyib seyvini alohida ajratib ko‘rsatdi. O‘sha lahza Marokashni o‘yinda ushlab qoldi.
Tanaffusdan keyin esa boshqa Marokash ko‘rindi. Jamoa chuqurroq va tartibliroq himoyalandi, to‘p bilan muomala ancha sokin, o‘ylangan bo‘ldi. Ouahbi aynan shuni e’tirof etdi: ikkinchi bo‘limda futbolchilari to‘pni ko‘proq nazorat qildi, shoshilmadi, qarorlar aniqroq bo‘ldi.
U birinchi bo‘limdagi ayrim o‘yinchilarni “nafasini rostlay olmayotgandek” tasvirladi. Ammo o‘sha futbolchilarning o‘zi tanaffusdan keyin maydonga yangicha energiya bilan qaytganini aytdi. Demak, jamoa ichida xarakter bor, bosim ostida sinmaydigan o‘yinchilar bor.
Oxirgi daqiqalar og‘ir o‘tdi. Charchoq, nerv, vaqt bilan poyga. Murabbiy ham buni yashirmadi: yakun qiyin bo‘ldi. Lekin u bir narsani qat’iy ta’kidladi – bu mag‘lubiyat yakun emas. Ishonchni yo‘qotmaslik, mehnatni davom ettirish, asosiy tamoyillar ustida yana va yana ishlash kerak.
Ouahbi keyingi bosqichga ham ishora qildi. Uning fikricha, jamoada zaxira chuqurligi yetarli emas: jarohatlar yoki charchoq paytida o‘rnini bemalol bosa oladigan futbolchilar soni ko‘proq bo‘lishi zarur. Bu esa yaqin kelajakdagi asosiy vazifa – tarkibni kengaytirish, raqobatni oshirish.
U so‘zini og‘ir, lekin aniq ohangda yakunladi: ular juda xafa, ko‘prog‘ini xohlagan, yuqoriroq marrani ko‘zlagan. Lekin endi bu natijani qabul qilishga to‘g‘ri keladi. Savol esa ochiq qoladi – bugungi alam ertangi kuchga aylanadimi yoki shunchaki og‘riqli xotira bo‘lib qoladimi?
