Neymarning sari libosdagi xayrlashuvi: yangi sahifalar
MetLife Stadiumdagi o‘sha tun Braziliya futboli uchun sanani emas, davrni yopdi. Norvegiya bilan 2026-yilgi Jahon chempionati 1/8 finalidagi mag‘lubiyatdan so‘ng, ko‘z yoshlarini yashira olmagan Neymar maydonda yiqilib qoldi. So‘nggi daqiqalarda penaltidan gol urdi, lekin bu Braziliya taqdirini o‘zgartira olmadi. O‘zgargan narsa boshqa edi – uning o‘zi.
Oradan ko‘p o‘tmay, qaror ham ochiq aytildi. Endi u Santos sardori sifatida, klub futbolchisiga aylangan, terma jamoadan ketayotganini rasman tasdiqladi.
Sari libos uchun hamma narsamni berdim
Santos – Universidad Central uchrashuvidan keyingi matbuot anjumanida 34 yoshli hujumchi tanlovini ortga yo‘l yo‘q tarzda bayon qildi. 4:2 hisobidagi g‘alaba fonida uning so‘zlari g‘alabadan ko‘ra balandroq yangradi.
“Milliy jamoa bilan vaqtim tugadi,” dedi u. “Tarix yozdim, juda baxtli bo‘ldim, qonimni, hayotimni berdim, sari libos uchun doim kurashdim, lekin endi xohlamayman.”
Bu gaplar bilan Braziliya tarixidagi eng ko‘p gol urgan futbolchi Selecao bilan 16 yillik safariga nuqta qo‘ydi. Bir paytlar bolalik orzusi bo‘lgan libos endi vitrina va arxivlar xotirasiga ko‘chadi. Neymar esa diqqatini to‘liq Santosga qaratadi.
MetLife’dagi manzara esa hali-beri unutilmaydi. Penaltidan gol, so‘ngra sudya hushtagi, va yerga cho‘kkan, yuzini qo‘llari bilan berkitgan Neymar. U o‘sha kecha nafaqat turnirdan, balki butun bir avlod umidlaridan xayrlashayotgandek edi.
Shov-shuv, ayblovlar va sardorning javobi
Terma jamoadan ketish qarori fonida Neymar klub darajasida ham tinch hayot kechirayotgani yo‘q. Chapecoense bilan 2:2 hisobidagi durangdan so‘ng paydo bo‘lgan mish-mishlar uning nomini yana markazga olib chiqdi.
Xabarlar bo‘yicha, u Gabriel Bontempo va Joao Ananias’ni haqorat qilgani, ularning texnik mahoratini masxara qilgani, hattoki keyingi mavsumni ikkinchi divizionda o‘tkazishlarini bashorat qilgani aytilgan edi. Neymar bu da’volarni keskin rad etdi, ularni bo‘linish yaratishga urinayotgan “yovuz niyatli” xabarlar deb atadi.
“Bu qayg‘uli va asabiylashtiradi, lekin bu mening aybim emas. Bu hikoyalar juda ko‘p odamlarga yetib boradi,” dedi u. “O‘yindan keyin gapirdim, talab qo‘ydim, bunaqa bo‘sh o‘yin bilan bo‘lishimiz mumkin emasligini aytdim. Bunday durangni hadya qilib bo‘lmaydi, Chapecoense’ga hurmat bilan, albatta. Faqat shuni aytdim. Keyingi yili ularga qarshi revanj olamiz, dedim, tushungan odam tushunadi. Sardor sifatida bunga haqqim bor. Lucas Veríssimo va Gabigol ham gapirishdi.”
Bu so‘zlar Neymar o‘zini ichkarida qanday ko‘rayotganini ko‘rsatib turibdi: endi u nafaqat yulduz, balki kiyinish xonasida talab qo‘yadigan, javob so‘raydigan sardor.
Santosda yana markazda
Shu shov-shuvlar orasida u maydonda o‘z ishini davom ettirmoqda. Universidad Centralga qarshi qit’a miqyosidagi bahsda Neymar zaxiradan maydonga tushdi va Santosni 4:2 hisobidagi muhim g‘alabaga yetaklashga yordam berdi. U o‘yinni boshlamadi, lekin kirishi bilan ritm o‘zgardi, hujumlar keskinlashdi, raqib charchadi.
Hushtak chalindi. O‘yin tugadi. Shundan keyin esa yana bir Neymar sahnasi boshlandi. Raqib futbolchilari uni o‘rab oldi – suratlar, imzolar, esdaliklar. U libosini berdi, so‘ngra shimini ham. Maydonni deyarli ichki kiyimdagina tark etdi. Bu manzara uning Janubiy Amerika futbolidagi maqomini, raqib hamdardligini ham ko‘rsatib turardi.
G‘alaba Santos’ga Copa Sudamericana pley-off yo‘lini ochdi. Klub 1/8 finalda Ekvador vakili Macara bilan to‘qnash keladi. Bu – Neymar uchun yangi sahifa. Endi u Braziliya terma jamoasi ramziga emas, bolalik klubi orzulariga xizmat qiladi.
Savol esa ochiq qoladi: sari libosdagi bo‘lim yopildi, lekin Neymarning o‘zi uchun eng muhim meros – Santos bilan yoziladigan keyingi bob bo‘ladimi yoki allaqachon yozilib bo‘ldimi?
