Mourinhoning eng go‘zal mag‘lubiyati: Camp Noudagi tarixiy o‘yinga qaytish
2010-yil 28-aprel. Camp Nou dagi o‘sha kecha Jose Mourinho hayotidagi “eng go‘zal mag‘lubiyat” va “tarixiy mo‘’jiza” sifatida yodda qoldi. Natija oddiy ko‘rinardi – 1:0. Ammo bu oddiy mag‘lubiyat emasdi, bu Inter Milan ning o‘sha mavsumdagi eng buyuk sinovi edi.
Bir hafta avvalgi birinchi o‘yinda Inter uyida Barcelona ni 3:1 hisobida yanchib tashlagan, amaldagi chempion va mutlaq favoritni titratib qo‘ygandi. Qaytish o‘yini esa boshqa sayyoradan kelgandek bosim ostida o‘tdi.
Camp Noudagi bo‘ron va o‘n kishi bilan tirik qolgan Inter
Inter Kataloniyaga ustunlik bilan bordi, ammo Camp Nou dagi havo birinchi daqiqalardanoq qizib ketdi. Thiago Motta qizil kartochka olib maydonni tark etgach, Mourinho jamoasi 60 daqiqadan ortiq vaqtni o‘n kishi bo‘lib o‘tkazishga majbur bo‘ldi. Barcelona esa to‘lqinma-to‘lqin hujumlar uyushtirdi.
Pep Guardiola ning rejasi aniq edi: bosim, tezlik, kenglik. Mourinho rejasi esa yanada sodda, lekin shafqatsiz edi – Lionel Messi ni o‘yindan uzib qo‘yish. Himoya chizig‘i chuqurga cho‘kdi, pressing nuqtali bo‘ldi, har bir metr uchun jang ketdi. Natija? Barcelona faqat bitta gol topa oldi.
1:0. Inter mag‘lub bo‘ldi, lekin umumiy hisobda 3:2 bilan finalga yo‘l oldi. Shuning uchun ham bu mag‘lubiyat Mourinhoning tilida “eng go‘zal” bo‘lib qoldi.
Barmog‘ini osmonga ko‘targan murabbiy va yoqimsiz purkagichlar
Yakunda sahnaga futbol taktikasidan ham ko‘proq eslab qolingan lahza chiqdi. Yakuniy hushtak chalingach, Mourinho Camp Nou maydoniga otilib chiqdi. Ko‘rsatkich barmog‘i osmonga qadalgan, yuzida vahshiyona quvonch, yonida esa o‘zini tarixga yozgan futbolchilari.
Bu manzara ba’zi katalonlar uchun ortiqcha edi. Tribunalar g‘azabga to‘ldi, o‘sha paytga doir xabarlarga ko‘ra, maydondagi Inter bayramini “sovutish” uchun purkagichlar ishga tushirildi. Yomg‘ir emas, lekin suv tomchilari bilan ularning quvonchini tarqatib yuborishga urinishdek tuyuldi.
Biroq bu ham Inter ni to‘xtata olmadi. Bir necha haftadan so‘ng Mourinho va jamoasi Louis van Gaal boshqarayotgan Bayern Munich ni 2:0 hisobida mag‘lub etib, Chempionlar ligasi kubogini ko‘tardi. Uchlik – tarixga kirgan trebl yakunlandi.
“Imkonsiz missiya” va Madriddagi kichik sahna
Yillar o‘tib, Mourinhoning o‘sha Inter davri hali ham gap-so‘zlardan tushmaydi. Yaqinda Madridda bo‘lib o‘tgan matbuot anjumanida Italiya jurnalisti Tancredi Palmeri murabbiyga o‘sha tarixiy lahzaga ishora qiluvchi sovg‘a berishga qaror qildi.
“Missiya juda qiyin. Bu yerda Mourinhoga sovg‘a topshirish deyarli imkonsiz”, – deya u mobil telefoniga yozib olgan videoda aytadi. “Qiyin, lekin urinib ko‘ramiz.”
Urinish muvaffaqiyatli yakunlandi. Mourinho sovg‘ani mamnuniyat bilan qabul qildi, Palmeri bilan qo‘l siqdi va Madriddagi matbuot zalini tabassum bilan tark etdi. O‘sha Camp Nou xotiralari yana bir bor yuziga qaytdi, chamasi.
Endi esa Real va eski muhabbat – Inter
Endi esa sahna yana katta. Seshanba kuni Chempionlar ligasi yangi liga bosqichining ochilish turida Mourinhoning hozirgi klubi Real va uning sobiq jamoasi Inter to‘qnash keladi.
Madrid – bu Mourinhoning hali yakunlanmagan hikoyasi. Inter bilan yevropaliklar taxtini zabt etgan murabbiy Los Blancos bilan hali bu cho‘qqiga chiqa olmadi. 2010-yilda u Milan ni tark etib, Madridga yo‘l olgan, u yerda 2013-yilgacha ishlagan. Bu yoz esa Ispaniya rekord chempioniga ikkinchi bor qaytdi.
Endi savol bitta: u Camp Nou dagi “eng go‘zal mag‘lubiyat”dan keyin o‘zi yozgan afsonani Madridda yana bir bor takrorlay oladimi? Yoki bu safar hech qanday “go‘zal mag‘lubiyat”siz, faqat g‘alabalar bilan esda qoladimi?
