Luis de la Fuente jahon chempionligi mojaro haqida keskin fikr bildirdi
Jahon chempionligi shovqini hali stadion osmonida tarqalmay turib, New York New Jersey Stadium dagi finaldan keyingi lahzalar keskin bahs markaziga aylandi.
Ispaniya bosh murabbiyi Luis de la Fuente Argentina futbolchilarining xatti-harakatlarini ochiqchasiga qoraladi. U buni bir og‘izda ta’rifladi: “chidab bo‘lmas, qabul qilib bo‘lmaydigan” holat.
Chempionlik bayrami orasida kelgan zarba
Ispaniya o‘z tarixida ikkinchi bor Jahon chempioni bo‘lib, maydon markazida quvonch girdobiga tushgan payt edi. Shu onlarda Nahuel Molina va Leandro Paredes sahnaga chiqdi — lekin futbol bilan emas, asab bilan.
Molina g‘alabani nishonlayotgan Rodri ga tashlandi, Paredes esa Eric García bilan janjallashdi. Paredes bundan tashqari Gavi bilan ham yuzma-yuz kelib, vaziyatni yanada keskinlashtirdi.
Tribunalarda hali ispanlar shodiyona qilayotgan, medal marosimi kayfiyati hukmron edi. Ammo maydon chetida mutlaqo boshqa sahna yuz berayotgan edi.
“Bu kechirilmaydi”
De la Fuente o‘sha paytda bo‘layotganini darhol sezmaganini tan oldi. U o‘sha onlarni eslar ekan, o‘z tanqidini yashirmadi.
“Men o‘sha paytda buni anglamadim. Men bayram qilayotgandim, jamoadoshlarimni quchoqlayotgan edim,” — dedi u ispanchaga bergan intervyusida. “Lekin baribir bu chidab bo‘lmas, qabul qilib bo‘lmaydigan holat, bunga yo‘l qo‘yib bo‘lmaydi. Bunday darajadagi futbolchilar — men o‘yin oldidan ham ularni maqtadim, hozir ham maqtayman — ulkan murabbiyga ega bo‘lgan katta o‘yinchilar. Ular ham biz kabi bu reaksiyalarni ko‘rib o‘zlarini yomon his qilgan bo‘lishi aniq.”
Murabbiy so‘zlarida keskinlik bilan birga hafsalasi pir bo‘lgan ohang ham sezildi. Final — futbol bayrami bo‘lishi kerak edi, lekin sahna ortida kayfiyat butunlay boshqa yo‘nalishga burilib ketdi.
Ispaniya futbolchilari sinovi
De la Fuente o‘z shogirdlarining o‘zini tutishini alohida ta’kidladi. Uning aytishicha, ispan futbolchilari “tajovuzkor harakatlar” va “provosatsiyalar”ga qaramay, o‘zini namunali tutgan.
U bu holatlar ancha yomon oqibatlarga olib kelishi mumkin bo‘lganini yashirmadi. Uningcha, agar ispanlar ham hissiyotga berilganida, finaldan keyingi tasvirlar butunlay boshqacha ko‘rinish olishi hech gap emasdi.
Murabbiy uchun bu kecha faqatgina kubok, medallar va tarixiy g‘alaba haqida emasdi. Bu, ayni paytda, chempionlikni qanday tutish, bosim ostida qanday yuz ko‘rsatish haqida ham bo‘ldi.
Savol esa o‘z-o‘zidan tug‘iladi: bunday darajadagi sahnada hissiyotlar qanchaga qadar uzrli bo‘lishi mumkin? Va keyingi yirik turnirlarda chegaradan o‘tgan harakatlarga chindan ham chiziq chiziladimi?
