Liverpool transfer oynasida muvozanatni yo‘qotmoqda
Yozgi transfer oynasi yakunida hisob-kitobni ochsangiz, raqamlar bir narsani aytadi: Liverpool yana qariyb £200 million sarfladi, o‘tgan mavsumdagidan ham ko‘proq. Ammo Andoni Iraola qo‘lida qolgan narsa — rekord byudjetdan ko‘ra ko‘proq savollar.
Balans haqida savollar.
Sky Sports efirida Jamie Carragher buni qisqa va aniq ifodaladi: “Bu muvozanatli tarkibga o‘xshamaydi. Liverpool qanot himoyachilarda qisqa, ehtimol yana bir yarim himoyachi ham kerak.” Bu gaplar £123 millionlik yulduz — Bradley Barcola kelganiga qaramay yangradi.
Salah ketdi, o‘ng qanot bo‘sh qoldi
Liverpool yozda eng katta zarbani allaqachon yedi: Mohamed Salah, Premier League tarixidagi eng yaxshi chap oyog‘li o‘ng qanot hujumchisi, endi bu klub futbolchisi emas. O‘rniga esa klub aks tomondan — chap qanotga o‘xshash profilga ega o‘yinchilarni yig‘ib tashlagandek.
Carragher buni ochiq aytdi: “Liverpoolda haqiqiy, sof o‘ng qanot hujumchi yo‘q. Mo Salah kabi o‘ng tomonda chap oyog‘iga tayanadigan hech kimimiz yo‘q. Hafsalam pir bo‘ldi. Hozir o‘sha o‘ng qanotda nima qilmoqchimiz, o‘zim ham tushunmayapman.”
Barcola ko‘p pozitsiyada o‘ynay oladi, bu rost. Lekin bu darajadagi to‘lov uni eng kuchli nuqtasida ko‘rishni talab qiladi. Va bu nuqta — o‘ng qanot emas. Hozircha Cody Gakpo chapda ishlayapti, o‘sha zonada avval Florian Wirtz va Hugo Ekitike ham sinab ko‘rilgan.
Yosh iste’dod Rio Ngumoha o‘tgan mavsumda aynan chapda yorqin ko‘ringan, biroq tayyorgarlik davrida uni qarama-qarshi qanotda ham ko‘rishdi. Victor Munoz esa hozircha eng mantiqiy o‘ng qanot nomzodiga o‘xshaydi, lekin u ham atigi bir mavsum yuqori ligada o‘ynagan — va yana chap qanotda.
Bu faktlarning o‘zi Liverpool skaut xizmati ishini butunlay yerga urmaydi. Ko‘proq g‘alati uyg‘unlik, emas, falokat. Ammo muxlislarni tashvishga solayotgan narsa boshqa: tarkib ayrim zonalarda haddan tashqari to‘yingan, boshqalarda esa bo‘shashib qolgan.
Iraola tizimi, lekin Trent uchun o‘rin bormi?
O‘tgan yozda Jeremie Frimpong kelganida, klub uni Trent Alexander-Arnold o‘rniga o‘ng qanot himoyachisi sifatida ko‘rmayotganini alohida ta’kidlagandi. Hozir-chi? Mavsumning dastlabki ikki uchrashuvida aynan o‘sha pozitsiyada o‘ynayapti.
Conor Bradley jarohat olgan bir paytda Frimpong bu rolda deyarli yagona tabiiy variant bo‘lib turibdi. Dominik Szoboszlai haqida ham gaplar bor, lekin bu allaqachon murosa, optimal yechim emas. Markaziy himoyachini qanotga surish esa Iraola tizimida qanot himoyachilarning ahamiyatini inobatga olsak, deyarli mantiqsiz.
Statistika ham buni chizib qo‘ygan: Frimpong va Milos Kerkez bu mavsum Premier League bo‘yicha eng ko‘p sprint qilayotgan uch futbolchi ichida. Ularning ustida faqat bitta ism — Iraola sobiq jamoasi Bournemouthdagi Adrien Truffert. Bu tasodif emas, murabbiyning falsafasi.
Liverpoolning joriy mavsum startidagi o‘yinidagi o‘rtacha pozitsiyalarini Arne Slot bilan qo‘lga kiritilgan chempionlik mavsumi bilan solishtirsangiz, bir narsa darrov ko‘rinadi: qanot himoyachilar bir paytning o‘zida oldinga otiladi. Bu esa yarim himoyachilarga ulkan mas’uliyat yuklaydi.
Aynan shu yerda savol tug‘iladi: bu Liverpool bunga tayyormi?
Ryan Gravenberch Slot qo‘l ostida chempionlikka eltgan yo‘lda katta qadam tashlagan edi. Ammo so‘nggi 18 oyda Alexis Mac Allisterning jismoniy quvvati pasaygani sezilib turibdi. Iraola raqib qarshi hujumlarini to‘xtatish uchun yetarli profilga ega yarim himoyachilarni topa oladimi?
Yoki u umuman klassik tayanch yarim himoyachisiz o‘ynashni rejalashtiryaptimi?
Bournemouth davrida Iraola o‘yinchilaridan baland pressing, yuqori chiziqda agressiv qarshilik talab qilgan. Alex Scott o‘sha paytda “to‘p yo‘q paytda juda tajovuzkormiz” deb gapirgandi, Tyler Adams esa “hamma to‘pni yuqorida qaytarishimizga ishonadi” degan edi.
Liverpooldagi ilk ishoralar ham xuddi shu yo‘nalishda.
Rest-himoya yorilib tushdi
Carragher allaqachon xavotirini yashirmayapti: “Menimcha, bu yarim himoya tarkibi ishlamaydi. Gap faqat futbolchilarda emas, murabbiy talab qilayotgan struktura haqida ham.”
Mavsumning ilk Premier League uchrashuvida bu zaiflik atigi besh daqiqada ochilib qoldi. Qanot himoyachilar yuqorida, markaziy himoyachilar esa chuqurda qolgan pallada ularning orasidagi bo‘shliqni hech kim yopmadi. Newcastle aynan o‘sha hududdan foydalanib gol urdi.
Liverpoolning hozirgi qanot himoyachilari profili va Virgil van Dijkning tobora ortga chekinishga moyilligi bilan bu muammo o‘z-o‘zidan yo‘qolmaydi. Natijada Iraola klub tarixidagi eng qimmat tarkibni qo‘lga oldi, lekin shu bilan birga oxirgi o‘n yillikdagi eng ko‘zga ko‘rinadigan nuqsonli jamoani ham boshqarayapti.
Bozordan tashqarida yechim bormi?
Transfer oynasi yopildi. Endi javobni faqat ichkaridan topish kerak bo‘ladi. Bu esa murosalar degani.
“Biz hujumdagi kuchimizni, erkinlikni, son jihatdan jarima maydoniga kirishimizni yo‘qotishni xohlamaymiz, lekin ayniqsa birinchi gol paytida buning jazosi berildi,” deydi Carragher. “To‘liq ‘lockdown’ qilmadik. Lekin muvozanat kerak. Hammani orqaga tortib, hujumda son ustunligini yo‘qotishni ham xohlamaymiz. Men Ryan Gravenberchga ‘to‘pni olib yurma, jarima maydoniga kirma’ deyishni istamayman.”
Bu yerda murabbiylar shtabining vazifasi aniq: o‘yinchilarni joystick bilan boshqarib bo‘lmaydi. Ba’zi futbolchilar xavfni “hidlay olishi” kerak. “Hozir tavakkal qilolmayman, qolishim kerak”, degan instinktni o‘zlashtirish — bu allaqachon taktik doskadan ko‘ra ko‘proq futbolchining futbolni o‘qish qobiliyatiga bog‘liq.
Hozircha Liverpoolning ikki uchrashuvi ham yuqori hisobli duranglarga o‘xshaydi. Golga to‘la, lekin charchatadigan darajada ochiq o‘yinlar. Bu jamoa raqiblarni kuchi bilan bosib tashlaydimi yoki o‘z zaifliklarining qurboniga aylanadimi — javob hali yo‘q.
Aniq bo‘lgan bitta narsa bor: bu Liverpool ideal emas, muvozanatli ham emas. Lekin tomosha va dramatizm va’da qilayotgan jamoa. Shu yetadimi? Mavsum oxirida jadvalga qaraganda, javobni aynan o‘sha yerda ko‘ramiz.
