Lamine Yamal: Rocafonda’dan chiqqan yangi chempion
19 yosh. Qo‘lida — Ispaniya bilan ko‘tarilgan 2026-yilgi Jahon chempionati kubogi. Lamine Yamal uchun bundan ortiq “bolalik orzusi” bo‘lishi qiyin. U hozir “Barcelona”ning porlab turgan yulduzi, ammo bu cho‘qqiga olib kelgan yo‘l silliq asfalt emas, ko‘p burilishli, og‘riqli va xavfli bo‘lgan.
U Ispaniya terma jamoasiga hamstring jarohati bilan, chap sonidagi og‘riqni hali to‘liq yengib o‘tmagan holda kelib qo‘shildi. Shunday holatda ham murabbiylar unga ishonch berdi, u esa bu ishonchni maydonda qaytarib berdi. Oxir-oqibat — dunyo chempionligi.
Otaning ko‘ngli va bolaning taqdiri
“Sport” nashri orqali “Mundo Deportivo”ga bergan intervyusida Lamine’ning otasi, Mounir Nasraoui, o‘g‘li haqida gapirar ekan, nafaqat futbolchi, balki inson sifatidagi portretini ham ochib berdi.
“U tug‘ilgan kundan bilardimki, u yulduz bo‘ladi”, — deydi u. “Har bir ota shunday his qiladi, har bir ota o‘g‘lining eng zo‘r bo‘lishini istaydi.”
Bu gaplar oddiy maqtovdek eshitilishi mumkin, lekin bugungi manzara — Jahon chempionati kubogini ko‘targan Lamine — o‘sha otalik ichki sezgisiga jonli dalil bo‘lib turibdi. Nasraoui uchun esa eng katta maqsad faqat medal va kuboklar emas.
Uning aytishicha, Lamine uchun eng muhim narsa — maydonda ham, undan tashqarida ham baxtli bo‘lishi. Futbolchi sifatida bosim ostida yashaydigan, har kuni millionlab nigohlar ostida harakat qiladigan yigit uchun bu juda katta sinov. Ammo ota nazarida o‘g‘li bu sinovni ham uddalayapti.
“U hamma narsada eng zo‘r”
Nasraoui keyinroq so‘zini yanada keskinroq ohangda davom ettiradi. U faqat futbolni emas, butun hayotni o‘lchovga qo‘yadi.
“U hamma narsada eng yaxshi: nafaqat futbolda, balki muhabbatda, inson sifatida, har bir masalada. Buning asosiy sababi — u Xudoning in’omiga ega. Bu juda muhim va qadrlanishi kerak”, — deydi u.
Bu so‘zlar ortida ortiqcha romantika emas, balki o‘z o‘g‘lining har bir qadamini yaqinidan ko‘rib kelgan otaning qat’iy ishonchi turibdi. Maydondagi driblinglar, gol paslari, finaldagi sovuqqonlik — bularning barchasi Nasraoui uchun faqat futbolchi Lamine emas, inson Lamine’ning ham ko‘zgusi.
Rocafonda: bir mahalla, bir ramz
Nasraoui so‘zini keyin Rocafonda mahallasiga buradi. Lamine’ning ildizlari aynan shu yerda, ko‘chalarida to‘p tepib ulg‘aygan, orzularini shu yerda shakllantirgan.
“Bu mahalla dunyodagi eng zo‘r, Ispaniyadagi eng zo‘r, chunki bu yerda hammamiz tengmiz va hammamiz bir-birimizni bir xil muhabbat bilan yaxshi ko‘ramiz. Rocafonda 304 yashasin, u hamma uchun ramz va ishora”, — deydi u.
Rocafonda Nasraoui tilida shunchaki manzil emas, balki xarakter manbai. Lamine’ning maydondagi jur’ati, o‘ziga bo‘lgan ishonchi, hech kimdan cho‘chimasdan driblingga kirib borishi — bularning ildizi ham o‘sha mahalla ruhi bilan bog‘liqdek.
Bugun Jahon chempionati kubogi bilan suratga tushayotgan yulduzning orqasida Rocafonda ko‘chalari, 304-uy, bolalikdagi oddiy darvozalar va asfaltga tushgan minglab zarbalar turibdi.
Messi bilan surat: tasodifmi yoki ramz?
Nasraoui, albatta, futbol olamida allaqachon afsonaga aylangan bir lahzani ham eslamasdan o‘tolmaydi. 2007-yilda “Sport” va UNICEF hamkorligidagi kampaniya chog‘ida tushgan mashhur surat — kichik Lamine va Lionel Messi yonma-yon.
O‘sha paytda bu surat shunchaki chiroyli kadr edi. Bugun esa u tarixiy ramzga aylangandek.
“Balki o‘sha suratda Lamine Messiga baraka bergandir. Hayotda ba’zan shunchaki go‘zal tasodiflar bo‘ladi”, — deydi Mounir Nasraoui.
Bugun dunyo chempioniga aylangan, “Barcelona”ning yangi yuziga aylanayotgan Lamine Yamal uchun o‘sha surat endi faqat bolalik xotirasi emas. U avlodlar almashinuvi, Messi davridan keyingi sahnaga chiqayotgan yangi yulduzlar to‘lqinining ramziga o‘xshaydi.
Savol esa endi bitta: Rocafonda’dan chiqqan bu yigit keyingi o‘n yillikda nafaqat Ispaniya, balki butun futbol tarixining yo‘nalishini ham o‘zgartira oladimi?
