Joel Mvuka: Bodo/Glimtga qaytish va yangi maqsadlar
Joel Mvuka uchun bu yoz nafaqat transfer oynasi, balki yo‘l ajralish lahzasi bo‘ldi. U kutilgan portlashni keltira olmagan, qisqa va g‘ira-shira “Celtic” davridan so‘ng yana o‘zini uyida – Norvegiya chempioni “Bodo/Glimt”da topdi. To‘rt yillik shartnoma, yangi sahifa, aniq maqsad: maydonga qaytish va o‘zini isbotlash.
Glazgoda ochilmagan imkoniyat
23 yoshli hujumchi qanot o‘tgan mavsumda “Lorient”dan “Celtic”ga kelganida, u ko‘pchilik uchun tezlik, dribling va yangi energiya va’dasi edi. Ammo bu va’dalar qog‘ozda qoldi. Mvuka uchun Parkheaddagi vaqt deyarli faqat mashg‘ulotlar va zaxira o‘rindig‘i bilan o‘tdi.
U “Celtic” safida atigi bitta o‘yinni asosiy tarkibda boshladi – Shotlandiya kubogida “Dundee”ga qarshi. Shundan tashqari, u faqat bitta yirik sahnani ko‘rdi: Ibroxda, 2026-yil 8-mart kuni, Shotlandiya kubogi doirasidagi “Rangers”ga qarshi Glazgou derbisida zaxiradan maydonga tushdi. Katta o‘yin, keskin atmosfera, lekin u yerda ham Mvuka uchun bu burilish nuqtasiga aylanmadi.
Premiershipda esa u bir daqiqa ham o‘ynamadi. Mavsum tugashi bilan u “Lorient”ga qaytdi. “Celtic”dagi tajriba – ko‘proq ichki kurash, o‘ziga savollar, javobsiz qolgan umidlar.
“Men kam o‘ynadim, lekin ko‘p narsani oldim”
Mvuka bu davrni yashirishga urinmaydi. U “The National” orqali ochiq gapirdi:
“Men juda ko‘p o‘ynamadim, lekin shunga qaramay yaxshi tajriba orttirdim. O‘yinlar ko‘p bo‘lmagan bo‘lsa ham, bu tajribani o‘zim bilan olib ketaman. Men endi kattaroqman, tajribaliroqman va bu yerga yaxshiroq futbolchi sifatida qaytdim”.
Bu so‘zlarda pushaymonlikdan ko‘ra ko‘proq qat’iyat seziladi. U Glazgodagi muvaffaqiyatsizlikni tamg‘a emas, pishituvchi bosqich sifatida qabul qilgan.
Bodo/Glimtga qaytish – tanish yuzlar, tanish ritm
Norvegiyada esa boshqa manzara. Mvuka “Bodo/Glimt”da avval ham muvaffaqiyat ko‘rgan, u yerda o‘sib, do‘stlar orttirgan, jamoaning ritmini his qilgan. Endi u aynan shu joyga qaytdi.
“Qaytganimdan juda xursandman. O‘zimni yaxshi his qilyapman va bu yerda bo‘lganimdan beri yanada yaxshilanganman”, – deydi u.
Uning so‘zlariga ko‘ra, “Glimt”dagi avvalgi davri nafaqat futbol, balki hayot tarzi bilan ham esda qolgan:
“Bu yerda juda yaxshi vaqt o‘tkazganman. Ko‘p do‘stlar orttirganman, maydonda ham, undan tashqarida ham o‘zimni yaxshi his qilganman. Qaytishda aynan shuni ham inobatga oldim”.
U klubni tark etganidan beri ham chetdan kuzatib kelgan:
“Ketganimdan beri ‘Bodo/Glimt’ni kuzatib bordim va ular juda kuchli jamoaga aylanganini ko‘rdim”.
Demak, bu qaytish – shunchaki eski tanish joyga qaytish emas. Bu endi kuchaygan jamoaga, yuqori talablar qo‘yadigan muhitga kirib borish.
Chempionlar ligasi orzusi va mos tushgan juftlik
Norvegiya chempionlari so‘nggi yillarda yevropalik raqiblar uchun noqulay, yoqimsiz raqibga aylandi. Klub Chempionlar ligasi yo‘llanmasi uchun kurashar ekan, Mvuka ham bu sahnani ko‘zlaydi:
“Ketma-ket ikki yil Chempionlar ligasi guruh bosqichiga kirish juda zo‘r bo‘lardi. Men bilan klub o‘rtasida juda yaxshi moslik bor”.
Bu gaplar shunchaki odatiy transfer bayonoti emas. U maydonga chanqoq, o‘zini ko‘rsatishga majbur bo‘lgan futbolchining ichki talabi. “Celtic”dagi mavsum uni o‘ynash zarurligiga, ritm va ishonch yo‘qligida hatto iste’dod ham so‘nib qolishi mumkinligiga ishontirdi.
Endi esa unda bor narsa aniq: o‘ynash vaqti, tanish klub, aniq maqsadlar va o‘zini qayta isbotlash imkoniyati. Savol bitta: Bodo shamollari bu safar Joel Mvukani nafaqat Norvegiya, balki Yevropa sahnasida ham balandga ko‘tara oladimi?
