Ispaniya va Argentina: Jahon chempionati finali oldidan tahlil
Jahon chempionati finali yaqinlashar ekan, Ispaniya atrofidagi kayfiyat g‘alati darajada ikki xil. Bir tomonda — Luis de la Fuente qo‘l ostidagi jamoaga bo‘lgan ishonch, ikkinchi tomonda esa — Lionel Scaloni boshqarayotgan amaldagi jahon chempioniga nisbatan sezilarli xavotir.
Radio dasturi La Tribu efirida so‘zga chiqqan David Sánchez aynan shu ichki ziddiyatni aniq ifodaladi: ishonch bor, lekin bo‘shashish yo‘q.
Ispaniya ancha yaxshi jamoa, lekin…
Sánchez raqib nomi ma’lum bo‘lgach ham fikrini o‘zgartirmaganini ochiq aytdi. Uningcha, bu finalda favorit baribir Ispaniya.
“Finaldagi raqib kim bo‘lishidan qat’i nazar, men avvalgidek o‘ylayman: Ispaniya Argentinadan ancha yaxshi jamoa. Luis de la Fuente jamoasi Leo Messi jamoasiga qaraganda ancha yaxshi futbol o‘ynaydi”, — deya ta’kidladi u.
Bu qat’iy baho. U Ispaniyaning o‘yini, to‘p nazorati, pressing intensivligi va umumiy ritmini shu darajada yuqori baholayaptiki, hatto Messi boshchiligidagi jamoani ham bu mezonda pastroq qo‘yadi.
Ammo Sánchez bir nuqtani alohida urg‘ulab o‘tadi: bu ishonch hech qachon hurmatsizlikka aylanmasligi kerak. Ayniqsa, amaldagi jahon chempioniga nisbatan.
Argentinaning “boshqa futboli”
Sánchez turnir davomida Argentinaning o‘yinini diqqat bilan kuzatgan va bitta xulosaga kelgan: bu jamoa faqat chiroyli kombinatsion futbolni emas, kerak bo‘lsa, juda “qiyin” o‘yinni ham biladi.
“Argentina futbol o‘ynashni biladi va yana boshqa futbolni ham biladi, Ispaniya esa Albiseleste kabi aynan o‘sha boshqa futbolga unchalik usta emas”, — deya tushuntirdi u.
Bu “boshqa futbol” deganda u nimani nazarda tutayotgani tushunarli: taktik foullar, ritmni buzish, ruhiy bosim, hakam bilan ishlash, o‘yinni o‘zi xohlagan yo‘nalishga burish. Bunday hududda Argentina ko‘p yillik tajribaga ega. Ispaniya esa odatda o‘yinni to‘p bilan hal qilishni afzal ko‘radi.
Shu bois Sánchez nazarida, agar final “normal” ssenariy bo‘yicha kechsa, ustunlik Ispaniya tomonida bo‘ladi. Ammo o‘yin asabiy, bo‘lak-bo‘lak, to‘xtovlarga boy bo‘lib ketsa, Argentinaning qo‘li baland kelishi mumkin.
Nyu-Yorkda kubokni ko‘tarayotgan sardorlar tasavvuridan voz kechmayman
Shunga qaramay, u yakuniy natija borasida juda aniq.
“Agar hammasi odatdagidek kechsa, mantiqan olganda, Nyu-Yorkda terma jamoa sardorlari Jahon chempionati kubogini ko‘tarayotganini tasavvur qilish mumkin bo‘ladi”, — dedi Sánchez.
Bu gaplarda ortiqcha ehtiyotkorlik yo‘q. U Ispaniyaning futbol sifatiga shunchalik ishonyaptiki, normal o‘yin sharoitida natija deyarli oldindan yozilgandek ko‘rinadi.
Ammo shu bilan birga, u yana bir bor ogohlantiradi: “normal” ssenariy o‘zi kelmaydi. Uni maydonda, har bir epizodda, har bir qarorda o‘zi yaratish kerak bo‘ladi.
Messi va argentinalarga bir tomchi ham ishonmayman
Sánchezning asosiy xabari aynan shu yerda yanada keskinlashadi. U ishonch bilan bo‘shashish o‘rtasida juda nozik chiziq borligini eslatadi.
“Men hali ham amaldagi jahon chempionidan biroz qo‘rqish yaxshi deb hisoblayman”, — deydi u. So‘ng esa Fransiyani misol qilib keltiradi.
Uning fikricha, Fransiya butun turnir davomida o‘ziga berilgan maqtovlarga haddan tashqari ishondi va natijada Luis de la Fuente jamoasiga qarshi bahsga biroz bo‘shashgan holda chiqdi. Bunday xato finalda takrorlansa, buning narxi juda qimmatga tushishi mumkin.
Shu o‘rinda u keskin jumla ishlatadi: Messi va argentinalarga “bir tomchi ham” ishonmaslik kerakligini aytadi. Gap, albatta, sport ma’nosida — ularning tajribasi, o‘yinni aylantirib yuborish qobiliyati, kichik ustunlikni ham katta g‘alabaga aylantirish odati haqida ketmoqda.
Qo‘rquv sifatida emas, qurol sifatida
Sánchez “ma’lum darajadagi qo‘rquv”ni kamchilik emas, afzallik sifatida ko‘radi. Unga ko‘ra, bu hissiyot Ispaniyani hushyor tutadi, har bir duelga maksimal darajada kirishishga majbur qiladi, o‘zini allaqachon favorit deb hisoblab, maydonga sayrga chiqqandek bo‘lib qolishiga yo‘l qo‘ymaydi.
Ispaniya bugun, uning nazarida, yaxshiroq futbol o‘ynaydi. Argentina esa yaxshiroq kurashadi. Final esa ko‘pincha aynan kurashga aylanadi.
Savol endi shunda: Nyu-York osmonida ko‘tariladigan kubokni texnika va tizim yutib oladimi yoki tajriba va “boshqa futbol”mi?
