Franco Baresi: Milanning afsonaviy himoyachisi vafot etdi
Italiya futbolining yuragi yana bir bor siqildi. 66 yoshida afsonaviy himoyachi, butun faoliyatini Milanga bag‘ishlagan Franco Baresi vafot etdi. Bu xabar chiqqan zahoti nafaqat Italiyada, balki butun futbol olamida chuqur sukut va og‘ir iztirob hukm surdi.
San-Siro tribunalarini yillar davomida boshqarib kelgan, chiziq ustida o‘zi bir qo‘rg‘on bo‘lgan markaziy himoyachi endi yo‘q. Biroq uning nomi, uning uslubi, uning qat’iyati — hanuz futbolning eng yuqori cho‘qqilaridan biri sifatida tilga olinadi.
Bir klub, bir ramz
Baresi professional futbolni faqat bitta klubda o‘ynab o‘tkazdi. Milan libosini kiyib, u nafaqat jamoaning, balki butun klub falsafasining ramziga aylandi. Uning davrida “Rossoneri” Yevropani larzaga keltirdi, Italiya chempionatini yillar davomida hukmronlik ostida ushlab turdi.
Uning o‘yini shunchaki himoya emasdi. Bu — mudofaa san’ati edi. O‘qish, oldindan sezish, vaqtni his qilish, sardorlik. Aynan shu fazilatlar uni futbol tarixidagi eng buyuk himoyachilardan biri qatoriga qo‘shdi.
Zoffning og‘ir so‘zlari
Italiya futbolining yana bir ustuni, sobiq darvozabon Dino Zoff ham bu xabarni og‘ir qabul qildi. U hamkasbini eslar ekan, faqat maydondagi yutuqlarni emas, insoniy fazilatlarini ham urg‘uladi.
Zoff Baresini “maydonda ham, undan tashqarida ham chempion” deb ta’rifladi. Uningcha, bu yo‘qotish — faqat bir oilaning yoki bir klubning dardigina emas, butun Italiya sporti uchun zarba. Baresi klub darajasida ham, terma jamoa bilan ham hamma narsa yutdi: kuboklar, skudettilar, xalqaro sovrinlar. Eng muhimi, bularning barchasini munosib mehnat va sha’n bilan qo‘lga kiritdi.
Madrid ham bosh egdi
Baresining obro‘si Italiya chegaralaridan ancha uzoqqa o‘tib ketgan edi. Real Madrid ham rasmiy bayonot bilan chiqib, Baresining oilasi va Milan klubiga chuqur hamdardlik bildirdi.
Ispaniya grandlari o‘z xotirasida ayniqsa bir davrni alohida tilga oldi — Arrigo Sacchi boshchiligidagi “Milan” bilan Yevropa Chempionlar Kubogi to‘qnashuvlarini. 1989 va 1990-yillarda “Rossoneri” aynan Real Madridni yo‘ldan olib tashlab, keyin kubokni boshi uzra ko‘targan. O‘sha yillarning ramziy lahzalaridan biri — Baresi sardorlik bog‘ichi bilan Real Madrid ustidan 5:0 hisobidagi tarixiy g‘alabada jamoasini boshqargan o‘yin.
Bu faqat hisob emasdi. Bu Italiya futbolining Yevropa sahnasidagi kuch namoyishi edi. Va uning markazida Baresi turardi.
UEFA ta’zim qiladi
Yevropa futbolining bosh tashkiloti ham jim qolmadi. UEFA Baresining klub va terma jamoa darajasidagi yutuqlarini alohida e’tirof etdi.
Rasmiy raqamlar o‘z-o‘zidan gapiradi: uch marta Yevropa Chempionlar Kubogi, ikki marta UEFA Superkubogi, Italiya terma jamoasi safida 81 o‘yin. Bu raqamlar ortida esa o‘nlab mavsumlik barqarorlik, intizom va eng yuqori darajadagi professionalizm yotadi.
Italiya klublari birlashdi
Baresining ketishi Italiya futbolidagi barcha raqobatni, barcha dushmanlikni bir lahzaga unutdirib qo‘ydi. Mamlakat bo‘ylab klublar bir ovozdan hurmat bajo keltirdi.
Napoli prezidenti Aurelio De Laurentiis va jamoa bosh murabbiyi Massimiliano Allegri Baresining oilasiga yo‘llangan chuqur ta’ziya xatini birgalikda imzoladi. Bu hammasini aytib turibdi: raqobat maydonda qoladi, afsonalarga esa hamma birdek bosh egadi.
Monza ham o‘z bayonotida Baresini “global futbol ikonkasi” sifatida ta’rifladi. Ular uni kelajak avlodlar uchun mutlaq namuna deb atashdi — faqat o‘yini bilan emas, o‘zini tutishi, sadoqati, kasbiga bo‘lgan hurmati bilan ham.
Savol ochiq qoladi
Franco Baresi endi yo‘q. Ammo uning nomi San Siro tribunalarida, yosh himoyachilarning orzularida, eski videoyozuvlarni yana va yana tomosha qilayotgan muxlislar xotirasida yashashda davom etadi.
Bugun Italiya futboli o‘z ustunlaridan birini yo‘qotdi. Ertaga esa yana bir savol yangraydi: Baresi darajasidagi, butun faoliyatini bitta klubga bag‘ishlaydigan, shu qadar sodiq va shu qadar buyuk himoyachini yana qachon ko‘ramiz?
