Fermin: Eng Yomon Yozdan Qaytish Orzusi
Yozgi ta’til ko‘pchilik futbolchilar uchun dam olish, nafas rostlash fasli bo‘lishi mumkin. Fermin uchun esa bu safar butuncha boshqa manzara chizildi. U o‘zi tan olganidek, bu uning hayotidagi “eng yomon yoz” bo‘ldi.
Yulduzlik sari ko‘tarilayotgan, formasining cho‘qqisiga chiqqan payti edi. Hammasi joyida, hammasi iziga tushayotgandi. Keyin esa jarohat kelib, hamma narsani bir zumda to‘xtatib qo‘ydi. Shunchaki tana og‘rig‘i emas – orzu to‘xtadi, reja buzildi, ichkarida nimadir sinib tushdi.
U shunchalik larzaga tushdiki, dastlab Ispaniya o‘yinlarini ham yoqolmay qoldi. Jahon chempionatini tomosha qilish – u uchun jazodek tuyuldi. U bo‘lishi kerak bo‘lgan sahna, u qo‘ldan chiqargan imkon. Televizor ekrani unga maydondan ham kattaroq masofa bo‘lib ko‘rindi.
Keyin asta-sekin ichki qarshilik yumshadi. Jamoadoshlari yutqani emas, yutgani uni taskin berdi. Ular Jahon chempioni bo‘ldi. Fermin esa yon tomondan qarab turdi. Turnir oxirlariga borib, ko‘ngli biroz yengillashdi va u Nyu-Yorkka uchib, finalni stadiondan tirik efirda ko‘rishga qaror qildi. Bu qaror – ichki yarani tan olish, lekin undan qochmaslik qarori edi.
Endi esa surat butunlay o‘zgargan. Uzoq va mashaqqatli reabilitatsiyadan so‘ng Fermin tunnel oxiridagi yorug‘likni nihoyat yaqqol ko‘ra boshladi. Angliyadagi yig‘in chog‘ida u Hansi Flick boshchiligidagi jamoa bilan yonma-yon ishlayapti, har bir mashg‘ulotni o‘ziga kichik finaldek qabul qilmoqda. Maqsad bitta: yangi mavsum oldidan yana o‘sha o‘tkir o‘yin ritmini qaytarib olish.
Eng muhimi – u o‘z tanasiga yana ishonmoqda. Har kuni o‘zini yaxshiroq his qilayotganini aytadi, og‘riq yo‘q. Futbolchi uchun bundan katta xushxabar bo‘lmaydi. Shuning uchun ham u ko‘zini Joan Gamper Trophyga tikkan. O‘sha o‘rtoqlik uchrashuvida kamida bir necha daqiqa maydonga tushish imkonini ko‘rayapti. Bu shunchaki o‘yin emas, qaytish eshigi.
Fermin o‘zi uchun bu yozni azob emas, yonilg‘i sifatida qabul qilmoqda. Og‘riqni motivatsiyaga aylantirish – top futbolchilarning haqiqiy sinovi. U o‘tgan mavsumlarda “Barca”ga qanday yordam bera olishini allaqachon ko‘rsatganini eslatadi va shu yo‘lni davom ettirishga qat’iy bel bog‘lagan. Endi u maydonga qaytib, o‘sha darajani nafaqat takrorlash, balki oshirishga ham tayyorligini aytmoqda.
Uning qarashlari esa aniq va yuksak: jamoa ichida “Champions League”ni yutish orzusi hammani birlashtirib turibdi. So‘nggi ikki yil yopildi, endi yangi sahifa ochilmoqda. Uch yildan beri birga o‘ynayotgan, birga yutqazib, birga yutgan bu guruh, Fermin fikricha, nihoyat Yevropa tojiga jiddiy da’vogarlik qilishga tayyor.
Mahalliy front esa kamroq murakkab emas. Ketma-ket uchinchi liga chempionligi – har qanday klub uchun ulkan sinov. Raqobat kuchli, bosim doimiy, xatoga joy deyarli yo‘q. Fermin buni yaxshi biladi. Lekin u ham, jamoa ham bitta narsaga ishongan: agar o‘z o‘yiniga sodiq qolsa va ichkarida birlashsa, uchinchi chempionlik ham, Yevropa sahnasidagi katta sovrin ham orzu bo‘lib qolmaydi.
Bu yoz Ferminni sindirmadi. Uni yanada qattiqroq qildi. Endi savol bitta: maydonga qaytganida, bu og‘riqli yoz uni qancha balandga ko‘taradi?
