Fabregas: Arsenalning sabr va reja bilan yutuqlari
Emirates kechasi tugaganida stadion sekin bo‘shar, lekin bir odamning ko‘zida hali ham o‘sha yillar davom etgan loyihaning bahosi yaltirab turardi. Bu – 303 o‘yin o‘tkazgan sobiq “Gunners” sardori Cesc Fabregas edi. U maydondan ketgan, lekin klubning yo‘l xaritasiga bo‘lgan hurmati yanada kuchaygan.
Fabregas o‘yindan keyin tribunalar ostida to‘xtab, gapni uzoqdan boshlamadi. Uningcha, bugungi Arsenalning eng katta g‘alabasi – trofeylar emas, balki sakkiz yil avval boshlangan qat’iy strategiyaga sodiqlik.
“Tabriklar klubga umuman, – dedi u. – Yetti-sakkiz yil avval bu loyiha boshlanganidan beri. Chunki siz futbol olamida har kuni ko‘radigan narsalardan farqli o‘laroq, Arsenal qilgan ish, ayniqsa qiyin paytlarda, deyarli mavjud emas”.
Uch yil ketma-ket sakkizinchi o‘rin – lekin rejadan qaytish yo‘q
Fabregas klub rahbariyatining Mikel Arteta davrining boshidagi larzali yillarda ham yo‘ldan og‘maganini alohida ta’kidladi. Natijalar titrab turgan, lekin yo‘nalish o‘zgarmagan.
U o‘tgan mavsum Chempionlar Ligasi o‘yiniga kelganida Edu va Andrea Berta bilan bo‘lgan suhbatini esladi: “Men Eduga, Andreaga o‘tgan yili Chempionlar Ligasi o‘yiniga kelganimda aytdim: butun klubni tabriklayman sabr uchun, birga qolganingiz uchun, reja bo‘yicha ketganingiz uchun. Uch yil ketma-ket, adashmasam, sakkizinchi, sakkizinchi, sakkizinchi bo‘ldingiz. To‘rtinchi yili deyarli Chempionlar Ligasi, katta hafsalapirarlik, Tottenham keladi, beshinchi bo‘lib tugatasiz. Lekin baribir davom etasiz, chunki sizda reja bor, maqsad bor, o‘sish bor. Oldinga qarab yurishda davom etasiz”.
Hozirgi davrda bu deyarli ko‘rinmaydigan manzara. Ko‘p klub uchta mag‘lubiyatdan keyin hammasini buzib, yangi yo‘l izlaydi. Arsenal esa uch yil ketma-ket o‘rtamiyona o‘rinlarda qolgan bo‘lsa ham, Arteta bilan birga qolishni tanladi. Bugungi barqarorlik, kurashuvchan tarkib va aniq o‘yin falsafasi – aynan o‘sha qarorlarning mevasi.
“Uchta o‘yin yutqazasan – murabbiyni almashtirasan”
Fabregasning tanqid nishoni – zamonaviy futbolning shoshqaloqligi. U so‘zlarini yashirmadi.
“Bugun futbolda biz aynan shuni yo‘qotdik, – dedi u. – Uchta o‘yinni yutqazasan, murabbiyni almashtirasan. U bir uslubda o‘ynagan, endi boshqasi keladi, boshqa uslub. Oxir-oqibat, bunga unchalik ishonmayman”.
Uning fikricha, bu tebranishlar klub ruhini yemiradi, o‘yinchilarga ham, tomoshabinlarga ham aniq yo‘l ko‘rsatmaydi. Arsenal misolida esa boshqacha manzara: murabbiy uslubi, transfer siyosati, akademiyadan chiqayotgan futbolchilar – hammasi bitta chiziqqa ulangan.
Fabregas endi bu tamoyillarni Italiyada, Como klubida qayta qurishga urinmoqda. U o‘zini shunday imkoniyatga ega bo‘lgani uchun omadli his qiladi.
“Men juda omadliman, – deydi u. – Loyiha ichidaman, albatta ancha past darajada, tarix, hammasi boshqa, lekin biz Arsenalda bo‘lgan barqarorlikka qarab harakat qilyapmiz. Ularning qadriyatlari, olib kirayotgan madaniyati – biz uchun yo‘l-yo‘riq”.
Como uchun yo‘l – Arsenal izidan
Como hozircha Arsenal darajasidan yiroq. Buni Fabregas o‘zi ham tan oladi. Lekin u aynan shuning o‘zini qiziqtirishini aytadi: pastdan boshlash, lekin yuqoridagi namunaga qarab yurish.
Unga ko‘ra, asosiy narsa – o‘yinchilar ongiga shu qadriyatlarni singdirish. Natijalar kelishi uchun vaqt kerak bo‘ladi, sabr ham. Arsenal misolida bu allaqachon isbotlangan.
“Mikel juda katta ish qildi, deb o‘ylayman, – dedi sobiq ispaniyalik yarim himoyachi. – Men ularga faqat eng yaxshisini tilayman. Hozirgi guruhning aksariyat yigitlari bilan gaplashsangiz, ular yaxshi yigitlar. Yaxshi futbol o‘ynashni xohlashadi, hurmatli, rejaga doim sodiq. Buni ko‘rasiz. Haqiqatan, bu yerga qaytib kelib, shu hissiyot hidini yana sezishdan juda baxtiyorman”.
Uning bu so‘zlari Emiratesdagi bugungi muhitni aniq tasvirlab turibdi: bu yerda nafaqat natijalar, balki o‘zini oqlagan falsafa ham bor.
Oldinda – Manchester City, keyin esa taxtni himoya qilish
Arsenal endi navbatdagi sinovga qarab yuribdi. Yakshanba kuni Cardiffdagi Community Shield bahsida raqib – Manchester City. Bu faqat mavsumoldi sovrin emas, balki so‘nggi yillarda Angliya futbolini belgilab kelayotgan ikki loyiha to‘qnashuvi.
Oradan olti kun o‘tib, Premier League chempionligi himoyasi boshlanadi. Birinchi raqib – yangi ko‘tarilgan Coventry City. Qog‘ozda bu oson startdek ko‘rinishi mumkin, lekin chempion uchun har bir qadam nazorat ostida bo‘ladi.
O‘sha yakshanba kuni boshqa sahnada Fabregasning hozirgi jamoasi ham maydonga tushadi. Como ikki bor Liverpool bilan o‘rtoqlik o‘yini o‘tkazadi: avval yopiq eshiklar ortida, so‘ngra muxlislar ishtirokida. Shundan keyin ular butun e’tiborini kelasi shanba kungi Serie A ochilishiga, Udinese bilan uchrashuvga qaratadi.
Emiratesdagi kecha esa bir savolni ochiq qoldirdi: sabr va reja Arsenalni bu darajaga olib chiqqan bo‘lsa, shu yo‘l ularni yana bir bor Angliya taxtiga, balki undan ham yuqoriga olib chiqadimi?
