UZB sport

Eronning Los Angelesdagi murojaati: Tinchlik va do‘stlik

Los Angeles Stadium dagi tinimsiz 90 daqiqa, hisobdagi “0:0” va charchagan futbolchilar. Eron terma jamoasi Belgiya bilan bo‘sh kelmadi, ammo o‘yin yakunida haqiqiy zarba maydonda emas, kiyinish xonasida berildi.

Eron futbolchilari Los Angelesni tark etar ekan, ortida faqat ter bilan ho‘l liboslar va ishlatilgan bintlarni emas, balki butun turnir kayfiyatini o‘zgartiradigan qo‘l yozma xabarni ham qoldirdi.

“Barcha xalqlar orasida tinchlik, hurmat va do‘stlik hukm sursin”.

Kiyim almashtirish xonasida stol ustiga qo‘yib ketilgan shu jumla, bu jahon chempionati atrofidagi siyosiy fonni hisobga olsak, oddiy odob-axloq ifodasi emas, aniq va qat’iy pozitsiya edi.

Maydondan tashqaridagi kontekst

Eron jamoasi hozirgi mundialda faqat sport uchun emas, og‘ir tarixiy fon ichida o‘ynayapti. Ularning mamlakati bilan turnir hamkash mezbonlaridan biri bo‘lgan AQSh urushni tugatish bo‘yicha muzokaralar olib bormoqda. Arenada esa bir xil maydon, bir xil qoidalar, bir xil to‘p.

Shunday pallada Eron terma jamoasining ohangdor, biroq keskin mazmundagi murojaati e’tiborni o‘yindan tortib, yanada kengroq sahnaga – xalqlar o‘rtasidagi munosabatlar maydoniga olib chiqdi.

Xabarni Eron Futbol Federatsiyasi – Football Federation of Iran (FFIRI) ommaga taqdim etdi. Qo‘l yozma matn qadimiy tarixni eslatishdan boshlanadi:

“Yuzlab, minglab yillar avvalgi qadimiy Forsdan bugungi zamonaviy, madaniyatli Erongacha – Eron ruhi hanuz tirik va sobit”.

Bu satrlar shunchaki tarix darsi emasdi. Bu – o‘zligini eslatish, maydonga chiqqan 11 nafar futbolchi ortida turgan xalqni, uning o‘tmishi va hozirgi kurashini ko‘rsatish urinishiday tuyuldi.

G‘urur, sharaf va oriyat

Eron delegatsiyasi Los Angelesga baland bosh bilan kelganini yashirmadi. Xabarda davom etadi:

“Biz Los Angelesga g‘urur bilan keldik, sharaf bilan raqobat qildik va oriyat bilan ketmoqdamiz”.

Goalless draw, hisobda nol. Lekin bu jumlalar Eron uchun natija jadvalidagi bir ochkodan ko‘ra muhimroqdek ko‘rindi. Ular o‘z ishtirokini faqat sport mezonlari bilan o‘lchashni istamayotgani ayon bo‘ldi.

Kiyim xonasida qoldirilgan minnatdorchilik ham aniq manzilga qaratilgan edi:

“Rahmat, Los Angeles, mehmondo‘stliging uchun”.

Bu so‘zlar tribuna, shahar va mezbonlarga ishora qildi. Biroq keyingi satr yurakni biroz siqadi:

“Va rahmat har bir eronlikka – shu 180 daqiqa davomida Eron uchun qalbini, ovozini va ruhini bergan har bir insonga”.

Ikki o‘yin, jami 180 daqiqa. Nol gollar, ammo kuchli hissiyotlar. Jamoa bu daqiqalarni shunchaki futbol vaqti emas, xalqning birlashish onlari sifatida talqin qilayotgandek.

So‘nggi satr esa butun xabarning ohangini yakunlaydi:

“Barcha xalqlar orasida tinchlik, hurmat va do‘stlik hukm sursin”.

Bu ibora o‘yinning o‘zidan ham ko‘proq esda qolishi mumkin. Los Angelesdagi shu kichik xonada yozilgan murojaat, jahon chempionati davom etar ekan, yana qancha kiyinish xonasida, qancha mamlakatda o‘qiladi?