Edmonton Oilers: Babcockning yangi davrining boshlanishi

Edmonton — Muzlatilgan muz ustida yangi davr odatda shovqinsiz boshlanmaydi. Mike Babcockning Edmonton Oilers bilan ilk mashg‘uloti esa aynan shunday bo‘ldi: baland ovoz, to‘xtovsiz talab va birinchi kundanoq aniq chizilgan chegaralar.

U maydonga chiqishi bilan zalda bitta fikr aylanib turdi: bu jamoada endi “yulduzlar” emas, butun tarkib javobgar bo‘ladi.

“Har kim muhim bo‘ladi” davri

Babcock birinchi gapidayoq o‘yinchilar oldiga qo‘yiladigan talabni keskin qilib qo‘ydi. U o‘yin uslubini, detallarni, har bir harakatning manzilini tushuntirdi. Uning nazarida, bu jamoa faqat Connor McDavid va Leon Draisaitl yelkasida yashab qolmaydi.

“Detallarni bilsang, hamma bir xil darajada muhim bo‘la oladi,” degan mazmundagi murojaati mashg‘ulotning ohangini belgilab berdi. “Detallar yo‘qolsa, hech kim qaerga borishni bilmaydi. Shunda faqat eng zo‘rlar muhim bo‘lib qoladi.”

Yangi murabbiy aynan shu yillardan beri Edmontonni qiynab kelayotgan muammoni sindirishga urinmoqda: faqat yuqori bo‘g‘in emas, to‘liq tarkib taqdirni hal qiladigan jamoa yaratish.

U buni darrov muz ustida ko‘rsatdi ham. Birinchi mashg‘ulotda u Connor McDavid va Leon Draisaitlni birga qo‘ydi, qanotga Vasiliy Podkolzinni qo‘shdi. Ikkinchi asosiy uchlikda Ryan Nugent-Hopkins markazda, yonida Zach Hyman va Ike Howard.

Babcock 97 va 29-raqamlarni birga boshlash niyatini yashirmadi, lekin har bir top-uchlikdagi “uchinchi bo‘lak” hali ochiq masala. Bu esa bir narsani anglatadi: bu kuzda Edmontonda hech kimga kafolat yo‘q.

Draisaitl buni juda sodda qilib ifoda etdi: bu mavsumda hammasi kundalik odatlardan boshlanadi. Mashg‘ulotlar, mayda detallar, so‘nggi yillarda biroz yo‘qolib ketgan “mayda ishlar”ni qayta tiklash vaqti keldi.

Himoyachi Ryan Shea ham xuddi shu kayfiyatni sezdi. U murabbiyning talabi birinchi kundanoq aniq bo‘lganini aytdi: tezlik, ritm, har bir mashqni oxirigacha bajarish, darvoza oldida to‘xtash. Unga ko‘ra, yaxshi o‘yinchi va yaxshi jamoa bo‘lish uchun zarur bo‘lgan barcha “mayda” jihatlar bo‘yicha Babcock tinmay bosim o‘tkazgan.

Himoyada yangi juftliklar, eski avtoritetlar

Eng ko‘zga tashlangan o‘zgarishlardan biri — Evan Bouchardning Ryan Shea bilan juftlashtirilishi bo‘ldi. So‘nggi uch yil davomida Bouchard bilan yonma-yon o‘ynagan Mattias Ekholm esa endi yosh Shakir Mukhamadullin bilan birga ko‘rindi.

Bu Ekholm endi tarkibda pastroqqa tushadimi, degan savolni tug‘dirdi. Babcock bunga keskin chizgi qo‘ydi: bu faqat yangi kelgan yigitni moslashtirish uchun tanlangan vaqtinchalik yechim. U Ekholmni “erkak”, “haqiqiy yetakchi” sifatida ta’riflab, aynan u Mukhamadullinni yo‘lga solishga yordam berishini aytdi.

Shea esa o‘zi uchun yangi bobni ochmoqda. U fevralda 30 yoshga kiradi, lekin NHL bo‘ylab yo‘li oson bo‘lmadi: Chicago, Dallas, keyin Pittsburgh — uchala jamoa ham uni erkin agent sifatida qo‘yib yuborgan. Shunga qaramay, Pittsburgh ichkarisidagi gaplar boshqa manzarani chizadi: u yerda Shea o‘tgan mavsumdagi eng barqaror himoyachilardan biri, juda ishonchli defanschi sifatida eslanadi.

Shea o‘zi ham shu fikrni tasdiqlaydi: o‘tgan mavsumda murabbiylar shtabi va jamoadoshlar bergan ishonch uning o‘yinini ochib yuborgan. 150 ta NHL o‘yini bilan cheklangan tajribasiga qaramay, u bugun o‘zini tayyor va bu jamoaga g‘alaba keltirishga qodir deb his qiladi.

Statistika ham uning zimmasiga tushadigan mas’uliyatni ko‘rsatib turibdi. O‘tgan mavsumda Bouchard Oilers tarkibida teng kuchdagi vaziyatlarda muz ustida eng ko‘p vaqt o‘tkazgan — har o‘yinga o‘rtacha 19:15. Darnell Nurse esa atigi bir soniyaga kam — 19:14. Endi Nurse San Josega ketgan, demak, deyarli 20 daqiqalik bo‘sh vaqtni kimdir to‘ldirishi kerak.

Bu yerda Shea sahnaga chiqadi. Agar u Bouchard bilan juftlikda qolsa, har kecha 26-27 smena, juftlikning “himoyaviy vijdoni” bo‘lish unga yuklanadi. Pittsburghda u bu rolni juda yaxshi bajargan, lekin o‘tgan mavsumda teng kuchdagi vaziyatlarda atigi 16:27 daqiqa o‘ynagan. Endi esa undan bir pog‘ona yuqoriga sakrash talab qilinadi.

Shea bu bosimdan cho‘chimaydi. U o‘z kuchli tomonlarini bilishini, murabbiylar ham uni yetarlicha tahlil qilganini aytadi. Birinchi mashg‘ulotga kelib, o‘z ismini klubning asosiy himoyachisi Bouchard yonida ko‘rishi esa uning ishonchini yanada oshirgan, xolos.

Birinchi kun: tarkib chizig‘i

Oilers lagerining ilk kunida muz ustida ikkita katta guruh ishladi. Bosh murabbiy hali hech narsani toshga o‘yib qo‘ygani yo‘q, lekin kayfiyat aniq: raqobat, tezlik, rollar uchun kurash.

Birinchi guruhda Draisaitl – McDavid – Podkolzin uchligi markazda bo‘ldi. Ularning ortidan Formenton – Dach – Joseph, Jones – Samanski – Hutson, Tralmaks – Nicholl – Berzkalns kabi uchliklar keldi. Himoyada Shea – Bouchard, Stastney – Emberson, Stillman – Brown, Carfagna – Robinson juftliklari ishladi. Darvozada Jarry va Tompkins navbat bilan mashq qildi.

Ikkinchi guruhda esa Howard – Nugent-Hopkins – Hyman uchligi diqqatni tortdi. Ularning ortidan Frederic – Dickinson – Kapanen, Griffith – Pitlick – Michaels/Harvey, Raty – Marjala – Stonehouse/Tassy kabi kombinatsiyalar sinovdan o‘tdi. Himoyada Walman – Murphy, Ekholm – Mukhamadullin, Leppanen – Cibulka, Sjolund – Akey juftliklari ko‘rindi. Darvozani Levi va Ungar himoya qildi.

Bu hali faqat birinchi kun. Lekin Babcockning qo‘li allaqon sezilyapti: hamma o‘ynaydi, hamma uchun rol bor, lekin bu rolni olish kerak.

Darvozabonlar bo‘limi: so‘nggi imkoniyat hidlanayotgan mavsum

Tristan Jarry uchun bu yoz tinch o‘tmadi. O‘tgan mavsumda Edmontonga kelganidan ko‘p o‘tmay olgan jarohati uning barcha rejasini buzdi. O‘yini tushib ketdi, darvozadagi asosiy o‘rin esa asta-sekin Connor Ingramga o‘tdi. Pleyoffda u atigi bitta o‘yinda ko‘rinish berdi, xolos.

Yozda klub Frederik Andersen va Devon Levini olib kelishi Oilers rahbariyatining Jarryga bo‘lgan ishonchi qanchalik titraganini ko‘rsatib qo‘ydi. Reja oddiy edi: uch darvozabonli tizim, bu shaharda ilgari bo‘lmagan tajriba.

Lekin Andersenning yozgi jarohati hammasini o‘zgartirdi. Endi Jarry yoqtiradimi-yo‘qmi, Edmontonda aniq 1-raqam. Uning ortida esa atigi 39 ta NHL o‘yiniga ega bo‘lgan Levi turibdi.

Jarry o‘zi tan oladi: o‘tgan mavsum yakuni uning xohlagan ssenariysi emas edi. Jarohatdan keyin u o‘zini “o‘zi”dek his qilmadi, ritmni topa olmadi. Endi esa 31 yoshida u yanada keskin haqiqatga yuzlanmoqda: bu mavsum u uchun NHLdagi oxirgi haqiqiy imkoniyat bo‘lishi mumkin.

Uning fikricha, darvozabon bo‘lib yashashning yagona ma’nosi bor: har bir o‘yinni boshlash istagi. Buning uchun esa bitta yo‘l — har kuni, har mashg‘ulotda, har mavsumoldi o‘yinida darvoza huquqini qayta-qayta isbotlash.

Jarry butun yozni Edmontonning o‘zida o‘tkazdi, tayyorgarlik ko‘rdi, o‘zini qayta yig‘ishga urinib ko‘rdi. Endi esa Babcock davri boshlanmoqda, jamoa ichida raqobat qaynayapti, darvozada esa bitta savol turgan: bu mavsum uning karerasini qayta tiklaydimi yoki chiziq tortib beradi?

Edmontonda javobni kutishmaydi. Ular bu mavsumda natija talab qilishadi. Endi navbat muzga tushganlarga — va eng avvalo, darvoza chizig‘ida turgan odamga.