Celticning Avstriyadagi sinovi: LASK bilan o‘yin
Parkheaddagi kecha hali quloqlarda jaranglab turibdi. 3:0 hisobidagi ustunlik, raqibni butun bo‘limlar bo‘ylab bosim ostida ushlab qo‘ygan o‘yin, tribunalarni larzaga keltirgan kechki bahor kayfiyati. Lekin endi Celtic uchun haqiqiy sinov – Avstriyaga safar, LASK mehmonxonasi, o‘z uyida yillar davomida deyarli yengilmay kelayotgan, 61 yillik tanaffusdan so‘ng Austrian Bundesliga chempionligiga erishgan jamoa qarshisida.
Hisob qulay. Vaziyat emas.
Bu juftlikda ustunlik Celtic tomonida, lekin bu bosim ham, ogohlantirish ham. LASK o‘z maydonida raqibni yutib bo‘lmaydigan jamoaga aylangan, tribuna va ritm ularga ishlaydi. Bir lahzalik bo‘shashish – hammasini ostin-ustin qilishi mumkin.
Celtic esa o‘tgan mavsum xatolarini eslaydi. Kengaytirilgan, lekin sifatdan yiroq tarkib, hal qiluvchi pallada yetishmay qolgan sinf, kerakli pallada yo‘q bo‘lib qolgan tajriba. Endi klub boshqa yo‘lni tanladi: ko‘p emas, sifatli transferlar. Natija o‘zini ko‘rsatmoqda – mavsum startida barcha frontlarda uchib ketayotgan jamoa, UEFA Champions League guruh bosqichiga chiqa olish arafasida yana ham kuchayishi kutilayotgan tarkib. LASK bilan safardagi o‘yin shunday fon ostida kelmoqda.
Bu fon Celticni favoritga aylantiradi. Lekin hech kim bu kechani oson bo‘ladi, demayapti.
Himoya: Sinisalo devori va ishonchli to‘rtlik
Darvozada Viljami Sinisalo. Klub bozorni yangi posbon uchun kuzatayotgan bo‘lsa-da, Kasper Schmeichel jarohat olganidan beri finlandiyalik darvozabon o‘zini shunday ko‘rsatdiki, hozircha bu izlanishlar shoshilinch emasdek tuyuladi. U bir necha oy ichida “zaxira variant” maqomidan “birinchi raqam” darajasiga ko‘tarildi. Endi esa undan yana bir sovuqqon, xatosiz kecha talab etiladi.
O‘ng qanot himoyasida Martin O'Neill uchun tanlov deyarli yo‘q – Alistair Johnston oktyabrgacha safdan chiqqan, shuning uchun Colby Donovan yana startda bo‘lishi kutiladi. U Parkheaddagi birinchi o‘yinda ham LASK qanotlarini bezovta qilgan, himoyada ham, oldinga o‘tishda ham agressiv harakat qilgan edi. Endi undan yana shunday energiya talab etiladi, faqat bu safar bosim ostidagi safar o‘yinida.
Markazda esa USMNT dueti – Cameron Carter-Vickers va Auston Trusty. Ular bu mavsumda chiziqning yuragi bo‘lib qoldi: havoda ham, yerda ham qattiq, to‘qnashuvdan qo‘rqmaydi, pressingni yaxshi o‘qiydi. LASK kabi tezkor hujumni yoqtiradigan jamoaga qarshi ular bir lahzaga ham bo‘shashmasligi kerak.
Chap qanotda Kieran Tierney – bu nafaqat himoyachi, balki butun chap koridorning egasi. Uning oldinga chiqishlari, to‘p bilan tezligi va aniq uzatmalari Celtic o‘yiniga kenglik beradi. Aynan shuning uchun u bu chiziqda almashtirib bo‘lmaydigan futbolchiga aylangan. Zarurat tug‘ilsa, skameykada Liam Scales bor – u ham markazda, ham chapda o‘ynay olishi bilan murabbiyga sxemani moslashtirish imkonini beradi.
Markaz: McGregor va Baur boshqaruvi
O‘rta chiziqda yozgi eng muhim o‘zgarishlardan biri – Mika Baur kelishi. U Arne Engels o‘rnini egalladi va endi maydon o‘rtasidagi yangi boshqaruvchi bo‘lishi kerak. Nemis pleymeykeri chuqurroqda o‘ynab, to‘pni orqadan olib chiqadi, pressingni yorib o‘tadigan uzatmalar izlaydi, ritmni belgilaydi.
Uning yonida esa odatdagidek sardor Callum McGregor. Bu “double pivot” – Celtic o‘yini uchun asab tizimi. Biri ritmni ushlab turadi, ikkinchisi tezlikni oshiradi, ikkalasi ham pressingni boshqaradi. LASKning uy bosimi ostida to‘pni yo‘qotmaslik, o‘yin nazoratini qo‘ldan chiqarmaslik – aynan shu juftlik zimmasida bo‘ladi.
Zaxirada esa tajriba va xilma-xillik: Alex Oxlade-Chamberlain, Luke McCowan va Reo Hatate. Agar o‘yin ritmi o‘zgarsa, tempni oshirish yoki to‘pni ushlab turish kerak bo‘lib qolsa, O'Neill uchun bu uchlik hal qiluvchi bo‘lishi mumkin. Ayniqsa, ikkinchi bo‘limda charchagan LASKga qarshi yangi oyoqlar katta farq qilishi aniq.
Yarim himoya va qanotlar: Nygrenning parvozi, Duran qurbonligi
Benjamin Nygren hozircha mavsumni shaxsiy shouga aylantirayotganlardan biri. U Parkheaddagi birinchi o‘yinda ham gol urdi, ham assist berdi. Formasi zo‘r, o‘ziga ishonchi baland, darvoza oldida sovuqqon. Bunday holatda uni asosiy tarkibdan chetga surish haqida gap bo‘lishi ham mumkin emas.
Camilo Duran esa boshqa yo‘lni tanladi. U aslida “9-raqam”, markaziy hujumchi bo‘lishni yoqtiradi, lekin Kasper Høgh uchun joy bo‘shatib, biroz orqaroqda harakat qilishga rozi bo‘ldi. Natija? O‘sha birinchi o‘yinning o‘zida ikkita gol. Bu – murabbiyga bo‘ysunish, taktika uchun shaxsiy qulaylikdan voz kechish va baribir ta’sirchan bo‘lib qolishning yorqin namunasi.
Qanotda Yang Hyun-jun hali ham o‘z ustida ishlashi kerak – yakuniy zarba, so‘nggi pas hali ham ideal emas. Lekin uning energiyasi, pressingdagi mehnati, raqib himoyachilarini tinimsiz charchatishi murabbiylar shtabini ishontirib qo‘ygan. Shu bois u Sebastian Tounekti ustidan hozircha ustunlikka ega bo‘lib turibdi.
Skameykada esa yana uchta qiziqarli variant: veteran James Forrest, yangi kelgan, katta pul evaziga qo‘shilgan Haissem Hassan va yuqorida tilga olingan Tounekti. O‘yin ssenariysiga qarab, bu uchala futbolchi ham so‘nggi yarim soatda LASK himoyasiga yangi muammo bo‘lib tushishi mumkin.
Hujum: Høgh uchun sahna tayyor
Matn yakunida hujum haqida bir jumla kifoya: Kasper Høgh uchun endi bahona yo‘q. Orqasida Duran, qanotlarda Nygren va Yang, ortida Baur va McGregor – butun sahna unga tayyorlab qo‘yilgan. Parkheaddagi ustunlikni Avstriyada yakuniy zarbaga aylantirish uchun Celticga maydon markazida sovuqqonlik, jarima maydonida esa qat’iyat kerak bo‘ladi.
3:0 ustunlik bilan kelayotgan jamoa ko‘pincha ikkilanib qoladi: himoyalanib qolaymi yoki yana hujum qilaymi? Celtic uchun bu savolga javob oddiy bo‘lishi kerak. Bu jamoa bu mavsumni qo‘rqoq futbol bilan emas, jasur pressing va baland chiziq bilan boshladi. Endi eng katta sahnaga yo‘l ochib beradigan kechada o‘z uslubidan voz kechadimi?
Javob Avstriya osmoni ostida, LASKning shovqinli tribunalarida topiladi. Celtic uchun bu nafaqat bir o‘yin, bu – butun mavsum ohangini belgilab beradigan kecha.
