Braziliya inqirozi: Ancelotti qarorlari va qarigan yulduzlar

Braziliya mag‘lubiyati maydonda emas, qog‘ozda boshlangan edi. Carlo Ancelotti turnir uchun ro‘yxatni e’lon qilgan paytdan boshlab, bu jamoaning chegarasi ko‘rinib turgan, lekin hech kim bunday qulashi shunchalik tez va shafqatsiz bo‘lishini kutmagandi.

Qarigan tayanch va yo‘qolgan raqobat

Darvozabonlar bilan boshlaylik. Uch nafari ham 30 dan oshgan: 33, 32 va 38 yosh. Himoyadagi o‘rtacha yosh – 31. Danilo va Alex Sandro kabi sobiq Juventus qanot himoyachilari hanuz asosiy kuch sifatida ko‘rilayotgani, Braziliya uchun emas, butun tizim uchun signal edi: yangi avlod yetarli darajada tayyorlanmagan, yoki ularga ishonch yo‘q.

Markazda esa tanish manzara. 34 yoshli Casemiro yana hammasini yelkasiga oldi. 32 yoshli Fabinho ham muntazam maydonga tushdi. Bu juftlik bir paytlar Yevropa futbolining eng qo‘rqinchli tayanchi bo‘lgan, ammo bu safar ular ko‘proq o‘tgan davr yodgorligiga o‘xshab qoldi.

Umid uchquni yo‘q emasdi. Bournemouth hujumchisi Rayan (19) va Botafogo vakili Danilo (25) kelajak sari kichik, ammo muhim ishora bo‘lib ko‘rindi. Ancelotti ham keskin tanqidlar fonida buni tan oldi: bu jamoaga yangi qon zarur.

Uning o‘zi shunday dedi: yosh, yuqori saviyali futbolchilar kerak, hozirgi “mustahkam guruh”ga qo‘shiladigan yangi avlod zarur. Gaplar to‘g‘ri. Ammo tanlov-chi?

Neymar soyasi va Joao Pedro jumboği

Eng ko‘p bahsga sabab bo‘lgan qaror – Neymar chaqiruvi. 34 yosh, ketma-ket jarohatlar, 2023-yil oktyabridan beri terma jamoadagi o‘yin yo‘q. Shunga qaramay, u yana ro‘yxatda. Bosim katta edi – media, muxlislar, afsonalar. Ancelotti yon berdi.

Natija esa kutilgancha bo‘ldi. Jahon chempionati oldidan Neymar boldiridan jarohat oldi, “ikki-uch hafta” degan tashxis bilan guruh bosqichidagi dastlabki ikki uchrashuvni o‘tkazib yubordi. Uchinchi turda, Scotlandga qarshi bahsda, Miami gazoniga atigi 14 daqiqaga tushdi. Bu qaytish emas, ko‘proq faxriy uchrashuv kayfiyatini eslatardi.

Yaponiya bilan dramatik 1/16 finalda Ancelotti unga umuman murojaat qilmadi. Norwayga qarshi o‘yinda esa jamoa g‘alabani quvib, Neymarga biroz ko‘proq daqiqa berdi. U oxirida bir tasalli penalti golini urdi, xolos. Bu, katta ehtimol bilan, uning terma jamoadagi so‘nggi pardasi bo‘lib qoladi.

Shu fonida Chelsea hujumchisi Joao Pedro uyda qolgani yanada tushunarsiz ko‘rinadi. 24 yoshli forvard – Neymar qaytarilgani sabab eng ko‘p zarar ko‘rgan futbolchi. Stamford Bridge’dagi ilk mavsumida u 29 ta gol va golli uzatmaga bevosita hissa qo‘shgan bo‘lsa-da, Braziliya safariga chiqa olmadi.

Bir paytlar hamma narsa shunga borayotgandi: Pedro ro‘yxatda bo‘ladi, hatto Braziliya uchun 9-raqam sifatida jahon chempionatini boshlashi ham kutilayotgan edi. Uning ko‘p qirrali o‘yini, hujum chizig‘idagi moslashuvchanligi murabbiylar uchun katta qurol bo‘lishi mumkin edi. Ancelotti o‘zi ham ro‘yxatni e’lon qilarkan, “u bu ro‘yxatda bo‘lishga loyiq edi”, deb tan oldi.

Endi esa, Braziliyaning navbatdagi jahon chempionatidagi qulashi atrofida uzoq davom etadigan, og‘riqli tahlil boshlanar ekan, aynan shu qaror – Joao Pedro’dan voz kechish – qayta-qayta stol ustiga qo‘yiladi.

Ronaldo Nazario allaqachon fikrini aytib bo‘ldi: “Men rostini aytaman, bu chiqib ketish zaxira o‘rindig‘idan boshlangan qarorlardan kelib chiqdi. Hali ham Joao Pedro nega bu tarkibda bo‘lmagani tushunarsiz. U ajoyib mavsum o‘tkazdi, zo‘r formada edi, Braziliyaga boshqa tipdagi hujumchi kerak edi”, dedi u.

Bu gaplar havoga uchib ketmaydi. Ular Braziliya futbol federatsiyasi devorlarida ham, Ancelotti xonasida ham uzoq vaqt jaranglab turadi.

Bruno Guimaraesga ortiqcha yuk va bo‘sh qolgan markaz

Tanlangan tarkib oqibatida, ayniqsa, yarim himoya Braziliyaning eng zaif nuqtasiga aylandi. Bu chiziq deyarli to‘liq tarzda Newcastle sardori Bruno Guimaraes zimmasiga yuklandi – u ham yaratuvchi, ham “qora ishlarni” bajaruvchi bo‘lishga majbur bo‘ldi.

Dastlabki ro‘yxatda atigi besh markaziy yarim himoyachi bor edi. Shulardan biri – Lucas Paqueta – aslida 10-raqam, ijodkor. O‘ng qanot himoyachisi Wesley jarohat olganidan keyin, Manchester Unitedga yo‘l olayotgan Ederson chaqirildi, ammo bu ham muammoni hal qilmadi.

Guimaraes o‘z ishini qildi: to‘rt golli uzatma, maydonda ulkan hajmdagi ish. Lekin yordamchi kuchlar yetarli emasdi. Murabbiy ham ularga ishonmadi – Ederson ham, Danilo ham zaxiradan juda kam daqiqa oldi.

Norwayga qarshi mag‘lubiyatdan so‘ng Ancelotti markazni ochiqchasiga muammo sifatida tilga oldi: yarim himoyani qayta shakllantirish kerak, ayrim futbolchilarni boshqa yo‘l bilan baholash zarur, dedi u.

Bahslar ayniqsa bir epizod atrofida qizidi: Bruno Guimaraes tomonidan ijro etilgan va darvozabon qaytargan penalti. Birinchi bo‘limdagi o‘sha lahza o‘yinning burilish nuqtasiga aylandi. Braziliya keyin hisobda ortda qoldi va orqaga qaytolmadi.

Turnirda jamoaning eng yaxshi to‘purari bo‘lgan, ajoyib formadagi Vinicius penaltini tepadi, degan kutish kuchli edi. Ammo to‘p yoniga Newcastle sardori bordi. Ancelotti bu qarorni keyinroq “faqat statistika” bilan izohladi: Raphinha – birinchi, Neymar – ikkinchi, keyin Bruno Guimaraes, undan so‘ng Gabriel Martinelli. Raphinha ham, Neymar ham o‘sha paytda maydonda yo‘q edi, shuning uchun Bruno tanlandi.

Raqamlar ishondi, lekin maydon boshqacha hukm chiqardi.

Jarohatlar – bahona emas, lekin omil

Ancelotti tanlovlari bo‘yicha tanqidni qabul qilishi kerak. Shu bilan birga, u bir qator og‘ir omillarni ham ko‘rsatishi mumkin – va bunda haqli.

Braziliya turnirga allaqachon zaiflashgan holda keldi. Ro‘yxat tuzilishidan avval Eder Militao, Rodrygo va Estevao Willian safdan chiqqan edi. Bu – asosiy o‘ng qanot himoyachisi va qanotlarda ikki potentsial asosiy yoki o‘yinni o‘zgartirib yuboradigan futbolchini yo‘qotish degani.

Turnir boshlanganidan keyin ham omad yuz o‘girmadi. Neymar holatini bir chetga qo‘ygan taqdirda ham, Raphinha va Paqueta ham jarohat bilan safdan chiqdi. Raphinha ikkinchi guruh o‘yinida Haiti bilan bahsning birinchi bo‘limidayoq sonidan jarohat oldi va turnirni shu bilan yakunladi. Paqueta esa Yaponiya bilan pley-off uchrashuvida tanaffus oldidan maydonni tark etdi va qaytib ko‘rinmadi.

Natijada Ancelotti qo‘lida chuqur, sifatli rotatsiya yo‘q qoldi. Ammo Braziliya kabi mamlakat uchun bu baribir bahona sifatida qabul qilinmaydi. Bu – tizim og‘rig‘i, avlodlar almashinuvidagi uzilish belgisi.

Yangi sikl boshlanishi yoki so‘nggi ogohlantirish?

Ancelotti bu mag‘lubiyatni yakun emas, boshlanish sifatida talqin qilmoqda. Uning so‘zlariga ko‘ra, “mag‘lubiyat – yangi sarguzasht boshlanishi”, jamoa yaxshilanishi, yangi g‘oyalar topishi kerak. U bu jarohatni “yangi turtki”ga aylantirishga urinmoqda.

U o‘z ishidan qoniqqanini, futbolning shafqatsizligini, mag‘lubiyat qayg‘usini boshqarish zarurligini aytadi. Tajribasiga qarab, u bunga “odatlanganini” ta’kidlaydi.

Ammo savol boshqa joyda: Braziliya ham o‘rganib bo‘ldimi? Yoki bu mag‘lubiyat, qarigan tayanchga yopishib olish, Joao Pedro kabi futbolchilardan voz kechish va Neymar soyasidan chiqolmaslik – besh karra jahon chempionlari uchun so‘nggi ogohlantirish bo‘ladimi?

Javobni endi Ancelotti emas, uning tanlaydigan yangi avlodi beradi.