Bellinghamning yarimfinal fojiasi va Tuchelning tavakkali

Angliya uchun navbatdagi yarimfinal fojiasi. Maydon markazida esa yana bir bor Jude Bellinghamning singan nigohi.

Bellinghamning og‘ir yozgi sinovi

Argentina bilan dramatik 2:1 hisobidagi mag‘lubiyatdan keyin Bellingham uzoq vaqt chiziq bo‘ylab qotib qoldi. Soat tabloga qaragan, ammo raqamlar o‘zgarmasdi. Angliya 1966 yildan beri ilk bor Jahon chempionati finaliga bir qadam qolganda to‘xtab qoldi.

Turnir davomida u yettita gollik ishtirok (gol va golli uzatmalar jamlanmasi) bilan jamoaning yuragi va dvigateliga aylandi. Chorakfinalda Norvegiyaga qarshi ko‘rsatgan dubli esa uni mundial yulduzlaridan biriga aylantirgandi. Lekin Buenos-Ayresdan kelgan raqib bilan bu kecha boshqa ohangda yakunlandi.

Real Madrid bilan murakkab klub mavsumi, Euro 2024 finalidagi alam, endi esa yana bir yarimfinal zarbasi. 23 yoshli yulduz uchun bu yoz ruhiy jihatdan charchatadigan marafonga aylandi. O‘yindan keyingi intervyusida u buni yashirmadi.

“Bu tajribadan ko‘p narsani olishimiz mumkin deb o‘ylayman, lekin bu juda alamli. Men nihoyat buni uddalagan, chiziqdan o‘tkazgan Angliya tarkibining bir qismi bo‘lishni xohlagandim. Endi esa muxlislarga yillar davomida eshitib kelayotgan gaplarni yana takrorlayotganimdan juda ezilaman,” — dedi u.

So‘zlar og‘irlik qilar, yuzidagi hafsalasi pir bo‘lgan ifoda hammasini aytib turardi. U davom etdi: “Yana bir g‘alaba, balki yana ikkitasini ularga sovg‘a qilishni juda istardim, lekin hozir boshim umuman xiralashgan, tushkunlik juda katta, shuning uchun uzr so‘rayman.”

Bu uzr aslida butun avlod nomidan yangragandek bo‘ldi.

Tuchelning tavakkali va o‘yin burilish nuqtasi

Maydondagi og‘riqni futbolchilar his qildi, lekin javobgarlikni birinchi bo‘lib o‘z zimmasiga olgan inson — bosh murabbiy Thomas Tuchel bo‘ldi.

Angliya Anthony Gordon urgan gol hisobiga oldinga chiqib olgan, o‘yin nazoratini qo‘ldan boy bermayotgandi. Lekin shundan so‘ng qilingan bitta qaror hammasini o‘zgartirdi. Tuchel himoyani mustahkamlashga qaror qildi, tizimni besh himoyachili sxemaga o‘tkazdi. Shu bilan birga bosim ham, dadillik ham yo‘qoldi.

“Oraliqlar juda ochilib ketayotgandi, shuning uchun besh himoyachiga o‘tishga qaror qildik. Argentina ko‘proq xatar bilan, ko‘proq ritm bilan o‘ynay boshladi, go‘yoki endi yo‘qotadigan hech narsasi yo‘qdek his qildi. Bu ularga erkinlik berdi, bizni esa orqaga surdi,” — deb tushuntirdi Tuchel. “Biz esa birdaniga juda ko‘p narsani yo‘qotishi mumkin bo‘lgan jamoa kabi o‘ynay boshladik. Albatta, mas’uliyat murabbiy zimmasida va agar bu ishlamasa, qaror noto‘g‘ri bo‘lgani oson aytiladi.”

Bosim ostidagi Angliya orqaga o‘tirib qoldi, Argentina esa aynan shuni kutayotgandek edi. Ritm o‘zgardi, tashabbus qo‘ldan ketdi, oxirgi daqiqalarda esa bu ehtiyotkorlik chempionat orzusiga tushgan chiziqqa aylandi.

Tuchelning o‘yin davomida qilgan o‘rinbosarlari, taktik burilishlari zudlik bilan bahs markaziga aylandi. Ammo ichkarida, kiyinish xonasida, murabbiy hammasidan ko‘proq o‘zini ayblayotganini yashirmadi.

Murabbiy kelajagi va FA ishonchi

Tashqarida savollar ko‘paydi: bu mag‘lubiyatdan keyin Tuchelning lavozimi xavf ostidami? Javob hozircha yo‘q.

FA bosh ijrochi direktori Mark Bullingham nemis mutaxassisiga to‘liq ishonchini bildirgani xabar qilinmoqda. Reja o‘zgarmaydi: sobiq Chelsea va Bayern Munich murabbiyi 2028 yilda bo‘lib o‘tadigan uy Euro turnirigacha jamoa boshida qoladi.

Tuchelning o‘zi ham chekinishni o‘ylamayapti: “Uyda o‘tadigan Euroga qadar shartnoma bilan davom etamiz,” — deya qat’iy ohangda bayon qildi u.

Demak, bu yarimfinal mag‘lubiyati yo‘lning oxiri emas. Bu yo‘lda og‘ir, alamli, lekin chetlab o‘tib bo‘lmaydigan burilish nuqtasi sifatida qayd etiladi.

Bo‘sh bronza va og‘ir savollar

Endi Angliya shanba kuni Fransiyaga qarshi uchinchi o‘rin uchun o‘yinga tayyorlanadi. Statistika uchun qaralganda, bronza — so‘nggi 60 yildagi eng yaxshi natija bo‘lishi mumkin. Tarix kitoblarida bu satr albatta qoladi.

Lekin bu Bellingham va uning jamoadoshlari yuragidagi bo‘shliqni to‘ldira oladimi? Hozircha yo‘q. Ular uchun bu o‘yin — medal uchun emas, o‘ziga bo‘lgan hurmatni qayta tiklash, ichki g‘azabni boshqarish va o‘zlarini yana bir bor sinash imkoniyati.

Stadion chiroqlari o‘chadi, mundial yakuniga yaqinlashadi, lekin Angliya uchun hisob tugamagan. Ikki yildan so‘ng ular qabul qiladigan qit’a chempionati oldidan bitta savol tobora aniqroq eshitilmoqda: bu alamli yarimfinal — ulkan muvaffaqiyat sari zarur sakrash taxtachasi bo‘ladimi yoki yana bir yo‘qotilgan avlodning boshlanishimi?