Yamal: Jahon chempioni bo‘lib norozi qolgan yulduz

Barcelona qanot hujumchisi Yamal uchun bu mavsum raqamlar tilida ham, sovrinlar vitrinasida ham hayratlanarli bo‘ldi. Ammo uning o‘zi uchun emas.

Atigi 19 yosh. 24 ta gol, 18 ta golli uzatma, La Liga va Ispaniya Superkubogi. Klub darajasida bunday statistika ko‘pchilikning karerasiga bemalol yetib ortadi. Yamal uchun esa bu faqat boshlanishi.

Jahon chempioni – lekin ichida bo‘shliq

Yamalning eng baland cho‘qqisi klubda emas, terma jamoa bilan keldi: Ispaniya jahon chempioni bo‘ldi. Futbolda bundan balandroq zinapoya yo‘q. Ammo u turnirni bitta gol va bitta ham golli uzatmasiz yakunladi. Sakkizta o‘yin, minimal shaxsiy statistika – va ichida chandiqdek qolgan hissiyot.

U o‘sha kunlarni eslar ekan, og‘riqni bahona qilishdan bosh tortdi. Unga ko‘ra, muammo jarohatda emas, o‘z talablarida.

“Jahon chempionatini yutganimdan keyin ham baxtiyor emasdim. Jarohat bo‘lgani rost, lekin bunga aloqasi yo‘q”, – deydi u Universo Valdano’ga bergan intervyusida. U o‘ziga bo‘lgan ishonchni ham yashirmaydi: “Agar Jahon chempionati yana bir bor o‘tkazilsa, jarohatsiz ham xuddi shunday o‘ynaganimga ishonaman”.

Yamal uchun bu turnir – medal va kubokdan ko‘ra, ichki mezonlar sinovi bo‘ldi. U shu mezondan o‘zi uchun o‘tolmadi.

Ko‘rinmaydigan ish, ko‘rinadigan ta’sir

Shunga qaramay, u maydonda faqat raqamlar bilan o‘lchanmaydigan ish qilganini yaxshi biladi. O‘z rolini taktika nuqtai nazaridan tushuntirar ekan, Yamal ko‘p narsani tomoshabin ko‘rmaganini aytadi.

“Maydonda ko‘p ish qildim, lekin odamlar buni ko‘rishmadi. Masalan, uch nafar himoyachini o‘zimga tortib oladigan futbolchi bo‘lish – murabbiy uchun ajoyib narsa, deb o‘ylayman”, – deydi u.

Bu gaplar statistikani emas, o‘yin og‘irligini his qiladigan futbolchining so‘zlari. U raqibni kenglikka majbur qiladi, sheriklariga yo‘l ochadi, pressingni yutadi. Lekin baribir o‘zini kechirolmaydi.

U yakunda baribir o‘ziga hukm chiqaradi: “O‘zimning o‘yinimdan mamnun bo‘lmadim, chunki bilaman – mening darajamdagi boshqa futbolchi bunday Jahon chempionatini zo‘r o‘tkazdim, derdi. Menga esa ozdek tuyuldi. Jamoaga yordam berdim, lekin keyingisini sabrsizlik bilan kutyapman”.

19 yoshda to‘la vitrinali yulduz

Yamalning sovrinlar ro‘yxati esa tajribali veteranlarga xos: Yevropa chempionati, Jahon chempionati, uchta La Liga, ikkita Ispaniya Superkubogi, bitta Copa del Rey. Bularning barchasi – 19 yoshga qadar.

Ko‘pchilik bunday fon bilan allaqachon yengil nafas olib, “rejani bajardim” degan bo‘lardi. Yamal esa aksincha, bosimni oshiryapti. Bu yigit uchun ilk yutuqlar – manzil emas, start chizig‘i.

U o‘z yo‘lini futbol tarixidagi eng buyuklar bilan solishtiradi. Bu solishtirishda mag‘rurlikdan ko‘ra mas’uliyat ko‘proq seziladi.

“Futbolda Leo Messi, Cristiano Ronaldo, Diego Maradona kabi buyuk yulduzlar bo‘lgan. Maradona o‘yinlarini ko‘rishga ulgurmaganman. Lekin hech kim bunday yoshlikda bunchalik ko‘p narsa yutmagan”, – deydi u. So‘ngra tarixdan misol keltiradi: “Pele ham yoshligida ko‘p narsa yutgan, lekin bu qadar yaqinda emas”.

Bu gaplar bilan u o‘zini ularning yoniga qo‘yib olganidan ko‘ra, o‘ziga talab qo‘yayotgandek. Chunki bunday fon ortidan har bir mavsum, har bir turnir o‘lchovga aylanadi.

Tanqidchilarga javob: “Tormozni bosmayman”

Yutuqlar tez kelgan futbolchiga nisbatan eng ko‘p beriladigan savol – motivatsiya qancha davom etadi? Ayniqsa, yoshlikda shuncha sovrin ko‘rgan bo‘lsa.

Yamal bu shubhalarni oldindan his qilgandek, tanqidchilarga aniq javob beradi: “Ba’zi odamlar o‘ylaydi: men bir nimalarni yutib bo‘ldim, endi tormozni bosaman, deb. Lekin men bilaman – futbol tarixiga kirish uchun oldimda mingta ish turibdi”.

Bu gaplar shunchaki shior emas, o‘ziga nisbatan hukmga o‘xshaydi. Chunki Jahon chempioni bo‘lib ham o‘zidan norozi bo‘layotgan futbolchi uchun bitta yo‘l bor: keyingi turnirda o‘zidan ham talabni oshirish.

Endi savol bitta: shuncha erta shuncha yutuq ko‘rgan Yamal, bu ichki ochko‘zligini necha yilga yetkazadi – va bu ochko‘zlik uni qaysi cho‘qqiga olib chiqadi?