Valdas Dambrauskas: Masazirdan Old Traffordga
Valdas Dambrauskas uchun bu shunchaki navbatdagi o‘yin emas. Bu – butun hayotini aylantirib yuborgan qarorlarning, tungi ish smenalarining, kichik shaharchalar va katta orzularning yakuniy sinovi. U endi Ozarboyjon chempioni Sabah bosh murabbiyi sifatida Old Trafford gazoniga chiqadi. Champions League madhiyasi ostida.
Basketbol bilan yashaydigan Litvada tug‘ilgan, 49 yoshli murabbiy Masazir deb ataladigan, atigi 19 ming aholiga ega shaharchani Yevropa futbolining eng yorqin sahnasiga olib chiqdi. Bu klub atigi to‘qqiz yoshda. Ammo tarix allaqachon yozildi.
Birinchi bosqichdan guruh bosqichigacha – rekord yo‘l
Sabah bu mavsum Champions League saralashini eng past nuqtadan boshladi – birinchi saralash bosqichidan. Ular to‘rtta ketma-ket pley-off bosqichini bosib o‘tib, guruh bosqichiga chiqqan ilk jamoaga aylandilar. Bu statistik ma’lumot emas, bu – to‘liq sensatsiya.
Bu sakrash tasodifiy emas. Dambrauskas klubdagi ilk mavsumidayoq – 2026-yilda – ichki chempionat va kubokni yutib, “dubl”ni rasmiylashtirdi. To‘qqiz yoshli klub uchun bu o‘z-o‘zidan inqilob edi, ammo murabbiy ambitsiyasi bundan ham kattaroq bo‘ldi. Endi esa mukofot: Old Trafford, Champions League, Manchester United.
Millioner shousidan boshlangan yo‘l
Bu sahnaga olib kelgan yo‘l esa juda g‘ayrioddiy. BBC ma’lumotiga ko‘ra, Dambrauskasning yuqori darajadagi murabbiylik sari ilk qadamlaridan biri 2002-yilda qo‘yilgan. U o‘sha paytda Litvaning “Kim millioner bo‘lishni istaydi?” teleko‘rsatuvida qatnashadi va 4 000 litas yutadi – o‘sha davr uchun o‘rtacha olti oylik maoshga teng summa.
Bu pulni u mashina yoki uy jihozlariga sarflamadi. Bitta yo‘lni tanladi: London. Murabbiylik kurslari, murabbiylik guvohnomasi, yangi til, yangi hayot. O‘sha paytda ko‘pchilik uchun bu xavfli sarguzasht bo‘lib tuyulgandir, lekin u uchun bu yagona yo‘l edi.
Basketbol bilan nafas oladigan mamlakatda ulg‘aygan bo‘lsa-da, Dambrauskas 12 yoshidayoq o‘zini futbol murabbiyi sifatida tasavvur qilgan. Parkdagi maydonchalarda emas, yirik stadionlarda, katta uchrashuvlarda.
“G‘oyam – qanday bo‘lmasin murabbiylik kurslariga kirib, litsenziya olish edi, – deydi u. – Angliya men uchun imkoniyatlar kabi jaranglar edi.”
London: to‘rt ish, bitta orzu
London Metropolitan University talabalik yillari unga hech qanday imtiyoz bermadi. U kuniga bir emas, to‘rtta ishni birgalikda bajarishga majbur bo‘ldi. Bog‘bon. Usta. Pol yaltiratadigan ishchi. Gazeta tarqatuvchi. Har xil kiyim, har xil ish, lekin bitta maqsad – murabbiylik guvohnomasi.
Burilish nuqtasi 2004-yilda keldi. Manchester United Soccer Schools uni yosh futbolchilarni tayyorlash uchun ishga oldi. Dambrauskas ilk bor Manchester United tizimi ichiga kirib bordi. O‘sha paytda bu faqat yoshlarga mo‘ljallangan maktab edi, lekin u uchun – orzuga yaqinlashish.
Oradan yigirma yil o‘tib, u endi Old Traffordga qaytadi. Endi u yerda emas, balki raqib tomonida. Endi u yosh murabbiy emas, balki butun bir klubning yuzi.
Sayyoh murabbiy: besh mamlakat, 13 sovrin
2010-yildan keyin Dambrauskas yana chet ellarga yo‘l oldi va murabbiy sifatida haqiqiy ko‘chmanchiga aylandi. U Litva, Latviya, Bolgariya, Xorvatiya va Ozarboyjonda ishladi. Har bir mamlakatda o‘z izini qoldirdi. Umumiy hisobda – 13 sovrin.
U London FA orqali UEFA litsenziyasini olgan ilk litvalik murabbiyga aylandi. Taktik sxemalarni Yevropaning turli ligalarida sinab ko‘rdi, uslubini moslashtirdi, jamoalarini o‘zgartirdi, lekin bir narsani o‘zgartirmadi – maydondagi jasoratga bo‘lgan talabni.
Endi esa uning futboliy sayohati mantiqiy yakuniy halqasiga yetdi. Sabah Manchester United bilan yuzma-yuz turadi. O‘sha stadionda, u bir paytlar yosh futbolchilarga mashg‘ulot o‘tkazish uchun kelgan joyda, endi u Champions League kechasida bosh murabbiy sifatida paydo bo‘ladi.
Old Trafforddan Boku va undan nariga
Bu o‘yin Sabah uchun ham, Dambrauskas uchun ham yakun emas, boshlanish. Manchester safaridan so‘ng, Boku shahri Yevropaning yirik gigantlarini kutib oladi. Borussia Dortmund, Barcelona, Napoli – bularning barchasi Ozarboyjon poytaxtiga keladi. Sabah esa yana London va Ispaniyaga uchadi: Arsenal va Villarreal mehmonxonalarida tunab, ularning stadionlarida sinovdan o‘tadi.
Bu taqvim kichik Masazir uchun deyarli fantastika. Kechagina mahalliy raqiblar bilan o‘ynagan klub endi Camp Nou emas, lekin Barcelona, Signal Iduna Park emas, lekin Borussia Dortmund bilan bir guruhda.
Dambrauskas bu lahzaning og‘irligini juda yaxshi his qiladi. “O‘sha tunnel orqali maydonga chiqish tasavvurimdan ham tashqarida, – deydi u. – Endi esa biz raqobatlasha olishimizni ko‘rsatish vaqti.”
Savol endi bitta: bu hikoya shu yerda tugaydimi yoki Masazir shaharchasidan chiqqan bu klub Yevropa xaritasida uzoqroq qoladimi?
