Saudiya Roshn ligasi va Ispaniya futbolchilarining yo‘qotilgan imkoniyatlari
Ikki yil avval Saudiya Roshn ligasi o‘z yulduzlarini yuksak sahnada ko‘rgan, o‘sha payt Ispaniya Euro 2024da nihoyat Yevropa taxtiga qaytgan edi. O‘sha tantanada liga faxr bilan boshini baland ko‘targan, chunki chempionlar safida Nacho Fernandez va Aymeric Laporte bor edi. Endi esa manzara boshqacha: Matadorlar 2026 yilgi Jahon chempionatini qo‘lga kiritdi, lekin bu safar Roshn ligasidan biror ispan o‘sha oltin doirani yopmadi.
Al-Qadisiyah va Al-Nassr ikki yil oldin Nacho va Laporte bilan faxrlanardi. Bugun esa boshqa haqiqat: ligada ispan futbolchilar yetarli, ammo De la Fuente tuzgan bu sovuqqon, taktik jihatdan mukammal va temir intizomli jamoaga ulardan birortasi ham chaqirilmadi. Argentina ustidan minimal hisobdagi g‘alaba bilan yakunlangan finalda ham, butun turnir davomida ham Saudiya klublari bilan bog‘liq biror ispan ismi qatnashmadi.
Shu o‘rinda yo‘qotilgan imkoniyatlar ko‘zga tashlanadi. So‘nggi mavsumlarda amalga oshmay qolgan ayrim transferlar yakuniga yetganida, bugun Saudiya klublari o‘zini “jahon chempionlari o‘ynaydigan liga” deb atashi mumkin edi. Shunga qaramay, bir haqiqat o‘zgarmaydi: 2026 yilgi Jahon chempionatida 49 nafar Roshn ligasi futbolchisi maydonga tushdi. Bu o‘z-o‘zidan katta ko‘rsatkich. Ehtimol, aynan o‘sha “yakuniy qadam” – muzokaralardagi so‘nggi toshqin – bitimlarni to‘xtatib qo‘ydi va Saudiya klublari tarkibidagi futbolchi kubokni boshi uzra ko‘tarish imkonidan mahrum bo‘ldi.
Laporte – qo‘ldan chiqib ketgan devor
Ispaniya chempion jamoasi ro‘yxatini varaqlaganda, Roshn ligasi klublari ko‘z tikkan, turli davrlarda ular bilan bog‘langan, ammo oxir-oqibat kelmay qolgan qancha tanish ism ko‘zga tashlanadi.
Eng yorqin misol – Aymeric Laporte. U Ispaniyaning Jahon chempionligiga eltgan mudofaa devorini Pau Cubarsi bilan birga qurgan bo‘lsa-da, Saudiya tomoni bu safar tomoshabin bo‘lib qoldi. Bularning barchasi uning Al-Nassrni tark etib, Athletic Bilbao safiga qaytganidan atigi bir mavsum o‘tib sodir bo‘ldi.
Al-Nassrdagi yakuniy oylar Laporte uchun og‘ir kechdi. Cristiano Ronaldo boshchiligidagi jamoada italiyalik murabbiy Stefano Pioli uni intizomiy choralarga tortdi, alohida mashg‘ulotlarga jo‘natdi, mavsumning hal qiluvchi uchrashuvlaridan chetda qoldirdi. Laporte klubdagi kayfiyat haqida ochiq gapirib, doimiy murabbiy almashinuvi va rahbariyatdagi o‘zgarishlar fonida vaziyatni “qiyin” deb ta’riflagan edi. Endi esa u Ispaniya bilan dunyo tepasida turibdi, Roshn ligasi esa sobiq yulduziga faqat televizor orqali qarab turdi.
Bu – yagona misol emas. Ispaniya chempion tarkibidagi yana bir qancha futbolchilar turli bosqichlarda Saudiya klublari bilan tilga olingan, ularning nomi bozor yangiliklarida aylangan, lekin transferlar muzokaralar, moliyaviy tafsilotlar yoki sportiy qarorlar sabab to‘xtab qolgan. Natija esa bitta: Roshn ligasi 2026 yilgi Jahon chempionlari tarkibidan biror futbolchini qo‘lga kirita olmadi.
Chempionlarsiz liga – lekin bo‘sh qo‘l bilan emas
Shunga qaramay, Saudiya klublari turnirdan yutqazganidan ko‘ra ko‘proq yutdi – maydonda ham, hisob-kitobda ham.
Fransiyaning “L’Equipe” nashri ma’lumotiga ko‘ra, FIFA klublar uchun kompensatsiya dasturi doirasida har bir futbolchi uchun kuniga 4 300 yevro to‘ladi. Bu to‘lovlar 2026 yil 1 iyundan 19 iyulgacha bo‘lgan davrni qamrab oldi, umumiy budjet esa 305,3 million yevroni tashkil etdi. Demak, qanchalik ko‘p futbolchi yuborsang, shunchalik ko‘p daromad olasan.
Bu borada Al-Hilal boshqalardan ancha oldinga chiqdi. Klub Jahon chempionatiga 12 nafar futbolchi jo‘natdi – Saudiya bo‘yicha mutlaq rekord. Ayniqsa, himoyachi Theo Hernandez Fransiya bilan bronza medali uchun bahsgacha yetib bordi, uchinchi o‘rin uchun o‘yinda mag‘lub bo‘lishiga qaramay, turnirning eng uzoq davom etgan yo‘llaridan birini bosib o‘tdi. Har bir o‘yin, har bir kun – Al-Hilal uchun qo‘shimcha tajriba va qo‘shimcha daromad.
Ikkinchi pog‘onada esa ikkita gigant yonma-yon turibdi. Al-Nassr va Al-Ahli – har ikkalasi ham Jahon chempionatiga 9 nafardan futbolchi yubordi. Ayniqsa, Al-Ahli hujumchisi Ivan Toney bilan faxrlanmoqda: u Angliya bilan tarix yozgan, jamoa bronza medali bilan qaytgan bir paytda, Saudiya klubi o‘z futbolchisini medal sohibi sifatida qarshi oldi. Bu nafaqat iqtisodiy, balki imidj nuqtai nazaridan ham katta yutuq.
Qadsiyahning yulduzi va “oltin to‘rtlik”
Moliyaviy raqamlar bilan bir qatorda, sportiy sahnada ham Roshn ligasi o‘zini ko‘rsatdi. Al-Qadsiyah Jahon chempionatiga 6 nafar futbolchi yubordi va ayniqsa bir ism yorqin porladi – Julian Quinones.
Meksikalik hujumchi besh o‘yinda to‘rtta gol urdi, yana bir hal qiluvchi golli uzatmani amalga oshirdi. Besh o‘yin, to‘rt gol, bir assist – bu raqamlar nafaqat shaxsiy statistika, balki klub uchun ham kuchli reklama. Al-Qadsiyah uni endi shunchaki legioner sifatida emas, balki yirik turnir sahnasida o‘zini isbotlagan yetakchi sifatida qaytarib oladi.
Roshn ligasi klublari 2026 yilgi Jahon chempionatidan jahon chempioni futbolchisiz qaytdi. Lekin tajriba, nufuz va millionlab yevrolik kompensatsiyalar bilan boyib qaytdi. Endi savol bitta: keyingi transfer oynasida ular nihoyat o‘sha “yakuniy qadam”ni tashlay oladimi yoki yana bir bor chempionlarni qo‘ldan chiqarib, chetda tomoshabin bo‘lib qoladimi?
