Preston North End mavsumi: Kayfiyat va umidlar

“Preston North End” uchun mavsum allaqachon burilish nuqtasiga kirib kelayotgandek. Atigi bir necha hafta o‘tdi, lekin Deepdale atrofidagi kayfiyat buni ancha oldinroq boshlangandek ko‘rsatadi.

Yozgi norozi kayfiyat – transferlar, ambitsiya, yo‘nalish borasidagi savollar – yangi mavsum starti bilan yanada kuchaydi. Jamoa besh uchrashuv o‘tkazdi, 90 daqiqalik birorta g‘alaba yo‘q. Turnir jadvali pastki qatorida turishning o‘zi yetmagandek, ular minus ochko bilan start olgan raqibdan ham pastroqda. Shunday fon ostida har bir hafta, har bir o‘yin kattalashib ko‘rina boshlaydi.

Hozirgacha yagona yorqin lahza? Goodison Parkdagi kecha. Pastroq divizion vakili “Huddersfield Town”ga qarshi o‘yinda kechki hisobni tenglashtirish, so‘ng penaltilarda g‘alaba. Bu natija kubokda keyingi bosqichga yo‘l ochdi, ammo “Lilywhites” muxlislarining kayfiyatini tubdan o‘zgartira olmadi. Ular ligadagi ko‘rinishga, maydondagi o‘yinga va maydondan tashqaridagi boshqaruvga qarab turibdi.

Transfer oynasining yopilish kechasi Deepdale osmonida umid va asabiylik qorishib ketdi. Barcha nigohlar maydonga emas, balki bitta ijrochi lojaning oynalariga qadaldi. O‘sha xonada PNE bosh direktori Peter Ridsdale va klub rahbariyatidagi boshqa shaxslar so‘nggi daqiqagacha kelishuvlarni yopishga urinayotgan edi.

E’lon qilingan bitimlar aniq: Johnny Kenny uchun taxminan 3 million funt atrofida to‘lov, Liam Gibbs esa bir mavsumlik ijarada.

Qog‘ozda – hujumga va yarim himoyaga yangi nafas. Ammo stadion ekranlarida bu ism va raqamlar paydo bo‘lgan payt, PR1 atrofida sezilgan reaksiya sovuqqina bo‘ldi. Qarsaklar emas, ko‘proq befarqlik. Qoniqmaslik. Hali klub uchun bir daqiqa ham o‘ynamagan futbolchilar uchun bu adolatsiz tuyulishi mumkin, lekin tribuna hissiyot bilan yashaydi, sabr bilan emas.

Shu paytda muxlislar ko‘proq orzu qilgan bitta ism Deepdalega qaytmadi. Sobiq sardor Alan Browne haqida gap ketganda, ko‘pchilik uni qayta ko‘rishga umid qilgandi. Ammo u Premier League vakili “Sunderland” bilan Wearside’da qoldi. Bu bitim ko‘proq PNE nazoratidan tashqarida bo‘lgani tushunarli, baribir bu fakt umid qilganlarga oson bo‘lmadi.

Endi esa ko‘z o‘ngida bitta sana kattalashib kelmoqda: shanba kuni, Lancashire derbisi, “Blackburn Rovers”ga qarshi o‘yin. Turnir jadvalidagi ochkolar uchun kurashdan ham kattaroq narsa bu yerda ustun – bu kayfiyat, ishonch, klubning butun mavsum yo‘nalishi.

Paul Heckingbottom uchun bu uchrashuvning og‘irligi ayniqsa sezilarli. Uning PNE dagi natijalari, statistik jihatidan ham, his-tuyg‘u darajasida ham, avvalgi murabbiylar fonida uni yuqoriga olib chiqmayapti. Yangi mavsum starti esa shubhalanuvchilarni ishontirish o‘rniga, ularning dalillarini ko‘paytirib qo‘ydi. Endi u ancha zaiflashgan, tarkib jihatidan yetishmovchiliklarga duch kelgan “Rovers”ga qarshi derbiga tayyorgarlik ko‘ryapti. Bunday vaziyatda natija talab qilinadi, bahona emas.

Futbol muxlisi fikrini o‘zgartirish eng qiyin vazifalardan biri. Bir marta ishonch yo‘qolsa, uni qaytarish uchun nafaqat g‘alabalar, balki obraz, energiya, aniq yo‘l-yo‘riq kerak bo‘ladi. Preston tomoshabinlari ham bundan mustasno emas. Ular ko‘p narsani ko‘rgan, tez hayajonlanmaydigan auditoriya. Ularni befarqlik bosgan payt esa, bu odatda bosh murabbiy uchun xavfli signal bo‘ladi.

Hozir Deepdale atrofida aynan shu befarqlik asta-sekin ovoz chiqarib boryapti. Har bir mag‘lubiyat, har bir boy berilgan imkoniyat bu hissiyotga yana bir qatlam qo‘shadi. Shanba kuni bo‘lib o‘tadigan derbi esa oddiy uch ochkolik o‘yin emas. Bu o‘yin Prestonning bu mavsumda kurashadimi yoki shunchaki oqim bo‘ylab suzib yuradimi, degan savolga ilk jiddiy javob bo‘lishi mumkin.