Milos Kerkez: Liverpooldagi yangi imkoniyatlar va mas'uliyatlar

Bu yoz Milos Kerkez uchun tinch dam olish fasliga o‘xshamadi. Serbiyadagi uy, Montenegro va Ispaniyadagi ta’til, bir kuni ertalab yotoqxona eshigini shoshilinch taqillatish – va “Arne Slot ishdan ketdi” degan xabar. Oradan ko‘p o‘tmay, kutilmagan tarzda yana Andoni Iraola bilan uchrashuv. Ustiga-ustak, Vrbasdagi cherkovga kelin yetaklab kirayotgani aks etgan suratdan so‘ng butun yurt bo‘ylab unga yo‘llangan minglab tabriklar.

Biz esa uni “to‘y egasi” sifatida emas, balki endi Andy Robertson soyasidan chiqib, “Liverpool” chap qanotini o‘ziga olmoqchi bo‘lgan himoyachi sifatida uchratamiz. Chikagodagi jamoa mehmonxonasining tomida suhbat boshida unga ham odatdagidek nikoh bilan tabrik yo‘llanadi. Kerkez birdan kulib yuboradi.

“Yo‘q! Bu noto‘g‘ri, hamma adashyapti!” – deya keskin javob beradi u. Serb odatlarini tushuntiradi: eng kichik aka-uka kelinni cherkovga olib kiradi, to‘y esa katta akasiniki – Radega tegishli bo‘lgan. Kerkez esa klubga qaytgach, atrofdagilarga birma-bir “men hali bunga tayyor emasman” deb tushuntirishga majbur bo‘lgan.

Yangi avlodning shovqinli kirib kelishi

Nikoh hali kun tartibida emas. Mas’uliyat esa bor. Kerkez o‘zi aytganidek, “energiya bo‘roni” – hazilkash, lekin jiddiy. Ayniqsa, gap “Liverpool”dagi roli haqida ketganda.

Chikagodagi o‘quv-mashg‘ulot yig‘inida, “Chicago Fire” bazasida, bitta detal ko‘zga tez tashlanadi: 22 yoshli Kerkez va uning vatandoshi Dominik Szoboszlai yosh tarkib orasida yetakchilikni qo‘lga olgan. Qisqa baqiriq, maydonda doimiy yo‘l-yo‘riq, tanaffuslarda qisqa maslahatlar. Yoshlar ularga qarab turibdi.

Kerkez uchun esa bu davr boshlanishi boshqalarnikidan ko‘ra qulayroq. U yangi bosh murabbiy Andoni Iraolani “Liverpool”dagi hech kim bilmaydigan darajada yaxshi taniydi. “Bournemouth”dagi ikki yil ichida u aynan Iraola qo‘l ostida 40 million funtlik chap qanot himoyachisiga aylandi. Endi esa shu murabbiy Anfildga kelgan.

Kerkez buni eslaganda yuzidagi tabassumni yashira olmaydi. “Men juda xursand bo‘ldim”, – deydi u. Iraola unga o‘yinini qayta ochib bergan, detallarga bo‘lgan talabchanligi bilan shakllantirgan. Endi esa aynan shu uslub “Liverpool”ni qayta qurishi kerak.

Iraola talabi: oyoq, nafas, jasorat

Iraola futboli Kerkez uchun begona emas. U buni qisqa, aniq so‘zlar bilan chizib beradi: yuqori press, butun maydon bo‘ylab bir-birga qarshi birga-bir, doim oldinga intilish. Mashg‘ulotlar tugagach, o‘yinchilar gazonga cho‘zilib yotgan kadrlar – bu tasodif emas, dastur.

Ularning sevimli mashg‘uloti – ichki turnirlar. Uch-to‘rtta jamoaga bo‘linib o‘ynaladigan o‘yinlar Iraola tilida bitta so‘z bilan ataladi: “oqibatlar”. Kim yutqazsa – yuguradi. Ikkinchi bo‘lgan ham. Qancha yugurish esa murabbiyning kayfiyatiga bog‘liq. Bitta narsa o‘zgarmaydi: mag‘lub jamoa uchun doim yugurish bor.

Murabbiy ko‘p gapirmaydi, lekin hamma narsani ko‘radi. Kerkez uning o‘zini futbolchilardan “bir qadam uzoqda” tutishini ham tushunadi: hech kimga alohida yaqinlashmaslik, hammani bir xil masofada ushlab turish – ichki raqobatni, intizomni saqlashning yo‘li.

Kerkez uchun bu uslub – aynan o‘zi yoqtirgan maydon. “Bournemouth” davrida u chetda bo‘ylab “yuguruvchi mashina” edi: pastga tushib himoyalanadi, yuqoriga ko‘tarilib qanotdan yorib kiradi. Aynan shu dinamika unga 2024-25 yilgi mavsum yakunida Professional Footballers’ Association ramziy terma jamoasidan joy olib berdi. “Liverpool”dagi birinchi, notekis mavsumdan so‘ng, endi o‘z kuchli tomonlarini ko‘proq ko‘rsatish vaqti keldi.

U buni oddiy qilib tushuntiradi: Iraola qanot himoyachilarini chiziq bo‘ylab ishlatadi – underlapping, overlapping, hammasi bor. Eng avval – himoya, keyin esa hujumdagi “bonus”. Himoyaviy topshiriqni bajardingmi – oldinda erkinlikka chiqasan. Kerkez o‘zini aynan shunday erkin his qilgan.

Slot davri: hurmat va savollar

Shu bilan birga, u Arne Slotni ham hurmatsiz qoldirmaydi. O‘tgan mavsumdagi notinchlik uchun murabbiyga ayb yuklamaydi. Aksincha, ular hanuz yozishib turishadi. Slotning ketishi haqida xabarni u Serbiyadagi uyida, uyqu orasida eshitgan. Eshikni taqillatib, yangilikni yetkazgan – yana akasi.

Premer-ligada atigi bir yil ichida chempionlikni olib kelgan murabbiy bilan shunday keskin xayrlashuv – Kerkez uchun ham, butun klub uchun ham zarba bo‘ldi. “Men hayron bo‘ldim”, – deydi u qisqagina.

O‘tgan mavsumni u “hamma uchun og‘ir” deb ta’riflaydi. Bir muammo hal bo‘ladi, ikkinchisi chiqib keladi. Yozgi katta transferlar to‘lqini esa kutilgan darajada ishlamadi. Shunga qaramay, Kerkez boshqalarga qaraganda ko‘proq ish berdi, lekin nazarlar baribir yangi kelganlarning har bir qadamini kuzatib turdi.

U esa bosim haqida gapirishni yoqtirmaydi. “Menga bosim yoqmaydi”, – deydi u. “Biz Serbiyada boshqacha ulg‘ayganmiz. Boshqacha qurilganmiz, desam bo‘ladi.” Va birdan bolaligiga qaytadi: 10 yoshida otasining yuk mashinasini haydab ko‘rganini eslaydi – otasi pedallarda, u rulda. Yo‘l, xavf, mas’uliyat – erta kelgan.

Bugun ham otasi Sebastijan ba’zan uni mashg‘ulot bazasiga o‘zi olib boradi. Onasi Tijana bilan birga Angliyaga ko‘chib kelishgan, o‘g‘illarining Premer-liga hayotiga moslashishiga ko‘maklashish uchun. Katta akalari – Rade va Marko – o‘z hayotini yashayapti, ota-onasi esa “Liverpool”dagi kichik o‘g‘il yonida.

Otasi uning eng qattiq tanqidchisi bo‘lib qolgan. Bir-ikki yaxshi o‘yindan keyin havoga uchib ketmasligi uchun “boshiga shapati” bilan qaytarib qo‘yadigan ham shu odam. Kerkez buni kulib gapiradi, lekin ma’no jiddiy: “Tezda yerga qaytaman va yana ishga tushaman”.

Robertson soyasidan chiqish

“Liverpool”dagi eng katta sinovlardan biri – Andy Robertson merosi. Shotlandiyalik chap qanot himoyachisi klub tarixiga allaqachon kirib bo‘lgan, endi esa “Tottenham” futbolchisi. Kerkez aynan uning o‘rniga olib kelingan.

Robertson mavsum davomida yosh raqobatchisini chetga chaqirib, kichik darslar o‘tkazgan: qanday nafas olish, qancha yugurish, qachon to‘pni uzatish, oxirgi pasda boshni ko‘tarish. Ular chap qanot bo‘ylab “ertaga qadar yugurish” haqida ko‘p gaplashishgan. Lekin may oyida xayrlashuv payti Kerkez unga ortiqcha savol bilan yopishishni istamagan. Hammasi baribir og‘ir pallada bo‘lgan.

Kerkez Robertson qilgan ishlarni inkor etmaydi. Aksincha, ularni tan olgan holda o‘z yo‘lini izlaydi. “Men bundan qochmayman. Lekin o‘z yo‘limni ochmoqchiman”, – deydi u. U “Liverpool” libosining og‘irligini his qilganini, o‘tgan mavsumda buni biroz ko‘rsatganini va endi ko‘proq ko‘rsatmoqchi ekanini aytadi.

Chikagoga uchishdan oldin Axa Training Centre ichida televizorda ko‘rsatilgan bitta grafika unga alohida ta’sir qilgan: Mohamed Salahning klubdagi gollari va golli uzatmalari soni – qariyb 380 atrofida. Kerkez buni ko‘rib, xonadan chiqib ketganini kulib eslaydi. “Bu nima o‘zi?” deb o‘ylagan. Vaqt uchib ketadi, avlodlar almashadi.

Endi navbat unga va uning avlodiga. Oldinda Iraola intensivligi, Anfild talabchanligi va chap qanot bo‘ylab bo‘sh qolgan, lekin juda baland reja bilan o‘lchanadigan yo‘lak turibdi. Savol bitta: Milos Kerkez bu yo‘lakni o‘ziga aylantira oladimi?